A Fost Sau n-a Fost? (2006)

Ondanks enkele onderbrekingen door een wegvallend geluid en hervatting van de film met slecht geluid (beter dan niks, leek de hele zaal te denken) was het bepaald geen straf om deze film uit te zitten.

Integendeel. Ik vond dit een unieke, erg grappige benadering van de Roemeense recente geschiedenis. Alledaagse uitzichloosheid met heel veel humor. Een groot deel van de film laat een televisietalkshow zien. Zo een die je qua opzet niet eens meer bij pak 'm beet, de lokale omroep van Ommen, zult tegenkomen, maar in Roemenie nog wel. De presentator heeft twee "betrokkenen" van de revolutie van 1989 uitgenodigd. Je ziet drie hoofden op een rij, maar door een geweldig leuk script en fijne acteurs met gevoel voor timing en mimiek en leuke beeldgrapjes is het verre van saai.

4.0*

Naast een cursus hoedje-van-papier-vouwen en een amateur cursus videocamera hanteren incl. in- en uitzoomen, is 12:08 East of Bucharest [de titel waaronder de film draait in de zalen] zowel een dieptriest als hilarisch portret van het huidige Roemenie.

Het begin is even doorbijten, aangezien dit het triestige gedeelte is, veel armoede, alcoholisme, en een soort van opsomming van dagelijkse dingetjes. Ik vond het niet echt boeiend. Maar dan, het laatste uur, het tv-programma, oh mijn god, ongegeneerd lachen geblazen. Dit moet gezien worden. Wat een script, wat een spel, wat een entourage en wat een camera-werk!

Het beginstuk had van mij wel korter en inhoudelijker gemogen. Anders was dit een meesterwerkje geweest. 3,5*, het laatste uur is een aanrader van jewelste.

Redelijke amusante film,

In het begin is allemaal een beetje teveel een normale gang van zaken, inclusief de wat troosteloze vormgeving met een paar grappige momenten. Geweldig wanneer het gezag van de leerkracht ondermijnd wordt door een schuldeiser die in zijn klas verhaal komt halen.

Vanaf het moment dat de presentator met zijn 2 gasten aanvangt voor een live tv optreden schiet het niveau omhoog. Sowieso al lachwekkend welke deskundigen hij bereid heeft weten te vinden om te praten over de Roemeense revolutie. Commentaar van de kijkers beperkt zich dan ook vooral tot de personen die er zitten i.p.v. daadwerkelijk dieper in te gaan op de Roemeense revolutie. De interacties tussen de kijkers en de presentator leveren veel humorvolle situaties op. De presentator raakt de draad helemaal kwijt i.p.v. het gesprek met strakke hand te leiden. Hij wordt volop gewezen op zijn tekortkomingen en geconfronteerd met kijkers die twijfelen aan dingen die er door de ' betrokkenen aan tafel ' gezegd worden, desondanks probeert zo goed als het gaat overeind te blijven. Gedurfd van de regisseur om het tv optreden in zijn totaliteit uit te zenden. En het blijkt ook zeker te werken. Heerlijke droogkomische humor waarin men elkaar vele verwijten maakt.

Echter, het 2de gedeelte was veel beter dan het begin van de film dat teveel in wat minder geslaagde sfeerschetsen blijft hangen van mensen die geen baat bij de revolutie gehad lijken te hebben. Niet zo droogkomisch als Whisky, verder wel een zeer vermakelijke film. Dikke 3,5*

Hoewel de film en zijn niveau zeer onevenwichtig is, heb ik de film toch wel met een tevreden gevoel kunnen kijken. De momenten dat de film leuk is, zijn ook echt leuk. Verder zijn de karakters in de film ook zeer sterk. Maar zoals gezegd kon de film mij als geheel niet voldoende boeien, en waren het slecht fragmenten die mij goed bevielen.

Komedie? Ik heb blijkbaar iets gemist. De televisiescene kon er nog door, maar te weinig grappige momenten om de film goed te maken na het saaie begin.

1,5

Ik kan me vooral vinden in het commentaar van Maxcomthrilla. De film komt traag op gang, met af en toe wat komische scenes, maar die moet je er wel in willen zien. Vanaf het moment dat de talkshow 'on air' is stijgt het niveau behoorlijk en wordt het erg boeiend en grappig.

12:08 East of Bucharest is, geheel in Midden/Oost-Europese stijl, bijzonder pessimistisch. Straten en klaslokaaltjes worden grauw in beeld gebracht, en de hele talkshow is natuurlijk een aanklacht tegen het amateurisme en de lelijkheid van Roemenie. (Overigens, lelijkheid die slechts in de politiek, architectuur en cultuur te zien is. Alles wat niet door mensenhanden is gemaakt is mooi ) Het geheel is een vrij goede sfeertekening van hedendaagse Roemeense beslommeringen.

Het grote vraagstuk is, anders dan de plotomschrijving doet vermoeden, niet of er vooruitgang heeft plaatsgevonden, maar of er uberhaupt een revolutie is geweest. Stonden de massa's nu vóór of na 12:08 op de pleinen te demonstreren? Het zijn de antwoorden die erop komen, die doen vermoeden dat het belangrijker is of er vooruitgang is geweest sindsdien. Corneliu Porumboiu lijkt met zijn hele setting zelf het antwoord al te geven, en wijst hier nog meer op door de banaliteiten te benadrukken die de mensen ertoe bewogen om op dat plein te gaan schreeuwen.

Interessante film dus, en visueel (artistiek gezien dan) ook leuk, vooral de lange scenes met die straatlantaarns. Prachtig. De tweedeling blijft echter vreemd, vandaar dat ik niet hoger zal uitkomen dan 3,5*.

p.s. Is er iemand die toevallig weet wat de originele titel betekent?

Interessante stof met een magere uitwerking.

De film is simpel van opzet, op zich is dat helemaal geen minpunt. Vond het vooral jammer dat de speelduur voor zo'n 2/3 deel gevuld wordt door 'het interview'. Leuk als onderdeel van, maar op deze manier werd het nogal saai en onevenwichtig.

Een uitgebreidere of andere introductie van de personages had ik stukken meer gewaardeerd en had het wat minder afstandelijk gemaakt. Ik voelde me nauwelijks betrokken, terwijl de Roemeense Revolutie me oprecht interesseert.

Minder dan gehoopt en ook wel verwacht. Bij vlagen grappig en scherp. 6/10*

Een leuke film over de Roemeense revolutie, die vooral het laatste uur erg leuk en interessant is. De eerste vijfentwintig minuten zijn nogal afstandelijk en niet altijd even goed. Het verschil ontstaat op het moment, wanneer het televisie interview begint. Dit interview duurt ongeveer een uur, is interessant, maar vooral ook erg komisch.

Ik heb ook zelden een interview gezien, dat zo amateuristisch is opgezet als hier, maar daardoor wordt het wel erg leuk. Vooral de oude man met zijn hoed, die hij niet op mag houden, heeft een aantal sterke opmerkingen.

A Fost Sau n-a Fost? is ook een typisch voorbeeld van een film waar je je goed in kunt vergissen. Ik had na twintig minuten het idee, dat dit helemaal niets ging worden, maar het werd toch onverwacht nog interessant en erg komisch. Wel jammer van dat begin, anders had er nog wel meer ingezeten.

3,5*

Na een tergend trage opbouw gaat het naar een magistrale pay off die bij mij zeker op de lachspieren heeft gewerkt. Terugkijkend heeft het ook wel iets dat de boodschap het is belangrijker dat de revolutie er is gekomen dan wie hem heeft veroorzaakt op deze manier weerspiegeld wordt in de verhaallijn. Eerst een tergend trage opbouw, dan de explosieve confrontatie in het interview en dan weer terug naar de rust van daarvoor.

Je moet ongetwijfeld een liefhebber van Roemeense films zijn, en kennis hebben over de revolutie om deze te waarderen.

Ik heb me een klein anderhalf uur prima vermaakt. Het hoogtepunt in de film is uiteraard het TV-interview, waarbij men antwoord probeert te krijgen op de vraag: "Was er wel of geen revolutie? " Aan de hand van humoristische dialogen tussen de presentator, gasten en bellers wordt deze vraag beantwoord. Gelukkig is deze film hier in Nederland op DVD verkrijgbaar onder de alternatieve titel: "12:08 East of Bucharest."

3,5 *

Interviews van zogenaamde getuigen van de Roemeense revolutie in een backwater ergens ten Oosten van Boekarest verwordt tot een soort Wo ist der Bahnhof discussie. Redelijk geslaagd, van de presentator met zijn opgezochte Griekse wijsheden tot de heldhaftige professor, beste moment was nog wel de ongeduldige hand van een verder onzichtbare medewerker die een met zorg gevouwen papieren hoedje wegslaat- dat ik dit als een spoiler aanmerk zegt trouwens wel iets over de actie in deze film.

Droog en niet te dik aangezette ironie, jammer dat de film enigszins stuurloos en traag opent.

Hou wel van die Roemeense films die als drama-komedie eigenlijk aan stevige zelfkritiek doen waarbij instellingen fijntjes onderhuids worden bespot, wat dan ook gebeurt met de mens, met zijn kleinzierige mentaliteit, zijn onkunde en onstandvastigheid, maar ook soms met zijn spitsvondige plantrekkerij. Dat hierbij de achtergesteldheid van de Roemeense staat een dankbaar onderwerp is, blijkt des te meer uit deze debuutfilm van Corneliu Porumboiu die een ernstig gebeuren in herinnering brengt maar dan op een heel luchtige manier.

Hoogtepunt is natuurlijk de TV-reportage waar het panel, cameraman inbegrepen, een toonbeeld is van tekortkomingen en desinteresse.

De telefonisch interventies zijn raak, zetten presentator en een gast vaak voor schut, terwijl de andere gast er maar op los knutselt en filosofeert.

Absoluut niet banaal maar garant voor een genietende glimlach over de gans zit.