Ekusute (2007)

Haarkloverij voorop: dit is geen horror. De horrorgedeeltes werkten eerder vermakelijk als vondst (soms net wat teveel herhaald) of waren gewoon komisch. "Shockerend" is eerder het drama dat door deze film gevlochten is en waarin Sono zijn voorliefde voor gestoorde familierelaties weer eens laat zien, inclusief een scène met een nogal wrange verwijzing naar Strange Circus. "niet gluren, bagga!" Bovendien is er nog een serieus thema dat ik, spoiler vermijdend, maar medisch noem.

Daar doorheen zit dan weer een lijn comedy met een verknipt personage gespeeld door Ren Osugi die uit volle borst Hejah, Hejah, Mai Hejah, Hejah zingt. Komische scène, maar echt liggen doen me dit soort grappig doende personages niet. Dan toch liever de twee hoofdrolspeelster waarvan de kleinste mijn sentimentele hart gestolen heeft.

Er zitten fascinerende, ontroerende en grappige scènes in de film, maar het onbekommerd pendelen tussen distantie door humor/persiflage en serieus drama werkt voor mij niet zodanig dat ik echt weg ben van Ekusute. Sono levert hier wel weer een aparte en visueel erg leuke film af.

Sono gaat gewoon lekker door met geschifte films maken. Hoewel Ekusute wat meer mainstream oogt, is dat vooral schijn.

Onder de opzichtige J-Horror parodie gaat weer heel wat meer schuil. Zo is er de hilarische rol van Osugi, die niet iedereen zal bevallen, maar mij er weer eens aan deed denken wat voor een doodleuk geschifte actuer Osugi is.

Verder een geflipt verhaaltje met vooral mooie scenes wanneer Sono de horror en de freaky dingen bovenhaalt. Het drama werkt ook goed (beetje apart bij een film als deze), alleen jammer dat Sono het daar visueel net iets te veel laat afweten.

Erg fijne film, niet echt wat ik ervan verwacht had, maar da's meestal het leuke bij Sono's films. Toch altijd net dat ietsje anders.

4.0*, en een wat langere review

En alsof de prestatie van Osugi nog niet genoeg was, hier zijn nummertje uit de film

Suicide circle (3.5*) was een erg leuke, originele en best wel freaky film van Sono, en ook dit is weer erg origineel, leuk en ook zeker freaky.

Dit is een typisch voorbeeld van waarom ik de Aziatische cinema zo waardeer, vaak iets aparts en zo zie ik het graag.

Dit is echt weer zo'n vreemd verhaal, het idee van 'killer-hair'' word goed benut.

Zo zijn sommige scene's zijn echt geweldig om te zien, goede ideeën gecombineerd met toffe special effects waardoor het zeer interessant blijft, daarnaast is alle drama helaas wat matigjes, maar zul je je genoegen halen uit de scene's waar het haar tevoorschijn komt..

4*

Eigenlijk precies zoals ik verwacht had. Niet echt eng, maar wel bijzonder en creepy.

In Aziatische horrorfilms draait het vaak om een dood meisje met 'van dat zwarte haar'. Waarschijnlijk werd het haar woedend en eiste het dit keer een hoofdrol op. Want hier draait het om het haar; lange, gitzwarte slierten haar. Natuurlijk komt dat haar weer van een dood meisje, maar dit keer komt ze nauwelijks in beeld. En wanneer ze het toch doet, is het niet eng. Dit is duidelijk geen pure film over geesten.

Kuriyama speelt Yuko, een beginnende hairstylist en al snel blijkt ze een gestoorde zus te hebben die haar dochtertje mishandeld en bij Yuko dumpt. De drama hierin werkt best goed, het is dan ook niet moeilijk sympathie op te brengen voor een mishandeld meisje. Verder gaat de film meer op de 'shock' tour. Namelijk het in beeld brengen van groeiend haar uit allerlei gaten en gleuven van het menselijk lichaam. Niet geheel toevallig is dit haar kwaadaardig en op zoek naar slachtoffers. Dit haar wordt begeleidt door een gestoorde rol van Osugi, die een enorme obsessie voor haar heeft.

De special effects zijn ook best aardig. Ik heb ook een stukje van 'Cursed Hair' gezien, maar na het zien van die effects heb ik hem meteen maar afgezet. Voor mij persoonlijk dus een vrij belangrijk aspect van de film. Leuke film verder die vooral visueel af en toe best fraai is.

Doe jezelf een plezier: schaf een regiovrije dvd-speler en een kredietkaart aan .

Ik had hem al een tijdje liggen en heb hem vanavond bekeken. Ekusute is geen film voor mensen met een haarfobie. Begin je al te kokhalzen als je de haren uit de douche-afvoer moet verwijderen? Sla deze film dan maar over.

Het idee van het moordende haar is goed bedacht en het hele verhaal errond evenzeer. De synopsis hierboven is op zijn zachtst gezegd misleidend, omdat de kern van de film niet eens vermeld wordt. Samengevat gaat het over een haarverkoper (wat een beroep!?) die een lijk steelt waarvan het haar enorm snel en in grote hoeveelheden groeit. Een onuitputtelijke bron voor zijn handeltje, maar er blijkt uiteraard iets mis te zijn met al dat haar. Daarnaast speelt zich een gezinsdrama af waarin een jonge haarstyliste zich ontfermt over haar nichtje dat mishandeld wordt. Een welgekomen subplot, want de karakters krijgen diepgang en je hebt het gevoel naar échte mensen te kijken.

Vreemd genoeg wordt het sérieux van desbetreffende verhaallijn onderuit gehaald door ongepast komische scènes. Het politieduo, maar vooral de haarverkoper misstaan als personages compleet in het geheel. Met name in de finale gaat de film de humoristische toer op en daardoor voel je je als kijker flink bedrogen.

Wel krijg je in ruil voor deze onbegrijpelijke keuze enkele creatief hoogstaande scènes voorgeschoteld. Gigantische plukken haar ontsnappen als watervallen uit mond, tong, ogen, open wonden en noem maar op. Maar de beste scène uit de film is diegene waarin een kapster met haar haren vast komt te zitten in het plafond. Die had ik enkele jaren geleden eens op youtube gezien en meteen was mijn interesse voor deze film gewekt.

Al met al leuk om deze gezien te hebben, maar er zijn al betere J-horrors gemaakt.

Iets minder dan Hazard maar wel nog beter dan Suicide Club. Dit is om te beginnen totaal geen horror maar meer een parodie op alle Japanse horrorfilms waar het term "haar" in voorkomt, dat zijn nu voornamelijk de 3 bekendste: The Grudge, Ring en Dark Water. De tekst op de dvd hoes: Better than The Grudge, Ringu en Dark Water slaat dan wel weer als een hamer op een varken want deze kan het lang niet tippen aan die drie. Tenzij ermee bedoeld word dat dit een parodie is op die films.

Aldus, als je weer eens zin hebt in ijzingwekkende Aziatische horror ben je bij Hair Extensions wel aan het verkeerde adres. De humor is wel lekker bizar en het draait hier, zoals vermoeden, om vervloekt "haar" De 3 vrouwelijke actrices doen het goed en dan ook voornamelijk dat meisje met die vreselijke moeder en die vage Hippie die helemaal bezeten is van het haar is ook erg lachen. Vooral dat liedje die hij zingt. Soms vond ik de film wel uberflauw maar soms zaten er ook weer leuke momenten in. Ook zien sommige momenten er best weird en goor uit, als bv het haar toeslaat.

Appart filmpje dus. Niets meer, niets minder.

3,0*

Aardig gestoord filmpje.

In de goede zin van het woord, want het is echt een vies, goor en tegelijkertijd geflipt werkje wat bizarre personages en rare situaties tot een geheel maakt.
En wie anders dan Sion Sono levert zoiets af. Alleen al dat personage Yamazaki is echt te debiel voor woorden, heerlijk. Deed af en toe wat denken aan Murata in Cold Fish, minstens net zo maf.
Audiovisueel echt een hele gave film, vooral die rushes met het haar wat tekeer gaat, geweldige visuele tripjes waren dat, met coole geluidseffecten. Ook de special effects waren grotendeels erg gaaf. Weliswaar soms wat onafgewerkt, de stop-motion was geregeld te opzichtig, maar de creativiteit in de scenes, en wat ze allemaal met die haardossen uit hebben gespookt is niks minder dan briljant.

Gore film verder, bereid je voor op plukken vies zwart haar die op de gekste plekken kunnen opduiken, en dan nog biedt de film meer dan je uberhaupt kan verwachten. Van die scene waar ze even een lange haar uit haar eigen oog trekt werd ik echt heel erg naar, dan doe je als film veel goed.

Gave film, mist net dat laatste stapje door een iets te gehaaste afwerking, maar 4* verdient hij zeker.

Behoorlijk krankzinnige film, deze Exte: Hair Extensions. De film schommelt tussen een aantal genres in en slaagt bij elk genre op zich wel, maar als geheel stelt Ekusute toch wat teleur.

Als krankzinnige horror, top. De scènes waarin 'het haar' het heft in handen neemt, geweldig gedaan. De special-effects zijn niet super, maar stellen ook niet teleur. Krankzinnige horrorscènes worden afgewisseld en gelukkig wordt het geesten gezicht in het haar uit de openingsscène niet vaker herhaald, dit kwam toch wat cliché over. Als horrorfilm is Ekusute gewoon prima en dusdanig krankzinnig en geschift dat je hem niet gauw zal vergeten.
Als familiedrama, niet geslaagd. Het familiedrama lijkt misplaatst in Ekusute, en eigenlijk is het dat ook gewoon. Het lijkt alsof de regisseur nog wat diepgang wou in het dunne plot. De scènes zijn op zich overtuigend met het kleine meisje, en de scène met de dood van haar moeder en datgeen wat daar aan voorafgaat is prima verfilmd, maar het voelt toch misplaatst aan.
Als komedie, niet grappig genoeg. Die geschifte vent met die rare overall met Amerikaanse vlag kleuren was op zich wel grappig, maar ook dit leek in deze horrorfilm érg misplaatst en af en toe waren de pogingen tot humor mij ook gewoon wat te flauw.

Al met al was Exte: Hair Extensions wel wat anders dan ik had verwacht, het schommelen tussen de genres is niet voor mij weggelegd, maar het horror gedeelte is dusdanig goed dat ik 'm geen lage score kan geven. Dikke 3 sterren dan maar.

Een film waarop het predicaat "Only in Japan" duidelijk van toepassing is. De toon wordt al meteen gezet met een surveillant die opmerkt dat zijn neushaar welig tiert, en het vervolg mag behoorlijk bizar genoemd worden.

Een aantal acteurs met een rol die ik niet bij hen had verwacht. Allereerst Kill Bill-meisje Chiaki Kuriyama, die ook in Azumi 2 niet de meest sympathieke rol heeft, maar hier een lieve en zorgzame tante neerzet. En daar tegenover Ren Osugi, die ik normaal vrij serieuze rollen zie spelen, maar hier een fantastische freak neerzet. Zijn eerste momenten zijn al behoorlijk sterk in het mortuarium hoe hij een traan bij het lijk wegpinkt. Mooi gedaan ook met hoe de andere lijken zijn kant op kijken. Erg sterk. Maar de beste scene is hoe de kapster met extensions overspoelt wordt met herinneringen. Audiovisueel fantastisch, werkelijk overrompelend.

Uiteindelijk een film die heel erg vermakelijk is, maar die toch ook wel lijdt aan het manco dat de wat vroegere films van Sono kenmerkt: een mix van drama en komedie die niet altijd goed mengt. Met name de eindscène is behoorlijk over the top, maar wel dusdanig bizar dat dat meer dan compenseert. Het haar vliegt letterlijk alle kanten op.

Niet altijd evenwichtig, maar bijzonder vermakelijk. Wel de kanttekening dat de drama scènes wat minder mooi gestileerd zijn dan de komedie/horror scènes. Desalniettemin zeker 4* waard.

In de basis volgt regisseur Sion Sono de bekende lijnen van dit soort horrorfilms, maar de vormgeving van de bedreiging komt dermate creatief voor de dag dat de boel een hoop bonuspunten wint. Ekusute heeft echter wat moeite met het opstarten van het verhaal, want het volstrekt idiote figuur van Ren Ôsugi zorgt voor een boel irritatie en de visuele opmaak van de achtergrond komt amateuristisch voor de dag. De speciale effecten mogen er dan goed uitzien, de cinematografie komt beduidend minder fraai voor de dag. Daarnaast weet de chemie tussen Chiaki Kuriyama en Miku Satô effect te hebben, maar komen de overige personages oninteressant en verveeld voor de dag. Het is vooral de doorgedreven passie van Sono om een vergezocht concept met voldoende overgave neer te zetten dat deze film hoger weet te trekken, maar het oogt niettemin onevenwichtig en niet altijd even boeiend.