The Private Lives of Elizabeth and Essex (1939)

errol flynn in een drama zonder de vele actie die we van hem gewend zijn. Valt zwaar tegen en ik vond deze film ook erg saai

Wel een mooie rol voor Bette Davis.

Maandagavond 4 september te zien bij de ARD om 10.20 uur! Natuurlijk weer nagesynchroniseerd in het Duits...zucht

Mooie kostuums en sets en een originele Davis. Het verhaal was echter iewat onorigineel uitgewerkt en de film duurde me te lang.

Bette Davis is fantastisch als Elizabeth I in dit kleurrijke kostuumdrama van Michael Curtiz.

Curtiz werkte voor de derde keer binnen een jaar samen met Errol Flynn, Olivia de Havilland en Alan Hale, na The Adventures of Robin Hood uit 1938 en Dodge City uit 1939.

In Private Lives... wordt de aandacht echter volledig opgeëist door Bette Davis die met veel intensiteit en drama de rol van Konining Elizabeth op zich neemt. Fascinerend om te zien hoe ze het karakter naar zich toe trekt.

Errol Flynn vond ik niet heel sterk in Dodge City en is hier als de Graaf van Sussex een stuk beter op dreef. Dit soort rollen paste gewoon ook goed bij hem; de stoere historische edelman op jacht naar roem, glorie en de vrouw van zijn dromen.

De film ziet er goed uit, maar is helaas wel vrijwel volledig in de studio opgenomen. Ook het ontbreken van actiescenes - ongewoon voor regisseur Michael Curtiz in een dergelijke film - is een gemis. De strijd van Flynn bij Cadiz en in Ierland wordt veelvuldig genoemd, maar nauwelijks getoond, en dat is jammer.

idd maakt Bette Davis deze film groot. Samen met de dramatiek geeft ze de film gevoel, breekbaareid die je eigenlijk niet zo snel tegenkomt bij grote persoonlijkheden.

Ondanks dat het een oude film is zijn de shots en kostuums best mooi.

2,5 sterren voor de film en een extra ster voor Bette !

Penny dreadful.

Wat een duf gedoe. Ze houden van elkaar, dan hebben ze weer een hekel aan elkaar, dan haten ze elkaar, dan houden ze van elkaar, dan weer niet. En dat gaat zo een goede 100 minuten door. Toch waren die 100 minuten ook weer relatief snel voorbij. Recapitulerend komt dat dan in de eerste plaats door de acteurs. Davis is geweldig als altijd, maar ook de rest van de cast is uiterst genietbaar. Opvallend zinloze rol voor Olivia De Havilland, maar de aanwezigheid van iemand als Vincent Price vergoed dan weer veel. Verder zijn er een aantal scenes die het oeverloze gelul gelukkig doorbreken, zoals de wel aardige scenes in Ierland. Wat de film redt, is het eind dit zet namelijk het voorgaande in perspectief. Dat de doodveroordeling doorgaat (en niet opeens weer wordt onderbroken door een schuldgevoel of compromis) betekent dat het niet alleen ouwewijven geruzie was, maar het blijkbaar echt ergens over ging. Om nog maar te zwijgen over hoe verrassend en ongebruikelijk het was, ook al is dit een soort van echt gebeurd. En dat redt de film en brengt hem toch nog op 3 sterren, maar geef mij maar de swashbuckle film van Curtiz, zoals the Adventures of Robin Hood, Captain Blood of the Sea Hawk.