Fever Pitch (1997)

Voor de man die de hoop al had opgegeven dat hij ooit een romantische komedie leuk zou vinden.

Mooiste moment: Paul en Steve (de geweldige Mark Strong) zitten naar de beslissingswedstrijd te kijken, en omdat Paul eigenlijk helemaal niet wil kijken (hoewel natuurlijk toch ook weer wèl) dringt hij er bij Steve op aan om naar de kroeg te gaan, hetgeen Steve gedecideerd afwijst. En dan weet Paul niets beters dan als een klein kind naar zijn laatste machtsmiddel te grijpen: "It's my flat" – kinderlijker kan bijna niet. Steve: "Yeah well you try gettin' me out of it." Einde discussie.

In Nederland overigens niet uitgebracht, wel in Engeland als Channel 4-DVD (met Engelse ondertitels en als extra's 1 trailer en een fotogalerij met maar liefst 16 foto's).

Redelijke film over iets wat voor veel mensen wel herkenbaar zal zijn- de passie voor voetbal (of een andere sport) in combinatie met een niet erg enthousiaste partner. Zelf ben ik nooit zo fanatiek geweest maar toch herkende ik wel wat dingetjes. Het verhaal stelt weinig voor maar kijkt daardoor lekker weg. Firth en Strong zijn goede acteurs, al zijn ze niet supergeloofwaardig als voetbalfanaten. De wat nuffige Ruth Gemmell doet het redelijk.

Wisselvallig was de keuze voor de muziek, dat werkte soms goed (There She Goes) maar even vaak was het ongepast (How Can We Hang on to a Dream is een mooi nummer maar in combinatie met voetbalbeelden was het wat potsierlijk, om nog maar te zwijgen van dat vervelende nummer van Lisa Stanfield).

Verder is het natuurlijk opvallend dat het voetbal in Engeland zo enorm veranderd is: de sta-tribunes bij Arsenal, kaartjes kopen voor een paar pond, geen clubcard en alleen maar Engelse namen in de opstellingen: van een ongepolijste volkssport is het voetbal in Engeland onherkenbaar veranderd in een goed geoliede marketing-machine.