Here Is Always Somewhere Else (2007)

Erg deprimerend maar sfeervol portret van een mysterieuze man die het nergens kon vinden. Dat er zo weinig van hem bewaard is gebleven en zo betrekkelijk weinig over hem bekend is draagt bij aan het mysterie.

Rene Daalder zoomt handig in op de spaarzame details die wel bekend zijn en voegt er een mooi persoonlijk verhaal bij.

Bas Jan Ader was een 'ongrijpbare' man. Veel eenzaamheid en treurigheid, net als in die documentaire over Nick Drake van Jeroen Berkvens.

De still is afkomstig overigens van een van de werken van Ader. Ik weet niet hoe die heet, maar het was een ode aan de grootste Nederlandse kunstenaar (aldus Ader), Piet Mondriaan. Dat wordt in deze documentaire overigens visueel toegelicht [dat bij mij een 'yeah right' reactie te weeg bracht].

Dat de kunstwerken van Ader destijds niet goed ontvangen werden in Nederland [te romantisch e.d.], wordt netjes uitgelegd. Wat wel kunst was in Nederland destijds was het legen van een flesje priklimonade in de zee (door Wim T. Schippers). Tja. Moderne kunst geniet sowieso niet mijn voorkeur.

De documentaire is zorgvuldig opgebouwd, en geeft een goed inzicht in het leven van Ader en het kunst tijdperk eind jaren zestig, begin jaren 70. Helaas wist de documentaire me niet te grijpen, het kabbelde rustig voort. De wauw/yeah/joechei facetten waren zeer sporadisch te vinden. Liefhebbers van 'contemporary art' zullen hoogstwaarschijnlijk een hogere score uitdelen dan mijn 3 sterren.

Opmerkelijk dat naast Ader en Daalder ook Jan de Bont tot het vriendenclubje behoorde....en die ging ook naar de VS zoals we (wellicht) weten.