Fong Juk (2006)

Stijlvol misdaadfilmpje . Mooi gefilmd en een lekker grimmig, ingetogen verhaal.

Sowieso qua sfeer onmogelijk te remaken in Amerika.

Asian Western, maar dan ietsie anders. Johnny To haalt de mosterd voornamelijk uit het western-genre. Op een gegeven moment krijgen we zelfs 'een man met een mondharmonica', jaja. Ook enige muziekstukken en scenes zijn regelrechte kopies (lijkt wel) van western-klassiekers.

Dit alles wordt gemixt met flauwe Hongkong-humor (het nadeel van de film mijns inziens, gelukkig wordt het met mondjesmaat gebruikt), donker(geel) kleurengebruik, en adembenemende slow-motion Hongkong schietspektakelhuzarenstukjes (zonder witte duiven om de eerder genoemde link met Woo enigszins te niet te doen).

Dit sfeerwerkje verdient wel een groter publiek. 4*, verrassend en ouderwets verfrissend.

Wat een stijlvolle film!

De slowmotion tijdens shootouts, de rook van de pistolen, de wapperende doeken, de belichting, de strakke camera, stoere personages, het kleurenpallet, echt een lust voor het oog deze film! Niet dat snelle geharrewar wat actiefilms doorgaans overheerst, maar juist rustige shots met veel stijl, waarin de actie overzichtelijk wordt gebracht.

TOP! een must voor elke misdaadfilmfanaat.

Zelfs de hoes is mooi (zilver).

....en bij Van Leest voor 10 euro terwijl hij bij de FRS maar 17,99 blijft kosten.

Maar het is weer inderdaad een hele mooie gangsterfilm met erg goede acteerprestaties en stijlvolle actiescenes die grotendeels in Slow mo gedraait worden (zeker een bekende eigenschap van To) Verwacht niet van die massale kogelregens uit John Woo-films. Dit is gewoon iets nieuws. Film moest ook iets weghebben van een western aangezien de muziek en de manier van filmen. De mooie achtergronden van de oude stadsgedeelden van Macau was ook toepasselijk.

Zoals gezegt: Voldoende mooie actiescenes en ook nog humor en weer een vleugje HK melodrama wat ook bijna in geen enkele HK-film ondbreekt. Ook dat kunstje met dat blikje op het einde vond ik erg leuk verzonnen.

Weer uitgebreid voer voor liefhebbers van Hong Kong-actiefilms. Zeker aan te raden. De uitgave van Asiamania is ook erg mooi.

4,0*

Gisteren gezien, maar had er nog geen bericht bij gezet. Nu dan als nog:

Zeker niet onaardig.

Begin is ijzersterk. Wist mij meteen te boeien, met een fijne soundtrack. Mooie eerste scene met leuke shoot-out die een grappig abrupt einde kent. Helaas sukkelt de film een tijdje door op een gegeven moment, waardoor het allemaal wat minder interessant wordt.

Camerawerk en vele shots waren wel erg stijlvol en mooi, maar het verhaal vond ik dus wat minder. Voor zover ik dat nog niet was, alleen nog maar meer geinteresseerd geraakt in To, dat wel. Laatste shoot-out vond ik trouwens ook briljant.

Wel blij dat ik de dvd heb en hem nog eens kan herzien, vooral door het mooie begin, goede muziek en sterke shots een dikke 3,5*.

Deed me af en toe aan een western denken.

Qua tempo, enkele camera standpunten en de opzet van sommige shoot-outs. Actiescènes zijn weer best briljant te noemen en visueel is het geheel vooral erg stijlvol. Een aantal prachtige shots gezien met mooi gebruik van filters en heerlijke camerabewegingen. Muziek was ook erg fijn, draagt veel bij aan de sfeer.

Minpunt is dan toch echt het verhaal. Wist me niet echt te boeien en lijkt ook niet echt op gang te komen. Misschien nog eens herzien.

4*

Stijlvol filmpje. Ik kon de rustige vertelstijl erg appreciëren en ook de Macause setting vond ik, zeker als Portugees zijnde, bijzonder leuk om te zien. Sommige straatjes leken zo uit Lissabon te komen. Een type architectuur die je niet snel voorbij ziet komen in een Hong Kong gangster film, maar gezien zijn hints naar o.a. de spaghetti western, is het geen wereldvreemd gezicht. Deze link die hier al vaker is gelegd, is geen vreemde. Een paar trage scènes en het gewelddadige aspect van Exiled deden vaak denken aan een Peckinpah, maar de verwijzingen naar voornamelijk Leone zijn overduidelijk. Toch is dit een typische Hong Kong film qua soundtrack en 'look'. Mooie donkere tinten doorheen de film en een paar zeer cool geschoten scènes. De laatste shoot-out is inderdaad erg fijn. Erg jammerlijk blijf ik wel de geforceerde 'cool' van de personages vinden. Iets wat ik vaak terugzie in de Aziatische misdaad cinema. Het stoere kijken en het toffe lopen en/of peuk opsteken komt vaak wat te gemaakt over. De enige die ermee wegkomt is Anthony Wong. Erg fijne acteur waar ik meer van wil zien. Best genoten van dit filmpje. To is in ieder geval een naam om in de gaten te houden.

3,5*

Ik kon niet echt warmlopen voor deze To prent. De stiltes voor de storm als er een schietpartij op komst was waren best wel stijlvol geregisseerd maar verloren het van mijn focus, het duurde en duurde maar, zodat ik stijlvol een beetje in slaap werd gewiegd.

Exiled mag dan deels wat anders beogen te zijn dan een harde misdaadfilm, toch was ik niet helemaal tevreden over het gebrek aan acute dreiging, die als een deken over deze film heen lag. De film zag er op visueel vlak nog wel mooi uit, maar mist de apartheid die films als Sun Taam & Man Jeuk met zich meedroegen. Een 3*

Fraaie film die ik toch echt te lang heb uitgesteld. Heeft me wel benieuwd gemaakt naar meer werk van To.

Verhaal is best ok, maar is niet echt wat me heel erg boeide. De manier waarop het in beeld is gezet om het verhaal te vertellen is dat wel. Erg stijlvol geschoten allemaal. Veel hints ook naar het Spaghetti western genre, wat ik in wel meer Aziatische films tegenkom. Toch leuk om te zien die westerse invloeden, terwijl het in Hollywood vaak andersom is en veel gebruik wordt gemaakt van de Aziatische invloeden. De shoot-outs waren echt briljant. Die deden me vaak denken aan de hoogtij dagen van John Woo. Vooral de laatste was erg tof, en ook weer erg stijlvol in beeld gebracht. Muziek was trouwens ook erg goed, en het acteerwerk sterk.

Leentjebuur met klasse en grandeur. Heerlijk om weer eens onder te dompelen in breed uitgesponnen, soms lome scènes met de blik op retecool. Want To staat met veel gevoel voor stijl en ambiance te schieten. Film opent wat dat betreft dan ook meteen in hogere sferen en laat dat niet of nauwelijks meer varen.

Een warm kleurenbad met prachtige decors, een paar geweldige koppen in de cast (Anthony Wong hoeft alleen maar te kijken om de show te stelen) en muziek die klinkt als een klok. Zelfs de vleug humor vindt een passend plekje. De blikjes zorgen voor een ferme grijns, de kogelrijke shoot-outs zijn om van te smullen. Een parel.

Niet de meest spectaculaire film, maar wel met een mooie invalshoek. Het oogt wat rommelig in het begin, wie is nou wie? En moet ik bij die schietpartij nou blij zijn dat die ene werd neergeknalt ipv die andere? Langzaam worden de hoofdkarakters duidelijk en kan het genieten beginnen. De scènes zijn hilarisch, emotioneel en retespannend tegelijk. Uiteindelijk overheerst de luchtigheid van de film. Iets wat inderdaad sterk doet denken aan Woo.

Vooral de 'vriendschaps'-scènes vond ik erg leuk om naar te kijken. Altijd mooi om een groep hechte vrienden bij elkaar te zien (ongeacht de setting).

Stijlvol is inderdaad het eerste woord dat bij me opkwam na het zien van Fong Juk.

Ik had hiervoor nog nooit iets van Johnny To gezien, maar de kennismaking is op zich niet verkeerd. Vooral de actiescènes zien er erg goed uit, veel kogels, soms wat vertraagd opgenomen, mooi camerawerk en dus fijn om naar te kijken. Af en toe zie je ook wat westerninvloeden, best apart, maar wel leuk om zoiets in een film uit Hongkong te ontdekken.

Alleen het verhaal vond ik niet zo heel bijzonder en pakkend. Het begon ook allemaal erg rommelig, al verdween dat op een gegeven moment wel na een tijdje. De personages zijn redelijk, maar ook niet heel bijzonder. Er zit ook weer van die typische Hongkong humor in, soms grappig, maar vaak ook flauw. Toch is het wel een fijn werkje om naar te kijken. Verhaaltechnisch is het niet top, maar visueel ziet het er erg mooi uit en vooral de actiescènes zijn van grote klasse. Dat hadden er nog wel wat meer mogen zijn.

Al met al best leuk dus, en als dit het niveau is van To, dan wil ik zeker nog wel meer van hem zien.

3,5*

Dit is de eerste film van To die ik zie, maar na scène 1 wist ik het zeker: de man is fan van Sergio Leone. En wellicht ook Jean-Pierre Melville. Wat je krijgt in Exiled is precies wat je verwacht met die twee invloeden: personages die zich vooral cool gedragen en veel gestileerde stiltes voor gestileerde stormen. Het is geweldig om naar te kijken en To is net origineel genoeg om een eigen draai aan scènes te geven. Neem bijvoorbeeld die overval op het goudtransport. Zoiets is al vaak gedaan, maar To houdt het fris door een er een twist aan te geven. De hoofdfiguren overvallen aanvankelijk het transport niet, maar andere gangsters doen dat. De focus ligt dan vooral op één agent die zich succesvol verweerd tegen de schurken, met een klein beetje hulp van de hoofdfiguren (dat lichtje schijnen op een verstopplaats is puur Leone), totdat de "helden" uiteindelijk meevechten met de agent. Om vervolgens er samen met de agent met het goud vandoor te gaan. Het is precies op deze manier dat To steeds de scènes fris weet te houden, ondanks dat het uitgangspunt ervan vaak uitgekauwd is.

Toch vond ik de film niet zo meeslepend als ik had verwacht. De stijl is geweldig doorheen de hele film en ik heb bewondering voor hoe het gemaakt is, maar ik vond het soms toch wat slepen allemaal en ik voelde me weinig betrokken als kijker. Dit komt vooral doordat To totaal geen uitdieping doet in het verhaal of de personages (ik weet nauwelijks waarom die maffiabaas Wo dood wilde hebben) en de algemene verloop makkelijk te voorspellen valt. Daarbij kan de nadruk op cool soms wat geforceerd aandoen, waarbij vooral sommige bijrolacteurs een slechte bijdrage leveren (al was Wong altijd overtuigend). Dit is al met al toch vooral een stijlexperiment. Een geslaagde weliswaar, maar Leone en Melville wisten er meer mee te doen.
3,5*

Als voormalig kolonie van Portugal is er veel Europese architectuur te vinden in Macau, waar de film is opgenomen. Dit sluit ook uitstekend aan bij de invloed van bepaalde Europese filmmakers op Exiled. Daarnaast mag gezegd worden dat cinematograaf Cheng Siu-Keung de stad grandioos weergeeft door zijn manier van belichten. Deze virtuoze cinematografie is mij al bij meer films van To positief opgevallen, met als voorlopig hoogtepunt PTU.

Van alle bekeken Johnnie To films is dit tot dusverre degene met de meest oogverblindende actieballades. Nadat ik de hoop had opgegeven dat John Woo nog eens zou terugkeren naar zijn gloriedagen, lijkt To een uitstekend vervanger.

Vermakelijk gestileerd actiefilmpje. Hoewel het allemaal erg over de top is, had ik wel het idee dat het een serieus misdaadverhaaltje moest voorstellen. Dat was toch wel een minpuntje. Net als de soundtrack, die niet altijd helemaal lekker past en iets te veel cool wil overkomen in plaats van echt cool te zijn.

Verder ziet de film er fraai uit, mooie locaties in Macau, en mooie set-ups voor een paar vuurgevechten waarbij er vanalles in slow motion door het veld vliegt. Wel wat jammer van het digitale bloed enzo, maar aangezien het toch niet echt serieus valt te nemen was dat niet echt een groot probleem. Mise-en-scene was a la Leone, maar als je zelf niet al te veel inspiratie hebt op dat gebied is het een logische kopie.

ruime 3*, had iets minder geforceerd cool mogen zijn, maar verder wel stijlvol en vermakelijk.

In het begin is het niet meer dan een aaneenschakeling van lange shoot outs, soms amper te volgen zoals in het restaurant maar in de tweede helft is er gelukkig wat meer lijn in het verhaal, hoewel het allemaal wat afstandelijk blijft. Visueel is het allemaal wel tot in de puntjes verzorgd.

Vind de talloze western-elementen (ook kleine dingetjes zoals de drankfles, of het hotel als modernere equivalent van een saloon/hotel) wel grappig. De scènes met de overvallers in de bosjes en bomen, de shots van het gebouw waar meerdere gevechten tegelijk plaatsvinden (een beetje zoals Rear Window in beeld gebracht) en het eindgevecht springen erboven uit. Soms is het inderdaad wel erg gemaakt cool maar dat past bij het half-serieuze karakter, die agent ook telkens tussendoor

Mooi filmpje, ik heb nog niet veel van de beste man gezien maar Fuk Sau vind ik wel stukken gaver en constanter. Toch net aan 3,5* dankzij het tweede deel.

Een film die erg doet denken aan een andere film van To, Vengeance. Ook hier vier gangsters die samen voor een vijfde persoon door het vuur gaan tegen een maffiabaas. En veel overlap in de acteurs, zo wordt de maffiabaas in beide films gespeeld door Yam, en zitten Wong en Suet Lam in beide films in de groep van vier. Ook leuk om Josie Ho te zien, die ik verder uit Dream Home ken.

Mijn mening is niet veel anders dan bij Vengeance. Mooi camerawerk, al heb ik het idee dat bij Vengeance iets meer moeite gedaan wordt om wat te creëren. De schietscènes vond ik op de laatste shoot-out wel behoorlijk overzichtelijk. Verder dus een zelfde soort drama-verhaal, waarbij het bij deze film weer wat minder melodramatisch is. Wel werd het een tikkeltje langdradig voordat men bij de laatste shoot-out aankwam. Tenslotte een mooie soundtrack. Ik moest eventjes aan Once upon a Time in the West denken, waar je ook iemand mondharmonica ziet spelen, maar waar de harmonica die je hoort duidelijk erin geplakt is. Daar kwam dat behoorlijk knullig over, hier iets meer bedekter, en vooral ook minder lang durend, waardoor het veel minder irriteerde.

Uiteindelijk krijgt Exiled hetzelfde wat Vengeance kreeg. De een is wat minder melodramatisch, de ander is visueel wat interessanter en dat weegt redelijk tegen elkaar op. 3,5*.

Een heerlijke misdaadfilm die de western een update geeft. Het begint lijkt in elk geval uit een Sergio Leone film te komen en met de warme gele kleurenfilter voel je de warmte van de woestijn. We krijgen enkele sterke scènes te zien met coole shoot-outs. Het ontbreekt wel wat aan spanning, een goed plot of wat achtergrond van de personages om meer te zijn dan dat. Maar de sfeer kan gelukkig genoeg bieden om even weg te dromen in een schietgrage misdaadfilm. En dat is ook niet slecht.

In het begin had ik mijn aandacht er niet helemaal bij, en waarschijnlijk daarom vond ik de eerste 20 minuten vrij verwarrend.

De shootouts zijn zoals vaker vermeld goed in beeld gebracht. De kruitdampen zijn niet van de lucht.

Ik heb me niet gestoord aan het feit dat de karakters niet uit uitgediept worden. Ik vond ze op een of andere manier wel sympathiek.

Tegen het einde begreep ik de referenties naar Sergio Leone die in de recensies veel benoemd worden. Mijn eerste Johnny To, maar zeker niet de laatste. solide 4,0*

edit: Fulltime Killer zag ik al eerder (3,0*)

Exiled, duidelijk een misdaad/thriller. Waarom er dan op de dvd cover van deze film actie staat, is mij een raadsel. Het is dan ook wel een feit dat ik met hele andere verwachtingen begon aan deze film. Kan me nog herinneren dat ik deze film jaren terug heb aangezet, maar waar ik letterlijk geen enkele scene voor de geest kon halen. Ben er toen bij in slaap gevallen, waardoor ik na deze film (opnieuw) te hebben gezien het vermoeden heb dat dat al na slechts enkele minuten was. Hoe dan ook, er zijn zeker momenten die blijven hangen. Zo was de opening met het schieten op dat blikje en meer richting het einde het schieten op een pistool leuk gedaan. Verder waren de shootouts vrij stijlvol, maar is het jammer dat er relatief weinig actie in Exiled voorkomt. Het begin begon veelbelovend, maar kende daarna een te traag tempo waardoor het mij allemaal wat te lang duurde. Het acteerwerk is dik in orde, maar helaas is het verhaal wat te basic en had de film wat mij betreft best een stuk vlotter mogen zijn.

Geweldige herziening.

Geen idee wat mij er de eerste keer van weerhouden heeft om hier een 4.5* aan te geven. To doet hier echt geweldige dingen. Hij stript de typische misdaadfilm van alle onzin eromheen en focust zich bijna uitsluitend op de genre elementen.

En dat doet hij als de beste. Geweldig in beeld gebracht, erg passende soundtrack en ook perfect acteerwerk. Elke scene is eigenlijk bijna een kortfilm op zichzelf. To richt z'n camera steeds weer op individuen terwijl je zelden een totaalbeeld krijgt van een situatie, waardoor de spanning aardig opgebouwd wordt.

Af en toe gaat het dan ook helemaal los, een mooi contrast met de trage en rustige opbouw die de film verder kenmerkt. Perfect genrewerk, met To's stempel over zichtbaar. Het is hoe ik m'n films graag zie. Behoort tot z'n beste werk, met de scene bij de dokter als absolute hoogtepunt.

4.5* en een uitgebreide review

Wat betreft verhaal valt het bij de Hong Kong productie Fong Juk/Exiled uit 2006 wel allemaal heel mooi in elkaar, iets wat toch wel behoorlijk ten koste gaat van de geloofwaardigheid.

Maar deze kleine kunstgrepen zorgen er wel mede voor dat dit elegante misdaad spektakel van regisseur Johnnie To van een niveau is wat je zelden (zeker bij de Amerikaanse genre genoten) tegenkomt.

Verantwoordelijk daarvoor zijn onder meer de prachtige, zelfs gracieuze shots van To's vaste cameraman Cheng Siu-Keung. Bijna elk beeld is een plaatje op zich. Daarnaast zijn de actiescenes (hier hoofdzakelijk schietpartijen) zo stijlvol en briljant geënsceneerd dat ze bijna tot je komen als een droom. De Sergio Leone invloeden zijn hier duidelijk te herkennen maar wel op een manier dat Johnnie To ze zich helemaal eigen maakt.

Daar heeft ie bij Exiled overigens ook een prima cast voor met de hier niet echt opvallende Nick Cheung als aanvankelijke middelpunt de gepensioneerde crimineel Mo. Het echte vuurwerk komt van het dubbele killer duo, Vooral Anthony Wong en Francis Ng maar ook Roy Cheung en Lam Suet stellen zeker niet teleur. Net als de goed ingevulde bijrollen van onder andere Simon Yam en (vooral) Richie Jen en Josie Ho.

Met zulke grote Hong Kong namen zowel voor als achter de camera had ik natuurlijk wel het één en ander verwacht van Exiled maar van dit visueel puur kijk genot ben ik wel heel erg onder de indruk.