menu

Collections Privées (1979)

Alternatieve titels: Private Collections | Privaat Verzameling

mijn stem
3,14 (11)
11 stemmen

Frankrijk / Japan
Drama / Fantasy
103 minuten

geregisseerd door Just Jaeckin, Shûji Terayama en Walerian Borowczyk
met Roland Blanche, Marie-Catherine Conti en Laura Gemser

Drie kortverhalen, waarin erotiek centraal staat, werden samengebundeld in deze film. In het eerste segment "L'Ile aux Sirenes" spoelt een schipbreukeling aan op een eiland waar hij vier knappe vrouwen ontmoet. Hij beleeft er een paradijselijke tijd tot hij ontdekt wat hun ware bedoelingen zijn. Het tweede deel "Le Labyrinthe d'Herbes" gaat over een jonge man die zich herinnert dat zijn moeder - een prostituee - hem als zuigeling in slaap wiegde door een bepaald lied te zingen. Nu hij volwassen wordt, wil hij te weten komen wat de woorden van haar lied waren. Het laatste luik "L'Armoire" vertelt het relaas van een danseres van de Folies-Bergère die aan een rijke Parijzenaar zichzelf en haar kamer verhuurt voor één nacht. De klant wordt evenwel geschokt wanneer hij ontdekt wat zij verborgen heeft in een kast.

zoeken in:
avatar van Mac Hammer Fan
3,0
Een wat onevenwichtig drieluik van verhalen die een mengsel zijn van drama, fantasy, romantiek en erotiek. Het eerste deel is louter kitsch, het oogt als een gedegenereerd Robinson Crusoe verhaal gefilmd in de stijl van reklamefilmpjes à la Martini. Er is wel een niet onaardige dromerige soundtrack van Pierre Bachelet. Het tweede deel is het beste, en in zijn genre wellicht een zeldzame parel. Een surrealistische prent (van de voor mij onbekende Japanner Terayama) vol symboliek, picturaal superieur in beeld gebracht. Een doolhof van poëzie, droombeelden en metaforen dat eigenlijk op verschillende manieren kan geinterpreteerd worden. Voor enkele screenshots en een uitgebreide bespreking kun je hier terecht.
http://www.calorifix.net/forums/viewtopic.php?p=32248&sid=4fb0bf6a0bb686f84bfb8ea4d6191bd3. Drie jaar later werd dit luik apart uitgebracht in Japan onder de titel “Kusa-meikyu” (Grass Labyrinth).
Het laatste deel is een verfilming van een kortverhaal van Guy de Maupassant. Ook dit reikt boven de middelmaat, omdat het meer een drama is met een sociale thematiek.
"Collections Privées" is een prent die het ondanks zijn onderwerp het niet moet hebben van frekwente en/of expliciete naaktscenes en is zeker stijlvol gefilmd.

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
Helemaal niks aan toe te voegen Mac Hammer fan! Vijf en half jaar na dato staat je verhaal als een huis

Het eerste deel heeft inderdaad een opvallende soundtrack, het klinkt als cheesy Krautrock met disco invloeden. Soft focus en een hoop bevallige donkere dames, Laura Gemser vooruit, [kuch] ik bedoel voorop. Toch zijn het idee en de uitwerking nog niet eens zo idioot. Best een mooie fantasie, nergens plat in elk geval.

Terayama is subliem, mooi omschreven door Hammer. On-ge-lo-fe-lijk goed!

Borowczyk is het minst interessant, want het meest traditioneel, neemt niet weg dat er een aardige thematiek achter schuilgaat. Ik las in een review (papieren Speelfilmencyclopedie) het woord tingeltangelmeisje. En de ontdekking daarvan, een tingeltangelmeisje, is op zijn minst een halve ster extra waard.

3.0* / 4.0* (ruim) en 3.0* maakt deze omnibus bovengemiddeld.

3,0
Inderdaad, Mac Hammer Fan vat het mooi samen, daar doe ik niets aan af. Het schipbreukelingenverhaal vond ik nogal irritant. De bedoelingen van de dames werden mij niet duidelijk. Maar ik wordt altijd wat kriegel als een filmer de held avonturen laat beleven, die dan vervolgens een droom blijken te zijn. Ouwe, belegen truc, waar ik niet van hou.

Le Labyrinthe d'Herbes is verbluffend mooi, eigenlijk een complete film. Dat maakt deze Collections Privées waard om bekeken te worden, de films van Just Jaeckin en Walerian Borowczykn zijn dat nauwelijks. Wat vingeroefeningen, meer niet. Op Guy de Maupassant waren we in de jaren zeventig al uitgekeken, Borowczykn kennelijk nog niet. Oh la la....

avatar van wibro
3,0
Bij dit drieluik dat ik vandaag heb bekeken was het mij vooral te doen om het 2e filmpje van Shûji Terayama die ik kende van het uitstekende Den-En ni Shisu (1974). Ook met dit korte filmpje stelde hij mij niet teleur. Op visueel vlak gewoon schitterend. Ook de erotische scènes oogden zeer mooi.
Helaas moet het drieluik in zijn totaal het voor mij doen met niet meer dan een gemiddelde score van drie sterren en dit ook nog eens naar boven afgerond, want het eerste filmpje van de regisseur van Emanuelle was niet om aan te zien. Vreselijk. De kitsch droop er van af. Het derde filmpje van Borowczyk was niet meer dan redelijk. Mooie vrouw trouwens die hoofdrolspeelster.

Kort samengevat.
1e filmpje: 1,0*
2e filmpje: 4,5*
3e filmpje: 3,0*

Gast
geplaatst: vandaag om 07:57 uur

geplaatst: vandaag om 07:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.