A Sailor-Made Man (1921)

Ik ben de tel kwijt geraakt van de hoeveelste Lloyd-film dit is die ik zie, zeker als ik ook shorts mee tel, dus vergeef me dat ik niet al te veel over A Sailor-Made Man kan vertellen. Je krijgt wat je verwacht, zoals meestal bij die oude komieken. Lloyds eerste lange film is een van zijn meest gemiddelde. Het blijft zeer leuk vermaak, maar er zitten geen momenten in die eruit springen en hem laten behoren tot Lloyds beste werk.

3*

Vind ook deze eerste lange film van Lloyd weer erg geslaagd. Ik blijf me verbazen over de mate van diversiteit die hij weet aan te brengen in films die eigenlijk allemaal heel erg hetzelfde zijn (maar dus toch ook weer niet).

Het begin was erg geestig met een verwaande Lloyd, het vervolg in de marine is ook wel leuk, maar het wordt pas echt erg leuk in de laatste 20 minuten. Dan zijn ze aangekomen in een of ander schurkenstadje in het verre oosten en onderneemt hj een van de meest briljante reddingspogingen ooit in een film. Geweldig. Ook de eindscene waarin hij zijn lief ten huwelijk vraagt door middel van vlagsignalen is erg leuk gevonden.

Zijn films scoren voor mij steeds tussen de 3,5 en 4 sterren in. En zijn grootste klassiekers heb ik dan nog bewaard. Heb er nu een stuk of 10 van hem gezien en ik maak me om onduidelijke redenen al enige tijd op voor de eerste tegenvaller, maar die komt gelukkig maar niet. Laat ik deze maar weer een keer het voordeel van de twijfel geven en hem op 4 sterren zetten.

Haha, grappig, ik heb precies hetzelfde! Tot nu toe halen ze allemaal nog minimaal een kleine voldoende.

Deze film vond ik lang niet Lloyds beste, maar kijkt toch ook wel weer prima weg. Verbazend blijft ook altijd maar weer de grotesk ogende acteurs die er in dit soort films rondlopen, zoals Noah Young en de Maharadja! Dit werkt steeds zeer effectief in contrast met de dopige Harold Lloyd.

De film blinkt ook wel uit in een voor 1921 redelijk vooruitstrevende truukjes met de camera en ook de droomsequence eindigend met de strelende aap is aardig gedaan. Voorts ziet alles er erg verzorgd uit.

Niet z'n beste, maar best wel een vermakelijke Lloyd film. Zijn langspeelfilms gaan hem beter af dan Laurel & Hardy. De film kent enkele mooie momenten, zeker voor die tijd. De eerste voorstelling van 'The Boy' met de arm van de schilder is geweldig. Subtiele humor die je niet meer tegenkomt. Verder is de film natuurlijk een product van haar tijd met groteske acteerprestaties. Maar het heeft wel z'n charme en het geheel is best leuk om te zien.

Ben onder de indruk van deze slapstick. Een drie kwartier durende salvo van gags en onnozeliteiten. Harold Lloyd speelt achtereenvolgens het rijkeluiszoontje en marinier, wat zorgt voor de nodige variatie. Als marinier zien we hem aan boord van de navy alsook in een sprookjesachtige stad waar hij het aan de stok krijgt met de lokale Maharaja. Dat laatst leidt tot een schitterende choreografie van achtervolgingen en toestanden in het paleis van deze Maharaja. Heb me hiermee prima vermaakt. Pareltje.

Father says we'll sail 'round the world - maybe farther - and you're invited

Een tweetal weken geleden zei ik nog bij Speedy het volgende: "Met Speedy ben ik aan mijn 12e Harold Lloyd film gekomen en tot mijn verbazing blijkt dit de laatste van zijn silent features te zijn." Het klopt dat Speedy inderdaad zijn laatste silent feature was, maar ik was A Sailor-Made Man compleet vergeten. Ik weet nog dat ik ten tijde van mijn kijkbeurt van Grandma's Boy gelezen had dat er discussie was wat nu effectief Harold Lloyd's eerste echte full feature was en dat de algemene tendens een beetje naar Grandma's Boy leek te neigen.

Vooral omdat die dichter tegen de 60 minuten zit en dat zou de doorslag hebben gegeven. Maakt voor mij eigenlijk allemaal weinig uit, zolang het maar een vermakelijke (kort)film is en A Sailor-Made Man voldoet perfect aan die beschrijving. De reden waarom dit rond de 45 minuten duurt is dat het oorspronkelijk het plan was om de opnames aan een testpubliek te tonen en de scènes te knippen waar de reactie wat minder was om dan uiteindelijk met een kortfilm te eindigen. Blijkbaar was de respons echter over de gehele lijn enorm positief waardoor Lloyd dan maar besloot om het in zijn volledigheid uit te brengen. Dat in het achterhoofd houdend is A Sailor-Made Man misschien een kleine teleurstelling (Lloyd zou later nog veel betere films maken vind ik) maar toch is dit opnieuw wel erg fijn. Voor mij is Lloyd (samen met Buster Keaton) dan toch de grote ster van de silent comedy, ik begrijp na al die jaren nog altijd niet waarom het net Laurel & Hardy en Charlie Chaplin zijn die vandaag de dag nog herinnerd nog worden.

Ach, er zal wel niemand van wakker liggen dat ik dat vind dus wat maakt het ook uit. Op zich wel tof om opeens nog eens een serieuze stap terug te doen in de carrière van Lloyd en daar zie je toch wat kleine verschilletjes met het typetje dat hij later zou spelen. Hier is hij in het begin nog veel arroganter maar al gauw is dit gewoon weer Lloyd zoals je hem kent. Ook tof om Mildred Davis nog eens even terug te zien, ze blijft een leuk klankbord voor Lloyd, en in dit soort films vind je ook gewoon echt de meest imposante slechteriken. Noah Young is als "The Rowdy Element" (Lloyd's medematroos) een toffe verschijning maar ook Dick Sutherland als de Maharajah is geweldig. Sowieso komt de film echt goed onder stoom eenmaal Lloyd zich bij de marine aansluit.

Ik zou eigenlijk is moeten zien welke speelfilms er nu nog in die Harold Lloyd Definitive Collection zitten en anders begin ik maar eens aan de kortfilms. Genoeg Lloyd materiaal om me nog een fikse tijd mee te kunnen amuseren. Weet er trouwens iemand of er nog iets uit de Definive Collection ontbreekt? Met zo'n titel zou je denken van niet maar er duiken af en toe nog wel eens oude opnames op nadat zo'n boxset al is uitgebracht..

3.5*