Il Demonio (1963)

http://33.media.tumblr.com/9e308eaeda8df21d738d161f88769fb1/tumblr_nddp8izMNj1rsc0mvo2_500.jpg

een interessante screenshot... gezien een bekendere film die hierna kwam...

dit schijnt een uitstekende vergeten horror te zijn, binnenkort misschien maar eens een blik op werpen!

Mijn eerste uit de All the haunts are ours box is meteen raak!

Fantastisch neo realistisch drama over een jonge vrouw overmand door romantiek en seksuele verlangens. Door de zwaargelovige dorpsgenoten (met de in het zwartgeklede luidruchtig rouwende dames, waan je je soms in het Iran van de Ayatollah), wordt zij al gauw als bezetene bestempeld en moeten de boze geesten worden uitgebannen. Dat leidt tot een fantastische exorcist scene die kenners van de film uit 73 herkenbaar zullen vinden.

Verder doet de film bij vlagen denken aan The Wicker Man als het hele dorp zich tegen de eenling keert. Dat alles prachtig geschoten in het dorre zuid Italiaanse landschap.

Voor nu 4 dikke sterren, maar kan me voorstellen dat ik deze film in de toekomst nog meer ga waarderen.

Het gebeurt niet snel dat ik me bijna volledig kan vinden in de mening van Basto maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit zullen we maar zeggen

Ja, de film lijkt wel een voorloper van The Exorcist inclusief een exorcisme scène met de zogenaamde spin of krab houding van het bezeten meisje. Ik denk dat we dit als de moeder van films over (vermeende) bezetenheid kunnen beschouwen. Jammer dus dat deze zo onbekend is. Al is het meer drama dan horror maar voor de liefhebbers van dit subgenre toch een must vind ik.

De film wordt gedragen door een sterk acterende Daliah Lavi als Purificata, het meisje dat wordt beschouwd als heks. Andere sterke punten zijn de zwart-wit cinematografie die het sfeervol maken. Ik heb een bloedhekel aan gemeenschappen die goedgelovig en kleingeestig zijn. Niet zelden zijn deze dan diep religieus, maar als het er op aankomt blijken ze net heidenen (die scène waarbij ze een donkere wolk willen verjagen door God te aanroepen en als ze Purificata opmerken leidt het letterlijk tot een heksenjacht) en lijken nog niet verder geëvolueerd dan de inquisiteurs. Kan ik echt kwaad om worden (dat is dus goed missie van de film toch geslaagd op dat vlak). Ook opvallend was het publiekelijk opbiechten van de zonden, waarbij nauwelijks iemand reageert op de vunzige gedachten van de mannen des huizes, maar als Purificata aan de beurt is oh jee...

Niet alle scènes zijn even sterk wel die met Purificata (en gelukkig zit ze in de meeste scènes). Heeft de film echt negatieve punten, ja toch wel. Het einde vond ik minder, maar dat is wellicht dat ik iets anders had gehoopt. Het bevestigt wel dat die Antonio (waar Purificatie verliefd op was) eigenlijk de grootste hypocriet was van allemaal en ook gewoon een smeerlap. Het grootste minpunt vond ik de nogal fragmentarische vertelstijl. Scènes die interessant zijn, worden op een moment abrupt afgebroken zonder een conclusie en men gaat over naar een volgend moment. Is er in geknipt, misschien wel want ik zag een versie die een minuut of 5 korter was dan hier aangegeven.

Fijn, na een flink aantal vijfjes, zesjes en zeventjes is daar weer een 4* film. Eentje waar Basto, Alexspy en ik elkaar vinden in onze waardering; iets dat zoals Alexspy al opmerkte ook niet iedere dag het geval is.

Purif, een jong meisje dat leeft op het Zuid-Italiaanse platteland, wordt door de fanatieke, plaatselijke bevolking ervan verdacht dat ze een heks is en bezeten van de duivel. Iedereen in het dorp is haar vijandig gezind. Ze is hopeloos verliefd op de reeds verloofde Antonio, een man die hoewel hij zich wel tot haar aangetrokken voelt, haar toch hard afstoot.

(afbeelding)

Regisseur Brunello Rondi schreef het scenario voor Fellini’s La Dolce Vita en 8½ en zijn cameraman en hij hebben het relaas van Purif vakkundig vastgelegd. Daliah Lavi was mij niet bekend, maar ze speelt bijzonder fijn als de getormenteerde, van hekserij beschuldigde Purif. Not too hard on the eyes as well.

Al voel ik me met zo’n opmerking na deze film gelijk vies; mannen zijn bijzonder hypocriete zwijnen in de wereld van Il Demonio. Al zijn de hysterische oude vrouwtjes die zich de inquisitie wanen, niet veel beter. Fijne ontdekking en onterecht onbekend witchcraft horrordrama.

4*

Purificazione is verliefd. Helaas voor haar, is hij dat niet - tenminste, niet op haar. Nu is Purif zowel van het hysterische type als iemand die speelt met hekserij, dus met een hoop vervloekingen die ze doet en stampij die ze maakt in het dorp bij de bruiloft van Antonio maakt ze zichzelf niet populair in het conservatieve, aartsreligieuze dorp in Zuid-Italië waar ze woont. Il Demonio is een bijzonder stijlvol, fraai gefilmd én fraai geacteerd (knappe dame ook, die Daliah Lavi) historisch drama/horror over niet alleen gedoemde romantiek, maar ook vooral over hekserij, hekserijbeschuldigingen en hoe zoiets zich uitspeelt in een dergelijk dorp. Waar Purif excentriek en emotioneel is, zich vaak ook bezeten gedraagt, maar al die oude kollen in het dorp ook maar wat graag iemand voor heks willen uitmaken. Het voelt op momenten ook aan als een proto-The Exorcist, inclusief crabwalk. En de setting in het platteland van Zuid-Italië is ook een groot pluspunt. Leuk om zo af en toe een positieve verrassing als dit tegen te komen.

Jammer dat deze film relatief onbekend is, kennelijk werd hij lange tijd genegeerd vanwege de controversiële inhoud. Kan bijna niet anders dan dat Friedkin deze film ergens voorbij zag komen, knap acrobatisch staaltje wel van Dalilah Lavi in een sowieso nogal intense rol. Mooie cinematografie en ook schitterende setting, de regio waar de film is opgenomen, Basilicata, stijgt met stip in de lange lijst van plekken die ik nog graag zou willen bezoeken.