Ma Loute (2016)

Wanneer Dumont de tegenstellingen tussen de klassen benadrukt is deze film op zijn best: de pretentieuze Van Peteghems zien schilderachtige schoonheid in de ongerepte, grauwe Franse provincie, de Bruforts leven de dagelijkse keiharde realiteit van het gebied. De focus ligt niet genoeg op deze invalshoek, maar meer op de herhaling van grappen, die vaak niet raak zijn. De overacterende Juliette Binoche (ze is niet de enige, wel de irritantste) maakt het er allemaal niet beter op.

Lees verder: Cinema Interruptus

Minpunten zijn Binoche die nogal uit de toon valt (geen komische rollen meer voor haar graag), het gebruik van drones (beeldkwaliteit daarvan is zoveel minder) en de lengte in combinatie met het over-the-top gaan van de magische elementen. Heerlijke lollige film verder weer van Dumont in lijn met P'tit Quinquin. Zat op een ruime 4*, maar de laatste paar scènes konden mij niet meer zo bekoren, dus denk dat ik slechts voor 3.5* ga...

Weer zo'n "wtf heb ik net gezien?" film. Speelt zich af in de eerste jaren van de 20ste eeuw in de Slack baai, net ten noorden van Boulogne. Heerlijk absurdistische komedie (voor volwassenen) over het naast elkaar leven van een familie rijkaards waar inteelt een lange traditie is, en een familie kannibalistische mosselplukkers. Een Laurel & Hardy achtig duo onderzoekt een reeks verdwijningen in de baai, maar wees gerust, de karikatuur van al die maffe personages, de familie Van Peteghem voorop, staat centraal in de film. Voeg daar nog een al even vreemd romantisch accentje bij tussen de zoon (of is het nu een dochter?) Billie en de visserszoon "Ma Loute" en dan wordt het nog bizarder.

Ben wel akkoord met McSavah : Binoche in een rol die helemaal niet bij haar past. Gelukkig is Luchini, die ik normaal vreselijk vind, dan weer wel beter dan ik van hem gewend ben. De attractie is vooral het schitterende ansichtkaart-decor van de baie de la Slack, dat optimaal gebruikt werd om al deze gekheid in te kaderen. Op het einde, met de vliegende commissaris vond ik het net iets te ver gaan. Het zal zeker niet ieders ding zijn, maar je kan er niet omheen dat Dumont een apart mini-universum weet te scheppen

Wat een gekke film, deze "Ma Loute" die in hoofdzaak een schets brengt van enerzijds een frivole, kinderlijke, oppervlakkige en hautaine bourgeoisie en anderzijds een brutaal, rauw en vooral choquerend gezin uit de arbeidersklasse.
Ge kunt de film vergruizen en ge kunt ook wel aan één en ander plezier beleven, zoals aan de figuurtjes afzonderlijk : de suffende neef (of is het schoonbroer) Christian, die er een zelfgemaakt Engels op nahoudt, de gedweeë en weinig wetende vader, André (vertolkt door een moeilijk te herkennen Fabrice Luchini), de knullige moeder, Isabelle (vertolkt door ex-presidentverwante, Valerie Bruni Tedeschi, (al een tijdje geleden dat ik ze nog bezig zag maar nog steeds even talentrijk), of de hysterische zus, Aude, (Juliette Binoche) of inspecteur Machin (staat voor "dingske") die de logheid en de onbekwaamheid van het politie-apparaat symboliseert en ten slotte gaat zweven in zijn vermeend succes.
Stoor u niet aan de overacting, want het zal in opdracht geweest zijn en Juliette Binoche heeft daar geen moeite mee.
Vaak mooie beeldvorming, kleurrijk en een goede slotscene waarin het bonte gezelschap zich uitleeft en de onafwendbare scheiding tussen de twee klassen nog eens wordt gesuggereerd.

Na P'tit Quinquin is dit de tweede film van Bruno Dumont die ik bekijk en is voor mij weer een schot in de roos.

Heerlijke arthousefilm met absurde situaties, slapstick en personages die soms lijken op personages uit schilderijen van Jeroen Bosch. De landschappen zijn prachtig en een verademing is in vergelijking met recente cinema dat men soms van uit vaste camerastandpunten shots neemt die meerdere seconden duren. Voor mij persoonlijk is dit een meesterwerk.

Zoooo...niet leuk of grappig! Een film waar je twee families ziet van verschillende sociale klassen; de aristocratische Van Peteghems en de eenvoudige mosselvissers familie Brufort. Maar weinig is echt geslaagd! Het is geen goed gemaakt kostuumdrama. Er is een liefdesrelatie tussen de androgyne Billie van Peteghem en Ma Loute Brufort maar die leidt nergens heen. De humor is mager en aartsflauw en valt daarnaast continu in herhaling: als een gezette man die van een duin valt al grappig is, is die na de derde keer sowieso niet leuk meer. Laat staan als blijkt dat elk personage zo’n beetje onderuit gaat of komt te vallen! (ja want dat is lachen, dat is leuk, als een ander op zijn bek gaat) Ook met de spanning in de film over het verdwijnen van de toeristen wordt weinig gedaan en dient alleen als kapstok Er kan door het opvoeren van de inspecteurs Machin en Malfoy geswitcht worden tussen de twee families, maar meer is het ook niet. Die detectives deden me denken aan duo Jansen en Janssen of Laurel & Hardy maar dom, dik en onbeholpen is niet direct ook grappig! En dan heb ik het nog niet eens over dat tijdens het bewegen er geluid van het piepen en kraken is te horen... Aan de acteurs ligt het niet, de meeste hebben ook wel laten zien dat ze kunnen acteren maar hier zorgt het continue geschreeuw en overdrevenheid eerder voor ergernis dan bewondering. Nee, met deze film had ik niets!

Jammer, het is het allemaal net niet.

Het is een volbloed klucht. Daar zijn de Fransen goed in. Bij een klucht horen leuke typetjes. Die zitten ook wel degelijk in deze film, maar de film is toch net niet grappig genoeg of te flauw. Een klucht mag flauw zijn maar heeft ook finesse nodig. Jeunet had hier beter raad me geweten.

Het is zeker wel een film met een originele setting en een degelijke cast. Die tokkiefamilie is toch wel heel apart met hun business en schaduwpraktijken. De bourgeoise familie is lekker over the top maar niet grappig genoeg. Het meisje Billie dat zich in jongenskleren verkleed is mysterieus.

Het is een klucht met een lugubere twist. Dat blijkt al vrij gauw in de film. In De Grønne Slagtere werkt dat wel en daar wordt het zelfs hilarisch. In Ma Loute dient het vooral als kapstok voor het detective verhaal en is het niet hilarisch.

Die dikke rechercheur vind ik typisch zo'n Dumont personage.

Ik vond het rollen van de duin wel grappig. Lekker flauw, dat wel.

De montage had wat vlotter gemogen.