Sublime (2007)

Vond er werkelijk niks aan.

Verhaal spoort niet, het word nergens spannend, en de zogenaamde vreemde dingen die er gebeuren slaan gewoon nergens op, plus dat het slecht is uitgewerkt en de acteurs deden het ook niet al te best.

Sublime vond ik het dus totaal niet, en kan deze film dus niet waarderen.

0,5*

Erg positieve verrassing dit. Uit dezelfde stal als Rest Stop, horror postertje, laag gemiddelde ... de film is echter wat anders.

Verhoudt zich meer tot films als The Machinist en Stay. Ja, op het einde zit een clou. Nee, dat is niet het vallen of staan van de film. Dit is geen Usual Suspects die angstvallig z'n plottwist probeert te verbergen. Sublime werkt er gewoon naartoe en plaatst weinig lading in de uiteindelijke verklaring.

Filmpje dat uiterst te genieten is door het sfeertje wat er hangt. Prachtig kleurgebruik, erg mooi contrast tussen het klinische van het ziekenhuis, het grauwe van de andere verdiepingen en de warme kleuren van de flashbacks. Camerawerk is ook erg secuur.

Verder ook interessante personages, voornamelijk dan de hoofdpersoon, z'n broer en z'n zoon. Mooie soundtrack eroverheen (veel ambient - al waren de vocalen er af en toe wat over) en af en toe lekker geëdit.

Dit kijk je voor de sfeer, voor vage herinnering, angsten en wererldbeelden die vervlochten worden tot een geestelijke nachtmerrie. Mooie film.

4*

Anders dan verwacht, maar zeker niet slecht.

De poster deed me aan een slasher denken. Een beetje mensen afmaken. Maar eigenlijk vanaf minuut 1 bleek dit al niet het geval te zijn. En was het een psychologische horror, over een man die vast zit in een nachtmerrie. Vooral die stukjes vond ik een lekker sfeertje hebben. De scene in het verlaten deel had een lekker vies uiterlijk. De flashbacks waren ook fijn warm. Alleen een beetje jammer dat er ook stukjes langskwamen die dat niet hadden, vooral met die zoon was niet echt nodig. Maar de soundtrack maakte dat weer goed, een hele fijne.

Qua tempo en acteerwerk is de film niet geheel stabiel. Vooral de vrouw van het hoofdpersoon kon er weinig van. En de stukjes zoals met de zoon en de lesbische dochter kwamen wat geforceerd over en had ik er persoonlijk uitgelaten. Maar een goed debuut verder.

3.5 sterren.

Mooie poster en daarmee is vrijwel alles gezegd. Je vraagt je af waarom er een unrated versie van deze film circuleert, er valt namelijk geen reet te "raten". Maar goed, films rond medische blunders zijn altijd wel intrigerend en deze tot op zekere hoogte dus ook. Verder is Sublime alles behalve een doorsnee-horrorfilm, maar dat wil niet meteen zeggen dat ie goed is want daarvoor schort er te veel aan. Het metafoorgegeven waarrond heel de film is opgebouwd krijgt bijvoorbeeld onnodig veel aandacht en alle overige interessante elementen verdwijnen op die manier naar de achtergrond. Neem nu het principe van de gevreesde complicaties die voortvloeien uit een standaard medische ingreep, schitterend materiaal voor een paranoia thriller toch? Bovendien vond de regisseur het nodig om er nog wat achterhaalde moraal aan toe te voegen verhuld in een kleedje van zogezegde visuele vernieuwing. Nu, Sublime is esthetisch gezien beter dan de gemiddelde film maar als je met zulk scenario werkt hoor je je toch echt op andere zaken te focussen...

Maar goed, de nurse van de poster maakt veel goed.

Wat was nou precies de functie van die tattoo's? George wordt bereden door de Tree of Life en er later door verminkt? Als in de verlokkingen van in de eerste plaats de hemel en in de tweede plaats de hel? Of meer in de eerste plaats het leven en in de tweede plaats de dood?

Erg metaforische, allegorische film in ieder geval. Opvallend veel bekende gezichten, vooral uit TV-series. De hoofdpersoon is de broer van JD uit Scrubs, de zoon is Cassidy uit Veronica Mars en één van de gasten op het partijtje zit in Friends. B-acteurs dus, maar toch geen slecht woord over het acteerwerk. Ook geen echt goed, maar ja.

Verder best sfeervol, voornamelijk door de ambient soundtrack en de mobiele camera. Jammer wanneer er opeens gitaren of zang doorheen komt zetten. De scène dat George er op uit trekt in zijn rolstoel leek bijvoorbeeld nergens op in vergelijking met de eerdere trip in bijzijn van Zoe.

Van mij had de film overigens eerder afgelopen mogen zijn. Namelijk gelijk na het punt dat vrouwlief haar streven verklaart om George koste wat het kost in leven te houden, terwijl zijn onderbewuste één grote nachtmerrie is. Was lekker wrang geweest, en gedurfd. Nu probeert de regisseur met een erg suf gemonteerd en quasi-veelzeggend einde nog het een en ander in een positief perspectief te duwen (de protagonist omarmt zijn dood).

Af en toe trekkend, maar overall wel draaglijk dus, met een ietwat jammerlijk einde.

3,5*

Ps. Weet iemand welk schilderij George in zijn badkamer heeft hangen. Vast een symbolisch doek in de context van de film.

Deze film zal me niet lang bijblijven. Ik vond het verhaal op zich wel boeiend, maar er werd te weinig mee gedaan naar mijn gevoel. Het hoofdpersonage is op zich een interessant figuur om volgen, maar ik was niet onder de indruk van de acteerprestatie van de hoofdrolspeler. Ook de rest van de cast acteert niet echt op een hoog niveau, al kan ik het ook niet slecht noemen.

Het gebruik van muziek op sommige momenten stoorde mij ook, ik had geopteerd voor een andere stijl van muziek om toch wat spanning te creëren (die totaal afwezig was in deze film).

Het einde was voor mij eigenlijk niet echt een verrassing, maar ik vond het toch niet slecht gevonden. Ik vond het leuk dat er ingespeeld werd op de dingen die helemaal in het begin van de film werden verteld.

Toch een behoorlijke verrassende film met een onverwachte goed uitpakkende wending naar het einde toe.

Je kijkt een film die vervolgens volledig anders uitpakt.

Goed geacteerd ook.

3,5 ster

Psychologische thriller wat een betere titel is dan het predicaat horror. Het steekt goed in elkaar, een aardige verrassing....

Uit de B-categorie....veel decor is er niet en het is allemaal ook een beetje vlak gefilmd.
Maar goed het is horror en dan is de belangrijkste vraag: Valt er nog wat te gruwelen?
Die vraag kan dus positief beantwoord worden.
Ziekenhuizen zijn al pure horror an sich, maar als je dan met het opereren ook nog eens in de verkeerde operatiekamer belandt en daarna nog zo'n beetje alle mogelijke complicaties oploopt ...huuuu...huiver!!!
Invalshoek is in ieder geval wel lekker afwijkend en allemaal ook nog wat beter geacteerd dan gebruikelijk in dit genre....geen grote klasse, maar aardig tussendoor-horrortje.

Best wel een verrassend leuke en ook goede thriller. Het verhaal vond ik zeer goed gevonden en was ook boeiend van de eerste tot de laatste minuut. De opbouw van de film vond ik ook goed en de climax (ook best verrassend) wordt uitstekend bewaard tot het einde. Het einde was overigens prima. De cast deed het best leuk, ik had nooit eerder van ze gehoord maar ze deden het goed en dan vooral Tom Cavanagh, Katherine Cunningham-Eves (die er ook zeer mooi uitzag) en Lawrence Hilton-Jacobs. De laatste speelde de rol van Mandingo zeer goed en vooral op het einde was het echt genieten geblazen met hem. Al met al best een verrassend leuke thriller die je ook aan het denken zet.

P.S. er zitten soms ook best wat grove momenten in een daarom zal deze film waarschijnlijk betiteld staan als een "Horror".

Hm, de film begon redelijk goed, maar al gauw werd het een warrige, vreemde film. 'k had zelf zin om de film stop te zetten, omdat hij me eigenlijk totaal niet meer kon boeien. Maar gelukkig heb 'k het toch uitgehouden tot het einde, want ze kwamen toch nog verrassend uit de hoek en was het toch nog een straffe ontknoping. Jammer dat de film dus grotendeels een warrige film is, anders was het toch nog een straffe film geworden.

De cast vond 'k eigenlijk niet zo bijzonder. Enkel de verpleegster sprong er nog uit , maar dan meer door haar verschijning. Soms deed de film me toch een beetje tv-film achtig aan.

De poster is wel niet echt representatief voor de film. De film is niet zo'n bloederige film, enkel naar het einde toe wordt het wat bloederiger.

Een echte aanrader zou 'k het niet noemen, maar dankzij het einde ben 'k toch eerder positief gekant dan dat 'k oorspronkelijk ging zijn. Probeer je misschien niet te veel te ergeren in het middenstuk en "go with the flow" en zo kun je hem misschien eens meepikken via tv.

Fijne film.

Verhaaltechnisch speelt het zijn kaarten wat opzichtig, door alle puzzelstukjes middels flashbacks net wat teveel gewicht te geven. Dat hij in een coma ligt, mag dus geen verrassing heten, toch wordt het einde nog leuk aangekleed wanneer de vrouw in zijn ogen geluk meent te zien. Het kwartiertje erna had niet zozeer gehoeven voor mij, maar storend is het ook niet.

Audiovisuele invulling is sterk! Aparte soundtrack die - naast wat ambient - ongewoon gebruik maakt van gitaren en baslijnen. Muziek die je niet vaak in dit genre hoort maar die goed aangewend wordt.
Kleurgebruik en settings werken als markeringen van flashbacks vs nachtmerrie en ziekenhuis vs constructie site maar niet rigide; het loopt allemaal lekker vloeiend door elkaar tot een sterk geheel in dromerige sfeer.

Misschien dat het onderweg wat begint te slepen hier of daar - en er zitten zeker ook wat geforceerde elementen in - maar toch een fijne uitwerking van een mindfuck waar je je makkelijk in kunt verplaatsen. Opmerkelijk debuut voor een vijftigjarige. 3,5*

Enigszins "vreemde" ziekenhuis-film. Direct na zijn veertigste verjaardag gaat George Grieves naar het Mount Abandon ziekenhuis voor een routinematige niet-chirurgische colonoscopie. Hij ontwaakt uit de anesthesie en ontdekt dat hij is geopereerd en vanaf daar gaat het van kwaad tot erger....Bij de opening zou de film gemakkelijk een typisch medisch drama kunnen zijn over de angst van een man die een eenvoudige behandeling ondergaat. Maar...hm, ik aarzel om de plotwending een "twist" te noemen, zo dik lig het er bovenop!

Want tja het kan gewoon niet duidelijker dan dat de makers een betekenis in de film willen toevoegen. De film zit namelijk vol met religieuze en mythologische toespelingen; Dat begint al met George en Jenny Grieves iets met Adam en Eva boven hun huwelijksbed hebben hangen; nog erger wordt het als je Henry Fuseli's The Nightmare (1781) ziet hangen in badkamer; de groep vrienden "Het Laatste Avondmaal" imiteren voor een foto (plus olijfboom en Getsemane), het ziekenhuis heet notabene Abandon, een naam voor hel in het jodendom.

Zoveel zelfs, dat ze op de eerste plaats hebben gezet en de horror in het verhaal op de tweede. In werkelijkheid is het niet zozeer een horrorfilm, maar eerder een Kafka-achtige fantasie met af en toe een bloederig moment. Waarom dit in de markt zetten met een dvd-hoes waarop een getatoeëerde vrouwenrug en een hand met een bebloed mes te zien zijn en de tekst "When What You Fear Becomes Real"? Het schep toch verkeerde verwachtingen! Ook is het een film waarbij ik me eigen, een beetje afvraag; of ik als Europaan iets aan deze metaforische kijk op Amerika had?