Dayu Haitang (2016)

Heerlijk.

Doet wat aan Miyazaki's Spirited Away denken, vooral de manier waarop lokale folklore en echte fantasy elkaar versterken om een geweldige fantasy wereld op poten te zetten. Het is misschien een beetje veel voor mensen die niet zo bekend zijn met Chinese folklore, maar ik vond het wel indrukwekkend.

Visueel erg mooi. Crowdfunded (of toch deels), maar dat zie je er absoluut niet aan. Qua stijl leunt het dichter aan bij de Japanse animatie, maar het toch ook duidelijk een eigen stijl. Muziek is ook sterk, verhaaltjes ietwat warrig maar dat vind ik binnen dit genre eerder een plus. Teveel uitleg verpest vaak het mysterie.

Fijn om te zien dat China ook met animatie uit de voeten kan, al is dat niet zo verwonderlijk. Al jaren dienen ze als outsource-gebied voor de Japanse animatie, het enige wat ze misten waren een paar goeie regisseurs (en niet de grote live action namen die ook eens een animatiefilm probeerden te regisseren). Die hebben ze bij deze gevonden, geweldige film.

4.5* en een uitgebreide review

Het zusje van Ponyo!

Lekker frisse bewerking van een mythisch verhaal waar helemaal niets te gek is. De Chinezen laten hier even zien waartoe ze wel niet in staat zijn op animatievlak. Mooi om ruim 90 minuten te verdwalen in een creatief landschap waar je het bestaan niet van wist, visueel vaak erg raak geschoten! De laatste 30 minuten zijn werkelijk spectaculair. Dikke 4*

Indrukwekkend.

Nooit eerder een Chinese animatie gezien, althans niet van dit kaliber. Leunt dicht tegen Japanse stijl aan - ik werd in mijn verwachting van het visuele wat misleid door de poster - maar is overall wat meer straightforward wat betreft storytelling, en zowel qua sentiment als kleurgebruik af en toe randje kitsch (deed me wat dat betreft erg denken aan een film als Wu Ji (2005)).

Het staat nooit in de weg van een imposante beleving, want er wordt een wereld geschapen die de folklore magisch op het scherm tovert, met levendige animatie, bijzonder fraaie (veelal symmetrische) uitzichten en een kleurrijke mix van CGI en 2D. Zoals gezegd is de scheutigheid van de kleurenpracht soms érg richting romantiek, ik heb er doorgaans weinig moeite mee. Zalm- en paarskleurige zonsondergangen met tastbaar weelderige wolkenvelden, dat soort dingen.

Het sentiment ligt er dus ook vaak dik op, maar de dialogen zitten ook vol kleine wijsheden die de genegenheid vaak van een poëtische onderlaag voorzien, voorkomen dat het banaal of triviaal aandoet. Qua verhaal is het natuurlijk wel voelbaar dat dit een happy end krijgt, de weg ernaartoe is prettig onvoorspelbaar. Misschien dat de film wat verzadigd raakt naar het einde toe; de speelduur is wat dat betreft ook perfect, geen seconde te lang.

Fijne, verrassende ervaring. Hier lust deze jongen wel pap van. 4*