13 Game Sayawng (2006)

Ik heb me zeer vermaakt met deze Aziatische film. De cover en de omschrijving van het verhaal doen al gauw aan een torture porn denken, maar dat is niet geheel juist. Het eerste deel van de film is juist heel humoristisch. Deze toon wordt de hele film vast gehouden, al slaat deze naar verloop van tijd wel over na gitzwarte humor. Het is soms zo belachelijk om te zien waar de man in verstrengeld is geraakt, dat het op de lachspieren werkt. Het einde is dan weer serieus bedoeld en werkt erg effectief. Mede ook vanwege de geslaagde ontknoping. Ik vond de film niet overal even sterk en misschien ietsje aan de lange kant.

Sterk.

Veel fijne zaken in deze film. Het concept is sowieso wel leuk, al is het wel redelijk voorspelbaar vanaf de eerste minuten. De eerste "spelletjes" zijn simpel, maar als kijker weet je al redelijk snel dat het gaat escaleren.

De film speelt aardig in op de morele keuzes die het hoofdpersonage moet maken en combineert dit sterk met het verval van het personage. Het wordt na een tijdje misschien iets te repetitief (steeds weer spelletje +1 tot aan 13), maar het werkt best goed.

Visueel had het iets sterker gemogen, ook de soundtrack had beter gekund. Daar verliest de film wat aan kracht, maar het is vooral de wat misplaatste humor die ervoor zorgt dat ik hier geen 4* aan kan geven. Komt totaal niet uit de verf en staat in schril contrast met de rest van de film. Vreemde keuze, vooral omdat het niet beperkt blijft tot één of twee momentjes.

Jammer, want bepaalde scenes zijn echt compleet onsmakelijk, wat opvallend is voor een film die niet eens pretendeert een horrorfilm te zijn. Het "eten" en de opa in de put waren kleine hoogtepuntjes. Het einde is op zich ook érg sterk, alleen die organisatie geleid door het kindje vond ik niet werken.

Dikke 3.5*, bij momenten erg sterk, over de hele lijn erg vermakelijk, maar mist net de finesse om het een echt geweldige film te maken.

3.5*

Vermakelijk filmpje van Thaise bodem.
De eerste paar opdrachten zijn nog grappig te noemen, maar de daaropvolgende opdrachten worden toch steeds bizarder en ziek tegen het einde aan waardoor er een naar sfeertje ontstaat.

Er zitten wel een paar onsmakelijke scènes in, zoals het eten van de drol. Ik moet mezelf echt steeds voorhouden dat het nep was, kon het nauwelijks aanzien.
Ook misplaatste humor soms, zoals als hij de familie van de opa in de put moet bellen om te vertellen dat hij dood is en de manier waarop ze daarmee omgaan moest ik toch wel lachen.

Einde vond ik op zich wel sterk gedaan, dat zijn vader dus blijkbaar ook meedeed aan het spel. Alleen dat de organisatie geleid wordt door zo een whizkid kon er bij mij niet echt in.

Het schijnt dat er nog een préquel en een sequel van deze film is, maar eens een keer opzoeken dan.

3,5 Sterren.

Erg scherp filmpje uit Thailand, met een boodschap.

Daar sta je dan, als klunzige muziekondernemer. Je bent je baan kwijt, en op dezelfde dag ook nog eens je vrouw en zelfs je auto, en jij zit met de schulden en de sores. Echt een fucked up moment zou je zeggen waar je niet zo snel uitkomt. Dan krijg je een best wel vreemd telefoontje waarin iemand jou in de gaten lijkt te houden maar ondertussen jou ook uit de problemen wil helpen, door Puchit een spel te laten spelen, waarbij hij 13 etappes moet afronden in ruil voor heel veel geld, maar als je stopt, of je mislukt, ben je ook echt al je geld kwijt. Puchit is niet echt slim en trapt in het geintje en stemt erin mee. De spelletje die hij moet spelen lijken in eerste instantie nog best onschuldig, maar ondertussen ook wel een beetje raar. Maar met het moment worden de spelletjes alleen maar erger.

En zo varieeren de spelletjes van het doodslaan en opeten van een vlieg, naar het opeten van stront (dat netjes geserveerd word in een chique restaurant ) ,tot een wegrottend persoon uit een waterput zien te halen (grandioos ook dat hij die familie moet bellen om te melden dat hij hun dooie opa uit de put heeft gesjouwd, en uiteindelijk naar het verwonden of doden van mensen. Zoals ik al zei: het word van kwaad naar erger maar Puchit lijkt zich er maar weinig van aan te trekken want het geld vind hij momenteel belangrijker. En hier gaat het er echt lekker gestoord en bloederig aan toe en het cynisme dat er in deze film van afdruipt is gewoon magistraal en een lachkick is er gegarandeerd. Ook bij die scene in die bus met die hangjongeren, of dat Puchit eventjes dat nieuwe vriendje van zijn ex doodslaat met een tuinstoel zijn ook memorabel. Tegen het einde word de film wel een stuk serieuzer. Ook erg mooi om te zien dat die spelletjes die Puching moest ondergaan gebaseerd zijn op zijn jeugdtrauma's en dat ie weer na jaren oog in oog komt te staan met zijn agressieve vader. Ook is de boodschap duidelijk: Denk drie keer na voor je meedoet aan reality spel via de telefoon (of internet) . Maar dan wel erg op de uiterste manier.

Gewoon een topfilm. sequel en prequel op deze film? TOF!!

4,5*

Toen ik hoorde van de remake, moest ik uiteraard eerst deze bekijken.

Het resultaat heeft aan m'n verwachtingen voldaan.

Aangezien deze film nooit in Nederland werd uitgebracht, was ik afhankelijk van de Engelse ondertiteling.

De Aziaten staan er o.a. om bekend dat ze snel kunnen babbelen.

Dus is het noodzakelijk om de aandacht er goed bij te houden.

De film valt het beste te omschrijven als een thriller met wat horror-elementen en humor.

Het verhaal is standaard, maar hier hou ik in principe wel van.

De opdrachten worden zoals verwacht steeds extremer, en het blijft de grote vraag wie er achter de telefoontjes zitten.

De opnames duurde 7 maanden, en ook deze film kon niet aan een remake ontsnappen.

Hij is onlangs verschenen onder de titel: 13 Sins (2014)

3,5 * voor deze originele versie.

13 Game Sayawng is een onderhoudende Thaise thriller die, zoals anderen in dit soort specifieke scenario's, de vraag stelt: wat heb je over voor een x bedrag aan geld? De film laat op een interessante manier zien hoe ver de hoofdpersoon gaat voor geld. Het begint allemaal vrij onschuldig maar het wordt snel allemaal gekker. De "uitdagingen" zijn erg leuk bedacht en zijn ook meteen wat deze film zo bizar en interessant maakt. De "uitdagingen" zijn allemaal leuk gevonden. Sommige zijn heel creatief. Chookiat Sakveerakul heeft een fijne regie in deze productie. Hij weet een film te maken die van begin tot eind interesseert.

Krissada Terrence heeft een erg leuke rol als een verkoper van muziekinstrumenten. Gauw kom je er achter dat hij op financieel gebied alles niet zo goed op een rijtje heeft staan. En dan wordt hij ook nog een ontslagen. Hij is de wanhoop nabij en daar zal goed gebruik van worden gemaakt. Terrence zet zijn karakter heel overtuigend neer. Zijn uitdrukking spreekt boekdelen als hij weer een "uitdaging" accepteert. Terrence steelt overduidelijk de show. Ook omdat hij verder niet echt een tegenspeler heeft. De focus ligt op hem, zoals het hoort.

13 Game Sayawng is een film die choqueert maar ook komisch is. Sommige scenes zijn bijna hilarisch te noemen. Naarmate de film vordert wordt het allemaal wat duisterder. Jammer genoeg is het einde nogal een anti-climax. Erg spijtig voor een verder goede film. Het is geen topper maar weet toch van begin tot eind te interesseren. Zeker een van de betere film als het gaat over: wat zou je voor geld doen?

3,5*

Als dit de Thaise humor is, dan is het niet aan mij besteed. Bovendien kan je je afvragen wat het hier überhaupt te zoeken heeft. De eerste ca. 20 minuten lijkt het nog wat te gaan worden, maar zodra het spul opzichtig grappig probeert te doen, de aangifte bij de politie, is voor mij de lol er grotendeels af. Net als de mafketel bij de bushalte, het soort aanstellerij dat de film bijna in z'n eentje om zeep helpt.

Er zit best een interessant ideetje achter en het spel biedt ook genoeg potentie voor iets leuks, maar op deze manier blijft er van alles maar bitter weinig van over. Funest voor een thriller, maar ik kon ook niks meer met de morele aftakeling van de hoofdrol en met die flashbacks trekt het nog eens een bezopen finale op gang. Wie de circusmuziek gekozen heeft, mag van mij ook eens aan zo'n maaltijd beginnen.

Die was smerig, een lachje kan eraf rondom de stoel, want droog, en de waslijn is een lichtpuntje. Toch mist het ook dan een soort bevlogenheid om het nog eens aan te laten slaan. Het lijk in de put deed me nog het meest denken aan iets uit The Return of the Living Dead, waar ook weer die kluchtige scherts is om het definitief de das om te doen. Niet te harden, die onzin, een sfeer- en spelbreker in deze film.

Na het horen van 13 Sins heb 'k me eens aan het origineel gewaagd. 'k wist niet wat te verwachten, maar hij viel reuze mee. 'k vond het wel een boeiende film. Je kunt natuurlijk wel raden dat de opdrachten niet braafjes zullen blijven, maar er was zelfs nog wat ruimte voor wat grapjes. Het einde was toch wel verrassend.

Er werd overtuigend geacteerd en verder zag de film er wel goed uit.

'k vond het een originele film die zeker het bekijken waard is.