Il Demonio (1963)

Mijn eerste uit de All the haunts are ours box is meteen raak!

Fantastisch neo realistisch drama over een jonge vrouw overmand door romantiek en seksuele verlangens. Door de zwaargelovige dorpsgenoten (met de in het zwartgeklede luidruchtig rouwende dames, waan je je soms in het Iran van de Ayatollah), wordt zij al gauw als bezetene bestempeld en moeten de boze geesten worden uitgebannen. Dat leidt tot een fantastische exorcist scene die kenners van de film uit 73 herkenbaar zullen vinden.

Verder doet de film bij vlagen denken aan The Wicker Man als het hele dorp zich tegen de eenling keert. Dat alles prachtig geschoten in het dorre zuid Italiaanse landschap.

Voor nu 4 dikke sterren, maar kan me voorstellen dat ik deze film in de toekomst nog meer ga waarderen.

Fijn, na een flink aantal vijfjes, zesjes en zeventjes is daar weer een 4* film. Eentje waar Basto, Alexspy en ik elkaar vinden in onze waardering; iets dat zoals Alexspy al opmerkte ook niet iedere dag het geval is.

Purif, een jong meisje dat leeft op het Zuid-Italiaanse platteland, wordt door de fanatieke, plaatselijke bevolking ervan verdacht dat ze een heks is en bezeten van de duivel. Iedereen in het dorp is haar vijandig gezind. Ze is hopeloos verliefd op de reeds verloofde Antonio, een man die hoewel hij zich wel tot haar aangetrokken voelt, haar toch hard afstoot.

(afbeelding)

Regisseur Brunello Rondi schreef het scenario voor Fellini’s La Dolce Vita en 8½ en zijn cameraman en hij hebben het relaas van Purif vakkundig vastgelegd. Daliah Lavi was mij niet bekend, maar ze speelt bijzonder fijn als de getormenteerde, van hekserij beschuldigde Purif. Not too hard on the eyes as well.

Al voel ik me met zo’n opmerking na deze film gelijk vies; mannen zijn bijzonder hypocriete zwijnen in de wereld van Il Demonio. Al zijn de hysterische oude vrouwtjes die zich de inquisitie wanen, niet veel beter. Fijne ontdekking en onterecht onbekend witchcraft horrordrama.

4*