The Island of Dr. Moreau (1996)

Precies honderd jaar na het verschijnen van de gelijknamige roman van H.G. Wells, is dit de derde verfilming na Island of the Lost Souls uit 1933 met Charles Laughton en de versie uit 1977 met Burt Lancaster. De grote namen in deze prent zijn echter geen aanbeveling om de film te bekijken...

Bizarre mislukking, deze remake van de film met Lancaster (die ik overigens nog niet heb gezien), naar het verhaal van Wells. Hoewel een aardig basisidee, is de uitwerking ronduit mislukt te noemen.

1,5*.

Niet zo slecht zoals hier boven allemaal beweert wordt. Tuurlijk kent de film vele haken en ogen, mar Brando is een genot om naar te kijken, zelfs als ie niet heel hard z'n best doet.

2,5*

Frankenheimer slaat de plank mis in dit vleesch-noch-visch-filmpje. Brando en Kilmer ten spijt. Bij vlagen vermakelijke remake maar te onevenwichtig. Gemiddeld.

Uitzonderlijk vreemde film, maar tegelijkertijd intrigeert het geheel bijzonder. Misschien ben ik toch teveel een fan van mensen met soms hilarische, maar soms ijzersterke monster make-up om me teveel te laten beinvloeden door zaken als overacting of een compleet gebrek aan een coherent script, want vermaken deed The Island Of Dr. Moreau bijzonder goed.

Het feit dat Val Kilmer en Frankenheimer kennelijk een gruwelijke hekel aan elkaar hadden maakt alle scenes waarin Kilmer in beeld is extra interessant, omdat ik nu niet direct het idee heb gekregen dat zijn performance er onder gelden heeft. Vreemd alleen dat Thewlis niet als een van de main actors staat aangegeven op de poster, want hij heeft toch beduidend de grootste rol en doet het eigenlijk zeer behoorlijk. Fairuza Balk intrigeert ook met haar rol, want ze heeft haar exotische uiterlijk in ieder geval goed mee en zet nog een redelijk intense rol neer. Brando is... Brando, met een rare ondertoon. Het meest vreemde vond ik nog om er achter te komen dat Mark Dacascos ook nog als beestmens rondloopt, hij deed het zelfs binnen deze ondankbare rol niet slecht.

Voor de rest is het script een vreemde aaneenschakeling van metaforische dialogen en pseudo-filosofische insteekjes. Ik ga er maar even van uit dat het boek zelf beter is uitgewerkt, want de scheiding tussen onbewust humoristische en onbeschaamde zweefteverij was hier heel klein. Verder bij vlagen wel spannend of gruwelijk, maar ook weer niet eng genoeg om echt een keiharde horrorfilm genoemd te mogen worden. Soms intrigerend in insteek, maar nergens zo uitgewerkt dat we over goede scifi kunnen spreken. Grappig was het eigenlijk ook niet, daarvoor miste de knipoog, maar ergens was het allemaal ook weer hilarisch in de uitwerking.

Een goede film is het absoluut niet, maar ik heb me toch heel erg vermaakt. Heb toch een hoop ergere films gezien dan dit, bewijst maar weer eens dat zo'n flop 100 net als altijd zeer subjectief is.

Briljante chaos en gekte!

Zag eergisteren de documentaire over de rampzalige making of van deze film. Meest opmerkelijke daaruit vond ik de sabotage van Brando. Althans zo werd dat gebracht. Maar goed, wanneer hij tegen een medespeler onthult het script niet te hebben gelezen en alles om zich heen als totale idiotie beschouwd, lijkt dat wel te kloppen.

Ging dus zonder veel verwachtingen deze film kijken. ‘Waarom?’ vraag je je misschien af, maar zie het maar als een mix van een antroposofische reis en ramptoerisme.

De film begin eigenlijk best sterk met een goede opening en mysterieus begin. Maar zodra Brando in beeld komt lijkt de film te ontsporen. Zelden zo’n idiote creatie gezien. Als hij vervolgens met z’n mini-me (zijn creatie en niet die van Austin Powers) piano zit te spelen, slaat de verwarring om in verwondering. Zijn outfits zijn echt fantastisch, maar dat ter zijde.

Maar toen hij later in de film in een soort kimono ongevraagd muziekles geeft aan een aantal monsters, viel het muntje: Brando trekt met zijn performance de film naar een hoger niveau! Immers, de wereld van Moreau is totale idiotie en Brando zet een compleet doorgedraaid genie met volledige overtuiging neer. We zitten hier niet op een eiland waar gewoon een spannende film over gemaakt kan worden. Dit IS het eiland van Moreau. Chaos en gekte strijden om het erepodium. Brando had juist als geen ander door wat de film nodig had!

Val Kilmer spoort ook niet en hij lijkt wel een soort van wraak te nemen als hij later in de film de kan krijgt Brando te imiteren. Daar valt hij toch wat door de mand. Het mist de overtuigende présence. Gespeelde gekkigheid in zijn geval.

Wat ook een pluim verdient zijn de fantastische creature designs. Daar kan cgi nog steeds niet tegenop wat mij betreft.

Al met al mag deze film voor de filmkijker op zoek naar een film met aimabele personages en een goed verhaal uitdraaien op telleurstelling. Ik heb toch enorm genoten van dit idiote spektakel!

4*

Schaamteloze film, ongelooflijk dat dit als eindresultaat moest dienen. Het is het type film waarvan ik me dan toch afvraag of spuuglelijke en gedateerde CGI dan niet beter was geweest, want de manier waarop mensdieren hier worden neergezet kan echt niet. Thewlis en Kilmer doen hun best om van deze chaotische compositie nog iets speciaals te maken, maar regisseur Frankenheimer (of zal ik maar zeggen Marlon Brando) doet elke poging vakkundig teniet. Of het nou de inspiratieloze sets zijn, de belabberde keyrol van Brando of juist de invulling van de creaturen, het werkt hoe dan ook niet. Ook niet als cultfilm, daar is deze film te serieus voor, er had dan veel meer kijkplezier moeten hangen. Als het de oprechte bedoeling van Brando was om dit project te saboteren dan feliciteer ik hem van harte. The Island of Dr. Moreau doet me denken aan het soort film dat je als kind per ongeluk via een VHS-tape ziet en er dan getraumatiseerd van raakt, maar dat komt dan niet door de beklemmende sfeer of de effectieve spanningsboog. Eigenlijk heb ik niet vaak een film mogen aanschouwen met zo weinig creatieve invulling en zo'n waardeloze uitwerking. Ik kan er geen goed woordje over doen, dus het cijfer is er ook naar. Overigens ben ik op de hoogte van de chaos die heeft geheerst op de set, maar je ziet genoeg soortgelijke situaties waar dan opeens een sterk geheel uitkomt. Dan was me dit trouwens ook bespaard gebleven.