Stigmata (1999)

Toen ik deze film zag had ik enkele weken daarvoor het vergelijkbare End Of Days gezien, die ik verschrikkelijk vond. Ik ging dus met tegenzin de bioscoop in, bang dat het weer zo'n ellende zou worden om deze film te kijken. Het viel erg mee. Goed is de film zeker niet, maar het is tenminste niet allemaal zo braaf, schijnheilig en slecht geacteerd als End Of Days. Stigmata krijgt van mij 2 en een halve ster.

Sfeervol filmpje.

Ik begrijp dat 'vorm over inhoud' gezeur hier ook niet. Dat mensen er bij een Tetsuo wat last van hebben, tot daar aan toe, maar je moet al serieus verblind zijn door de visuals in deze film om de inhoud te missen. Je wordt er ook redelijk zwaar mee rond de oren gemept. Het wordt ook maar een keer of 10 herhaald.

Daarbij vind ik het inhoudelijk zelfs nog redelijk interessant, al boeit het mij verder voor geen meter. De film heeft wat te melden, al is dat niet meteen wereldschokkend. Welke film is dat wel. Verder is het vooral een film die teert op sfeer en moodsetting, en dat doet de film gewoon erg goed. De stigmata momenten zijn knap in beeld gebracht, de soundtrack is mooi. Vooral het moment waarop Frankie zweeft ziet er erg mooi uit.

Film stevent op een duidelijke 4* af, maar net zoals de vorige kijkbeurten verpest het einde jammer genoeg wel een deel. Je krijgt alles te makkelijk op een dienblad aangereikt, de clou van de film haalt veel van de mystiek weg, en dat gehele exorcism gedoe vind ik allesbehalve boeiend, de scene zelf is ook opvallend lelijk in vergelijking met de rest van de film.

Verder weinig op de film aan te merken, behalve dat Arquette iets te oud lijkt voor haar personage. Maar de eerste 90 minuten vond ik erg mooi en sfeervol. Eén van de betere suspense flicks, jammer dat het einde nog wat roet in het eten komt gooien.

Opvallend lage score hier.

3.5*

Zeer behoorlijke bovennatuurlijke thriller die me bleef boeien ook al was niet alles even goed uitgewerkt. Soms best creapy maar over het algemeen niet al te hard. Het sfeertje bleef wel boeien. De combo horror en religie zorgt altijd voor spannende verhalen en bij deze idem.

3,5*

Op zich is het wel een boeiende film, alleen jammer van de MTV-videoclip stijl. Het veelvuldige gebruik werkte stilaan ergerlijk. Gelukkig zijn er ook heel wat positieve punten, zoals Patricia Arquette (prachtvrouw en onderschatte actrice) en een thema die ons heel wat denkmateriaal biedt over het mysterie van de stigma's.

Verwijzingen naar de Exorcist zijn met een korrel zout te nemen. De bezetenheid van het hoofdpersonage is het enige raakpunt, al de rest verschilt hemelsbreed.

Zeer degelijke film met een boeiend verhaal en redelijk goede acteurs.
De film is niet echt eng en heeft hier en daar wat afgekeken van the exorcist.
Ook zit er best wel een vreemde fout in deze film Toen de foto's gemaakt werden van de wand met de rare tekens erop zei die man dat er een spiegel hing, maar vreemd genoeg is die spiegel nooit te zien als ze in de kamer zijn, de spiegel lijkt alleen te bestaan op de foto?
nog een min puntje vond ik de muziek die totaal niet bij de film paste en afwijkt van de sfeer.
Maar door een redelijk goede cast en een boeiend verhaal met zeker ook een boeiende ontknoping is deze film zeker de moeite waard geworden om eens te kijken, verwacht alleen geen enge film want dan kom je best bedrogen uit.
Hou het even op een 3 sterren die zeer dicht tegen de 3,5 aanzit maar wat nog een beetje een twijfel geval is.

Had er echt 0,0 van verwacht, maar moet toch zeggen dat ik het best een gaaf filmpie vond..

3,5*

ondanks de 'coole' plotline en de ietwat hoge verwachtingen, moet ik toch zeggen dat deze me een beetje is tegengevallen. Toegegeven, sommige scènes worden 'mooi' in beeld gebracht, maar om de een of andere reden kon ie me niet helemaal boeien. Lag het dan toch aan het verhaal, aan de acteurs, aan de spanning (of het ontbreken eraan?à). Geen idee, maar dit is duidelijk geen hoogvlieger.

Desondanks haalt ie natuurlijk wel nog een redelijk 3* bij mij, maar had er meer op voorhand meer aan willen geven. Jammer maar helaas...

Geen idee wat de makers voor sfeer wilde overdragen. Enorm over de top hip qua editing, camerawerk en filtertjes, etc en een flitsende soundtrack in zo'n film? Tsja..

Plotje vond ik wel de moeite waard en sleepte me door de film. Het is ook best vermakelijk allemaal met een leuke rol van Gabriel Byrne maar geen moment erg hoogstaand, en visueel is het, ondanks dat het totaal niet past, wel aardig uitgevoerd.

Kleine 2.5*

ps. haha die superfoute jaren 90 kleding, meubels en sierraden enz.. Kon me dat eigenlijk helemaal niet meer zo herinneren.

Jaren '90 wansmaak.

Stigmata past prima in de eindeloze rij exorcisme films die er de afgelopen 40 jaar sinds The Exorcist zijn verschenen, maar valt in het bijzonder op door tijdsbeeld dat de film geeft. Hoewel ik ben opgegroeid in die tijd kan ik maar zelden "dit is typisch 90-ties" zeggen, zoals de decennia daarvoor wel veel eigen kenmerken hebben. Misschien komt het door de globalisering dat stijlen en trends steeds diffuser worden en dat het niet meer zo is dat bepaalde stromingen dominant zijn, zoals vroeger zeker het geval was. In ieder geval is Stigmata eens een film die aan alles laat zien uit die bewuste jaren '90 te komen, iets wat Montorsi hierboven terecht constateert.

Buiten die herkenning is de film een forerunner van de style over substance hype, die vooral in het eerste decennium van deze eeuw toesloeg. Veel gelikt camerawerk, snelle editing, korte shots, grauwe filters en een oerlelijke (meestal) elektronische soundtrack. Je moet er van houden. Gelukkig is de film inhoudelijk niet zo leeg als wat later op dit gebied geproduceerd werd, dus kan je door het MTV gedoe heen, ook aan je trekken komen.

Bijzonder is dat verhaal verder niet; het is een aaneenschakeling van de exorcisme clichés die je in dit soort films altijd tegen komt. De mooie jonge bezeten vrouw, de aan zijn geloof twijfelende priester en verder de bekende demonische onzin. Patricia Arquette en Gabriel Byrne zetten de hoofdrollen echter overtuigend genoeg neer om je door de film te krijgen. Daarnaast is het plot redelijk onderhoudend zodat het niet echt gaat vervelen.

Magere 3***.

Stigmata...Een van mijn favorieten met een ijzersterk scenario...kan er geen genoeg van krijgen.

Sterker nog ik ben de tel kwijt hoe vaak ik deze film al heb gezien.

Ik weet nog goed dat ik deze als klein jochie had gehuurd samen met wat andere bloederige films. Man, wat viel dit toen tegen. Moest ik opeens een religieus verhaal gaan volgen zonder hoge bodycount. Door de jaren heen spookte de scenes waarin de daadwerkelijke stigmata gebeurde toch nog wel eens door mijn hoofd en ergens had ik het gevoel dat de film me nu een stuk beter zou bevallen.

Religie is nog steeds niet mijn ding, en films over dit onderwerp hebben nauwelijks mijn interesse. Religieuzer dan Stigmata kan het bijna niet worden en toch was ik vanaf het begin geboeid. Een erg beangstigend idee dat je de pijn kan voelen die Jezus heeft ondergaan. Dat het fysiek ook nog eens te zien is zonder dat iets of iemand contact met het lichaam heeft gemaakt is helemaal onwerkelijk.

Het verhaal is sterk en ook nog eens gebaseerd op waargebeurde feiten. Arquette is op dreef als bezeten atheïst. Ik blijf het altijd tof vinden wanneer een lichaam wordt overgenomen door een bovennatuurlijke kracht. Ook Byrne overtuigt als priester.

Stigmata zit overigens wel vol met clichés, maar daar stoorde ik me nauwelijks aan. Het geheel is erg onderhoudend, sfeervol en mysterieus. De scenes waarin Frankie aangevallen wordt zijn doeltreffend, maar de muziek is dat niet. Wat een herrie.

Tof filmpje. Heb nochtans weinig met het thema, maar weinig hinder aan ondervonden. Best hip gemonteerd en met een opvallend eigen stijltje. Wainwright toont zich een begaafd regisseur, maar we weten inmiddels helaas beter. Met zijn poging om The Fog te remaken, heeft hij z'n eigen ruiten -slechts 6 jaar later- definitief ingegooid. Geweldige soundtrack, met lef gebracht en lekker aanwezig. Ook dat zie/hoor je niet al te vaak in dit soort films.

Boeiende film met een goed verhaal en uitstekende acteerprestaties. Prachtig gefilmd ook en stijlvolle special effects. Een absolute aanrader!

“Hey, you know what's scarier than not believing in God? Believing in him. I mean, really believing in him. It's a fucking terrifying thought.”

Eigenlijk zonder enige verwachtingen deze film aangezet. Ja ik wist dat het iets met geloof te maken zou hebben, daar was ik me bewust van. Dat IMDB dit als een full-horror film beschouwt, daar snap ik dan weer niks van. Deze matige thriller film begon nogal slap, het hele ‘exorcist’ idee was al vrij snel bekend en hoewel dat leuk werd gedaan vond ik het nergens echt heel spannend of boeiend worden. Tuurlijk, het bloedende beeld is bijzonder om te zien en het feit dat ze de ‘exorcist’ kant op gaan was wel leuk, niet boeiend.

Qua cast deed de film het wel leuk, ‘Patricia Arquette’ deed het wel leuk als ‘Frankie’, daar is ook alles wel mee gezegd. Ze wist nergens echt overtuigend over te komen, best zonde eigenlijk. Ook ‘Gabriel Byrne’ deed het aardig, niks bijzonders.

Dus nee, ik kon er zelf helaas niks mee. Ik denk ook dat ik in de toekomst dit soort films liever wat oversla omdat ook de geloofsovertuiging mij niet interesseert, ik ben meer een Paganist dan Christen. En als zoiets je niet interesseert zeker in een film als dit, word het ook al een stukje moeilijker.

Volgende keer beter.

2.0*

Ooit al eens gezien en toen ondervonden als acceptabel, en toen ik de film tegenkwam bij de kringloop ontstond spontaan de trek om de film weer eens te kijken.

En de opening is goed met 'het wonder' dat Edward moet onderzoeken in Brazilië. De setting, de sfeer met muziek, Stigmata maakt die eerste momenten best indruk waarna er doorgeschakeld wordt naar Frankie. En ook daar maakt de film in eerste instantie een sterke indruk met de eerste kenmerken omtrent de stigmata. Interessant is sowieso ook de muziek met onderandere de naam Billy Corgan van The Smashing Pumpkins. En uiteraard de cast die best goed is in de vorm van Byrne, in End of Days zelf de duivel, in een uitermate degelijke rol en Arquette vooral voor het oog erg prettig.

Maar dan toch komt de klad er in zo op de helft. De symptomen worden iets minder sterk en een beetje melodramatisch gebracht, net als het verloop daarna en de geweldsexplosie van Frankie die weinig toe voegt. Ook vind ik het gekonkel dat ontstaat met de leiding van de kerk allemaal zo zo. Het is logisch want hoort in het plot met father Delmonico maar toch. Dat de katholieke kerk geen schone handen heeft op heel veel vlakken weten we wel.

Desondanks is Stigmata best oké om een keer te zien, een film die zeker zijn momenten heeft en de door sommigen gemeende fout met de spiegel aan de wand met de Armeense tekst blijkt gewoon geen fout. Want die spiegel is er gewoon, alleen wel op de zijwand die ook volgeklad is. Afijn, aardig voor een keer.

Ik vind het een boeiende film. Ben zelf Christen, dus het onderwerp spreekt me aan. Geeft goed weer dat er veel meer tussen hemel en aarde is dan dat wij ooit kunnen vermoeden. Stigmatisatie is er één van de vele. Patricia Arquette en Gabriel Byrne spelen overtuigend. Die laatste met zijn worsteling m.b.t. het celibaat als hij zich ontfermt over Frankie, en de weerstanden die dit oproepen bij zijn superieuren. Schimmig, is denk ik het juiste woord om de rol van het Vaticaan te duiden. Sfeer heeft een dreigende ondertoon die me wel aanstaat. Geen topper in dit genre, zoals The Exorcist, bijna elke vergelijking gaat z'on beetje mank, op de demon na, die bezit neemt van Frankie, maar voor mij zeker 3 1/2 ster waard. Heb hem nu voor de 3e keer gezien, en dat is hopelijk niet de laatste keer geweest.