The Deaths of Ian Stone (2007)

Begon idd heel leuk,de verschillende moorden zijn leuk gedaan en de special effects zagen er wel goed uit.Maar na een tijdje kijken,en dan vooral na de twist veranderd de film in een inspiratieloze prul die mijn aandacht,die het in de eerste 45 min. nog vast wist te houden, compleet wegvaagde en dat is erg jammer.

Het gegeven is leuk maar de uitwerking laat te wensen over.

2* en dan vooral de eerste 45 min.

Enigszins origineel gegeven dat al snel verkeerd wordt uitgewerkt. De film is warrig en oninteressant. Het plot bevat hiaten en de vermakelijkheid is ver te zoeken. Matig.

Vond het wel leuk.

Begint wel aardig, hoewel Piana duidelijk niet over de kwaliteiten beschikt om de film gewenst uit te werken. Hij speelt met bepaalde trucjes maar zit er nooit echt op. Toch weet hij de film wel sfeervol te houden.

Verhaaltje is kantje/boordje, maar eens de introductie van de monsters zit het wel goed, met enige angst voor Butterfly Effect achtige rommel ver achter je.

Middenstuk is wat mij betreft het sterkst. De monsters zijn aardig mysterieus en de ware aard achter het gegeven wordt stilaan prijsgegeven. De film blijft sfeervol en aardig in beeld gebracht.

Naar het einde toe kalft het dan toch wat in, met de monster/mens hybride als dieptepunt. Beetje jammer wat uiteindelijk had er meer ingezeten. Ook de menselijke gedaantes van de monsters waren matig, en de makers hebben zich uiteindelijk ook een beetje in de sfx verslikt door de monsters te duidelijk in beeld te willen brengen.

Had veel meer ingezeten, maar vond het verhaaltje meer dan aardig en de film blijft vooral de gehele speelduur sfeervol. Aardig tussendoortje.

3.5*

Erg leuke en spannende horror film

Verhaal gaat maar is wel appart.

En zag er ook goed uit.

3,5 ster

Niet echt een interessante film. Spannend wordt het nergens, de film geeft opzich wel een lekker sfeertje maar ik vond het geheel maa een beetje flauw. De monsters zagen er wel leuk uit en het mysterie werd langzaam prijsgegeven, dat was wel een pluspunt.

Als geheel dus niet echt geslaagd en nogal een flauw filmpje. Trouwens wel toevallig: een uur na de film stond mijn klok ook stil. 2 ruime sterren.

Deze film wist mij vooral te boeien vanwege Jaime Murray. Al sinds de serie "Hustle" heb ik een oogje voor haar en het was daarom weer leuk om haar eens te zien.

De film zelf was niet echt bijster sterk en deed me denken een B-film. Op een gegeven moment geen het steeds herhalen wel vervelen en hunkerde je naar het einde toe. De film is leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Echt origineel was hij natuurlijk ook niet.

Miste inderdaad iets.

Verhaaltje hoewel ook niet bijster origineel kon ik nog wel hebben. Was ook in den beginne best benieuwd naar hoe en wat. Helaas weet de film geen greep op me te krijgen, en hoewel de vaart er in lijkt te blijven begon het dood gaan en weer in een ander leven wakker worden te vervelen. Het leek ook meer door te gaan om een full feature speelduur te behalen. Acteur was ook beneden elk niveau en misplaatst in een Engelse wereld.

Grappig dat het nette uiterlijk hier dus misschien wel een groot nadeel is, en het te weinig sfeer mee brengt.

Nee meer dan 2 sterren kan ik hier niet uithalen.

Had inderdaad veel beter kunnen zijn. Veel te langdradig en erg zwakke bad guys. Een betere uitwerking van het script had wonderen kunnen doen, maar helaas...

De cast zit thans goed: Mike Vogel is een meer dan degelijke acteur (o.a. Cloverfield, Texas Chainsaw Massacre), dit is zijn eerste hoofdrol (die ik zie) en dat doet hij toch goed. De rest van de cast is ook ok, maar Jaime Murray is net zoals in Dexter erg overdreven en hier is het echt vreselijk irritant.

Daarbij komt dan nog dat het verhaal gewoon een samenraapsel is van verschillende andere films (Butterfly Effect, harvesters waren gewoon kopieën van de Dementors uit de Potter-verhalen) en het verhaal is erg rommelig. Daar kunnen de goede effects van de monsters niets aan veranderen. Er lijkt ook nooit echt vaart in te komen en dat is jammer.

Gemiste kans.

2* (2.20)

Een leuke horrorfilm voor een donkere avond in december, maar eng? De schrikmomenten waren schaars en er zaten niet eens scenes tussen die mij een nacht wakker hielden (hoewel die martelscene bij mij wel in het oog sprong, maar meer omdat ik het vet gedaan vond). Ik had op het gegeven moment meer het idee dat het een Steven Seagal film is, waar accidenteel wat monsters aan toegevoegd zijn, want aan het aantal liters bloed lag het gelukkig niet

De acteerprestaties waren om te huilen, hoewel het verhaal helemaal niet slecht was. Het keek wel lekker weg, maar op het gegeven moment vond ik die Ian ronduit irritant worden en hoopte ik voor de gein dat hij eens definitief doodging, ook nog eens een happy end . En dan ben ik nog niet begonnen over die afschrikwekkende monsters *kuch *kuch. Ik moet wel met pijn en moeite mijn 2* geven, want ik kan wel zien dat de makers er alles aan deden om er een originele en vermakelijke horrorfilm van te maken. Bovendien heb ik wel ergere films gezien, maar dit gaat denk ik niet mijn top 10 halen de komende 10 jaar.

Vond het onverwachts een sterke film.

Met sfeer als belangrijkste troef. Piana behoudt met name het eerste uur een mysterieuze en onheilspellende flow. Zeker ook door toedoen van het fijne plot, waarin continue de nieuwsgierigheid wordt gewerkt doordat het plot langzaam uit de doeken wordt gedaan. Jammere is wel dat dat op een cliché manier gebeurd (onbekende dreunt het allemaal wel even op), waardoor het toch wat goedkoop aanvoelt. Voor de rest een fijn origineel filmpje met aardig acteerwerk en toffe monsters.

3,5*

De film begint als een uitgelubberde teenager-horrorfilm, maar verandert al snel in een dynamisch verhaal als blijkt dat het hoofdpersonage zich in een soort timeloop bevindt. Hij ontwaakt steeds uit een boze droom en komt weer terecht in een andere boze droom. Hij schiet van de ene realiteit in de andere. We zien het personage in relatief korte episodes steeds een spannende strijd voeren met demonische belagers. Veel episoden. Veel strijd. Veel dynamiek dus.

De demonische figuren komen tot stand met behulp van CGI en zien er goed uit. Geloofwaardigheid is prettig voor de beleving. Vooral omdat de wezens niet subtiel worden weggestopt maar veel speeltijd krijgen en voluit in de film figureren.

Het afwisseling biedende realiteitsreizen is een leuk concept. De episodische verhaalvorm past goed. Toch hapert na verloop van tijd de machinerie. De reden daarvoor is dat je als kijker natuurlijk steeds meer over de hoed en de rand verneemt. Hoe meer je te weten komt over intriges en motieven, hoe belachelijker en geforceerder de episoden worden. Nog best leuk hoor, maar gewoon minder spontaan en meer kunstmatig geconstrueerd. De frisse ongedwongenheid vermindert per episode.

Gelukkig treedt verzadigng niet op. De episoden zijn immers kort. Daarbij is de film snel gemonteerd en is het camerawerk gewoon goed. Ook het acteerwerk is heel acceptabel. De personages overtuigen. Met name de sexy Jaime Murray maakt als schone afgezant van het duister grote indruk. De goede kant van het spectrum wordt trouwens ook prima vertegenwoordigd door de eveneens schone Christina Cole. En... Oh ja, De titelrol van Mike Vogel is ook goed te doen.

Ach, ik kon het allemaal wel hebben.

Mwa.

Film die een concept kent dat leuker is dan de film zelf. Dit soort concepten, waarbij het hoofdpersonage steeds opnieuw sterft, zijn ondertussen niet erg origineel meer, maar niettemin wel leuk. Het is dus aan de regisseur om er iets verfrissends of leuks mee te doen. Iets waar regisseur Piana niet helemaal in slaagt.

De voornaamste verkeerde keuze die de film maakt is om het plezier dat met dit concept meekomt te laten vallen. The Deaths of Ian Stone is tegen verwachtingen een zeer serieuze film. Waar dit soort films normaal op plezier mikken en drama bijzaak maken, concentreert deze film zich voornamelijk op een verdrietige en sombere toon. Dit komt de film echter niet ten goede.

Zeker omdat je dit maar moeilijk serieus kan nemen door matig acteerwerk van de cast en een ridicuul uitgangspunt. De elementen die met deze film worden vermengt gaan toch wel echt grenzen over. Tenminste, hier, want ze worden onvoldoende uitgewerkt om ook echt leuk te zijn. Dan blijft het plot zelf dus vooral over.

Die weet nog wel aardig weg te kijken, maar ook hier is het jammer dat de film nooit uithaalt qua plezier en de gore of expliciete beelden van geweld veilig buiten beeld houdt. Het tempo zit er voor de eerste helft aardig in, maar een echt lekkere flow kent de film niet. Toch wel jammer, want deze films bieden een ideaal platform voor wat fun.

Nee, dit was een tegenvaller. Voor het concept kan je het meepakken, maar er zijn wel betere films van dit kaliber te bekennen. Vooral films met meer plezier, want Ian Stone is een serieuzere film die serieus genomen wilt worden, maar zodra de finale aanbreekt blijft er weinig ruimte over om deze film echt serieus te nemen. Jammer.