Swap (2016)

I got a simple answer for you, Detective.

John Kennedy once said, “The cost of freedom is always high, but Americans have always paid it."

"And the path that we'd never take, is to choose the path of surrender or submission.”

Ik heb een zwak voor low-budget, straight to DVD, B-films. Zo af en toe kom je zo’n onbenullige, onbekende en onbeminde film tegen die qua inhoud en vormgeving sommige blockbusters overtreft. Maar “Weaponized” is wel de eerste miskleun dit jaar die ik met veel moeite heb uitgekeken. Op alle gebieden is dit een gedrocht van een film. De logica is ver zoek, de acteerprestaties zijn erbarmelijk slecht en de speciale effecten hadden ze ook beter links laten liggen. Dit is zo’n voorbeeld waarbij je achteraf beseft dat het idee niet zo slecht was (ondanks dat het al meerdere malen werd gebruikt), maar dat ze door onbekwaamheid het doel voorbij zijn geschoten. Wat acteurs zoals Tom “Private Ryan” Sizemore en Mickey Rourke hier te zoeken hebben, is een teken aan de wand.

Alles begint als er een terroristische aanslag wordt gepleegd op het Pentagon (met wel echt vreselijk toegepaste speciale effecten op de historische beelden van het Pentagon) en de zoon van Kyle Norris (Tom Sizemore), CEO van het bedrijf Black Sun, tijdens deze aanslag om het leven komt. Dit voorval maakt van Kyle een fanatieke voorstander in de strijd tegen het terrorisme. Hij wil de techniek die zijn bedrijf heeft ontwikkeld, met medewerking van Clarence Peterson (Mickey Rourke) gebruiken in deze strijd. Deze techniek stelt een militair in staat om kortstondig het bewustzijn over te nemen van een tegenstander zodanig dat deze zichzelf en andere bondgenoten kan uitschakelen. Als naderhand blijkt dat deze methode misbruikt wordt (wie had dat zien aankomen) is de tijd rijp om detective Mitch Walker (Johnny Messner) op te voeren zodanig dat hij de mensheid, het universum en zijn familie kan redden van een mogelijke dictatuur. Intrigerend, spannend en origineel? Nope!

Het klinkt redelijk Orwelliaans allemaal en het idee had aan de basis van een spetterende, entertainende actie-SF kunnen liggen. Wat we echter voorgeschoteld krijgen is een flauw, ongeïnspireerd flutverhaal, volgepropt met clichématige voorvallen, vreselijk slecht gechoreografeerde actiescènes in een nep decor. Er was zelfs aan het begin van de film een militair voertuig dat gemaakt was van karton, volgens mij. Het verhaal is een samenraapsel van reeds meermaals gebruikte verhaallijnen die op een willekeurige manier aan elkaar werden gelinkt. Het zou me niet verwonderen dat ze een tombola hebben georganiseerd om mogelijke verhaallijnen te selecteren en dit allemaal aan elkaar te breien. Wat deed die blikken robot eigenlijk ter zake op het einde? Ten eerste zag die er zo vreselijk ouderwets uit, dat de robots uit “Robot Overlords” er nog hoogtechnologisch uitzagen. Ten tweede was de manier waarop deze werd uitgeschakeld te belachelijk voor woorden. En waarom kreeg dit zo’n voorname plaats op de filmposter, terwijl het totaal niets bijdroeg aan het verhaal?

Over de vertolkingen kan ik kort zijn : pijnlijk slecht en uitermate saai. Johnny Messner ziet er qua lichaamsbouw indrukwekkend uit, maar op acteergebied is het ronduit slappetjes. Sizemore doet een poging om over te komen als de bad guy, maar slaagt hier maar gedeeltelijk in. En waar ze Rourke hebben opgegraven weet ik niet. Hij ziet er in ieder geval uitgestorven en doods uit. Het meest belachelijke fragment is te bewonderen op het uiteinde. Ondanks dat het over een toch wel omvangrijke organisatie gaat die beschikt over een levensbedreigend, duivels wapentuig, is de troepenmacht die tijdens de ontknoping komt aanstormen dus wel echt lachwekkend beperkt. Een aanrijding van een voetganger brengt meer politie op de been. Gelukkig was het einde in zicht, want de drang om een zwaar voorwerp door mijn televisiescherm te gooien, groeide zienderogen.

Lees je ergens dat “Weaponized” een actierijke SF is met een superbe beeldkwaliteit en gave geluidseffecten, dan mag je er zeker van zijn dat die persoon deze film heeft gekeken met een overdosis Prozac in zijn bloed. Zelfs een uurtje door het raam staren naar neerdwarrelende herfstbladeren is minder monotoon en saai dan dit probeersel.

PS. Niet te missen momenten : Een Amerikaanse militair in de problemen met landmijnen. Benny Hill zaliger zou er nog een dolkomische gag van kunnen maken! En de autokoffer die in brand staat. Verbazingwekkend stuntwerk.

0.5*