Il Presidente del Borgorosso Football Club (1970)

Typisch Sordi vehikel, hij schreef het ook zelf en zorgde ervoor dat hij in cast in crew geen concurrentie van grote namen had, d'amico was een tamelijke nobody die bereid was te doen wat Sordi wilde : hem 100 procent van de speelduur in beeld brengen. In feite 1 van de vrij weinige calcio films, vreemd genoeg.

Benito is een brave katholiek die als secretaris van een kardinaal in het Vaticaan werkt, dan hoort ie dat zijn VADER op sterven ligt, een goddeloze onverlaat die hij al 30 jaar niet gezien heeft omdat hij in concubinaat leefde. Benito groeide dus op met zijn mamma Lattanzi. De vader wordt trouwens ook door een Sordi met grijze pruik gespeeld.

Zoals gezegd erft Sordi ter plaatse in Borgorosso/de Romagna- uiteraard een fictieve plaats- een serie C of D voetbalclub, al snel merkt Sordi dat voor de locals voetbal de voornaamste religie is en als ze op het punt staan om hem als non- calcio believer te lynchen kiest hij eieren voor zijn geld..

Wat volgt is voorspelbaar : Sordi wordt zelf de meest voetbalverdwaasde voorzitter aller tijden. Hoewel de thematiek van geflipte voetbalclubvoorzitters actueel genoeg is, geldt dit niet voor de voorstelling van hooliganisme als een gezellig familiegebeuren...het is een Sordifilm, dus de algehele verdwazing als het om calcio gaat wordt hier niet serieus /auteuristisch in de vraag gesteld.

De regie is opvallend zwak en de speelduur is aan de lange kant, eigenlijk gewoon een Sordi cabaretvoorstelling van 2 uur met figuranten in de openlucht. Wel dient nog de cameo van Omar Sivori genoemd te worden, een figuur die ik eerder met de jaren 50 associeerde, hij bleek ook net in 69 gestopt te zijn met ballen.

Werd opgenomen in Bagnocavallo prov. Ravenna, en daar in de buurt in het stadion van het nietige Lugo.

Score als gebruikelijk van Piccioni.