Sanxia Haoren (2006)

Winnaar Gouden Leeuw Venetië dit jaar.

Ik ben erg benieuwd hiernaar, mede door die Gouden Leeuw. Het was de verrassingsfilm op het festival en ging er meteen met de hoofdprijs vandoor. Op imdb.com scoort hij vooralsnog 8.8/10, alleszins een nette score (ondanks het lage aantal stemmen). Bovendien liet Jia in Shijie al zien dat hij het in zich heeft om een meesterwerk te maken (Daar lukte het mijns inziens nog net niet). In Venetië schijnen trouwens nog wel meer hele goede films te zijn vertoond (o.a. Lynch, Resnais). Helaas moeten we nog even wachten tot we ze zelf kunnen zien.

Tja, omdat-ie winnaar van de Gouden Leeuw is, zal ik hem wel weer gaan bekijken, maar met lage verwachtingen. Variety schrijft: "It will appeal to the most faithful of the director's camp-followers and no one else." Tot die groep reken ik mezelf zeker niet...

Als dat zo is moet ik onmiddelijk alles van deze man zien, want wat een ge-wel-di-ge film was dit. Spookt nog heel stevig door mijn hoofd.

Still Life is een film waar het decor waarin het zich afspeelt (de stadjes die worden afgebroken voor de dam) een van de belangrijkste rollen in de film speelt.

Wat we zien zijn twee verhalen. In het eerste is een man op zoek naar zijn ex-vrouw en dochter. Hij wil haar terug. In het tweede is een vrouw op zoek naar haar man, die heeft haar verlaten en ze wil definitief van hem scheiden. Beide hoofdfiguren komen een groot aantal mensen tegen in hun zoektocht. Al die mensen zijn om allerlei redenen nog niet vertrokken uit het stadje. Er is bijvoorbeeld een groep mensen huizen aan het slopen. Er vinden archeologische opgravingen plaats, een andere man heeft een soort bouwvallige bed and breakfast. Noem maar op.

De film zelf is enorm gelaagd. Heel veel thema's en gevoelens komen in de film naar voren. Het decor geeft de film nog veel extra onderhuids gevoel mee. Het einde van een geschiedenis, knopen worden doorgehak, keuzes worden, al dan niet noodgedwongen gemaakt.

Overigens maakt deze film (en in mindere mate vandaag ook al Rain Dogs een einde aan alle eventueel nog bij mij levende vooroordelen tegen digitaal filmen.

Nog even het prachtige openingsshot noemen en concluderen dat deze film niet misstaat tussen eerdere Gouden Leeuw-winnaars als Rashomon, Aparajito, Ivanovo Detstvo, The Battle of Algiers, Aiqing Wansui of Xich Lo.

4.5* met kans op de volle mep.

Mooi gesproken starbright boy. Dit is m'n eerste kennismaking met Jia Zhang-ke, en wat ben ik onder de indruk. Melancholie, liefde, economie, cultuur, toekomst, heden en verleden smelten volledig samen in één grootse film. Vol wonderlijke shots en magisch sfeervolle ambient/muziek.

Samen met de documentaire Dong is het helemaal af: die docu komt an sich niet in de buurt van deze film, maar het fascinerende verloop van realisme naar fictie naar surrealisme (niet alleen het opstijgende gebouw (briljant), maar ook de koortdanser in de eindscène (kippenvel)) ontwikkelt zich zeldzaam sterk.

Volgens de Daily Tiger heeft A-film zowel docu als film aangekocht. Achter Dong staat (DVD). Dat lijkt dus een DVD-release van beiden samen te gaan worden. En dat is prima nieuws.

De docu heb ik niet gezien. Mede omdat ik deze film veel beter vond dan ik vooraf had verwacht had ik 'm niet in programma staan.

Klopt. Op de eennalaatste festivaldag heb ik Jia Zhang-ke geïnterviewd, en alle aanvragen werden eerst direct gescreend door Afilm.

Bijzondere gewaarwording was dat trouwens. Eerst gezellig een half uurtje babbelen met deze man (via een tolk, en samen met een Chileense journaliste die film én docu niet had gezien), zit na afloop 20 meter verder Tsai Ming-liang op een bank ook een interview te doen

Maar goed, gezien de aankomende reguliere bioscoopreleases (in het algemeen) kan 2007 eigenlijk al niet meer stuk.

Inderdaad een mooie en bijzondere film. Op het IFFR heb ik hem helaas gemist, nu dan in de herkansing.

Still Life draait wat mij betreft ten eerste om de Yang-Tse rivier en de stuwdam. Hierbij komt een erg nostalgische gevoel kijken, the end of an era.

De twee hoofdpersonages weten nauwelijks iets af van wat er gaat gebeuren. Ze zijn op zoek naar (ex)geliefden en familieleden. Al zoekend komen ze meer te weten over wat de dorpjes te wachten staat. Ze participeren zelfs.

De film is een prachtige cultuurschets, met erg mooie locaties en bijzonder ‘gewone’ personages. De acteurs lijken haast geen acteurs te zijn, zo echt komt het over.

Doormiddel van het surrealisme doorheen de film lijkt het net of dat de kijker deel uitmaakt van een legende in wording. Wij zien net als de mensen rondom de dam de laatste stuiptrekkingen van de dorpjes. De muziek helpt hier ook deels aan mee, veel mystiek hier. De teksten die sporadisch door de film worden gezongen zijn erg mooi, en scheppen extra inzichten in de gevoelswerelden van de personages.

Afstandelijk is de film best wel, climaxt nergens echt naar grote hoogte, maar daar zit ergens ook zijn kracht. Hij wil nauwelijks meer laten zien dan hoe de mensen daar leven, hoe er met zo’n grote veranderingen wordt omgegaan. Realistisch met surrealistische tint.

Wat betreft het digitaal video beeld; ik weet haast zeker dat dit high-definition was, waardoor de resolutie erg hoog is en alles een stuk helderder maakt dan met gewoon digitaal video. Qua kleur en scherpte zit het nog niet helemaal goed, maar vond het niks aan de film afdoen. Weer een regisseur die het uitprobeerd.

Moet hem even laten zakken, hangt nu op dik 4*, misschien komt daar nog een half bij. Ben trouwens erg benieuwd naar zijn andere films. De soundtrack van Platform behoort tot mijn favorieten, maar eens kijken of ik die te pakken kan krijgen.

Erg goede film, waarin met name de briljante regie van Jia eruit sprong. Hij heeft voor mijn gevoel de goede keuzes in verhaallijn, ontwikkelingen, maar ook kadrering en tempo genomen om een verhaal te vertellen over de situatie rond de Drieklovendam en de mensen die er leven (en de ontwikkelingen in China in het algemeen).

Ongelofelijk!

De recensie in de Filmkrant geeft mooi aan wat het sterke punt is van de film. Dus daar kan ik bij aansluiten in plaats van het zelf opnieuw te verzinnen. Er zitten tegenstellingen in de film: stad/land, traditie/modernisering, grote machines/handwerk, rijkdom/armoede, etc etc, maar de belangrijkste vraag van de twee hoofdpersonages is: "waar is mijn geliefde?". Prachtig gevonden contrast.

Ik moest trouwens wel even wennen aan de camerakeuze. Het maakt het hyperrealistisch, maar de kleuren en met name het contrast ogen nu zo rommelig, dat ik even moest schakelen 'om erin te komen'.

Na Platform mijn favoriete film van Jia.

Trouwens... de (Vlaamse) kopie die nu in het Hoogt in Utrecht draait is verschrikkelijk: ontzettend veel krassen, paar kabels en een geelbruine vlekkerige gloed op de bovenste helft van de film.

Kan iemand mij uitleggen wat dat opstijgende gebouw inhoudt en die tekens als drank, toffee, thee, etc?

NL-DVD verschijnt 22 november bij A-film.

"Zo is het altijd hier geweest"

... een uitspraak over de donkere lucht over Fengjie die eigenlijk op de gehele film terugslaat. Sanxia Haoren staat vol van de symboliek, tegenstellingen in haast ontroerend pijnlijke vorm en melancholie. Ik kon niet anders dan tijdens bijna elke scene het decor en de omgeving als symbool zien staan voor de ontwikkelingen in de levens van de hoofdpersonen en de bewoners van een verloren stad. Jia weet met deze gebeurtenis de geschiedenis van China, met name de gebeurtenissen van de afgelopen eeuw, op zulk een geniale wijze op de achtergrond te verstoppen. De trauma's van China die hij laat doorschemeren komen extra hard aan door het onderhuids gevoel dat wordt gecreeerd door het ritme van de beelden en de muziek. Fenomenaal.

22 november uit op een 2-disc DVD bij A-film, met als extra de documentaire Dong, die de regisseur als onlosmakelijk verbonden met deze film ziet.

Als 16-jarige is de film te moeilijk voor mij, en véél te traag.

Ik geef het wel een 4. Na men les Esthetica hoor je wat er werkelijk achter zit en dan besef je wel dat dit een klein meesterwerkje is.

Had 4 sterren gegeven, en een minuut later toch verhoogd naar 4.5*.
Dit is gewoon een meesterwerk he. Die locatie, die mensen, die beeldkaders. Fotografisch erg top!

Degelijke film van Zhang Ke Jia.

Blijft nog steeds erg hangen in de armoe. Volgens mij zit hij daar ook graag, ook ideaal om een groot (arthouse)publiek te bereiken. Typische tegenstelling ook weer tussen oud en nieuw, grappig om die afgeleefde mannetjes een GSM boven te zien halen.

Verder is Jia wel positief geëvolueerd. Visueel is dit veruit z'n beste werk. Aparte stijl, verduisterde kleuren maar met een hoger contrast, zag er mooi uit en leidt tot enkele geniale plaatjes. Camerawerk is jammer genoeg verder van een minder niveau.

Verhaal is redelijk pover vond ik, een zootje bij elkaar gegooid waarbij ik nooit de indruk kreeg realistische taferelen te aanschouwen. Sowieso geen idee waarom mensen bij Jia vaak dat idee krijgen.

Verder ook positief de surrealistische tussenstukjes. Komen als een mokerslag in een verder erg trage film en fleuren de boel wel een beetje op.

Blijft niet mijn filmer, maar z'n films worden er wel stilaan wat beter op. Shije was al een aanzet, Sanxia Haoren gaat daarop verder. Al zal Jia nooit veel meer halen bij mij als hij binnen z'n vertrouwde setting blijft hangen.

3.5*

Fascinerende film met een mooi traag tempo. De setting, het opgeven van bewoning voor die Driekloven-dam, trok vooral mijn aandacht. Het verhaal was wel aardig, alhoewel ik de dialogen wel erg staccato en dus onnatuurlijk over vond komen. Zoiets komt echter wel vaker voor bij Aziatische films heb ik het idee. Praten Aziaten echt zo of is dit meer een filmisch mankement?

Misschien heb ik er te veel van verwacht maar de film viel me zwaar tegen, Dodelijk Saai!! Het ligt niet aan de acteurs maar aan het script!! Ik heb hem in huis dus wie hem wil kopen................................. voor € 4,00 is hij van jou (+ verzendkosten) (1 x gespeeld).

Overweldigend...

En wat voor een schoonheid ligt er in ongebruikt industrieel erfgoed en in gesloopte gebouwen? Heel veel zoals in deze film te zien is.

Een soort van neo-realisme, maar dan op de Fitzcarraldo-wijze. Waarbij adembenemende beelden gewoon ook kunnen.

Ik heb hem net gezien en ben nog een beetje verbluft door deze film. Overtreft de top-film die ik in 2008 zag en alles wat ik dit jaar zag.

Een heel indrukwekkend meesterwerk dan nog lange tijd indruk zal blijven maken.

zag er mooi uit, maar het verhaal kon me niet zo boeien.

Lekker rustige film. Apart de surrearlistiche trucjes. Bij de eerste (de UFO) dacht ik eerst dat het een foutje in mijn dvd was! Stoorde me total niet, maar schudde me juist af en toe een beetje op.

Eerst stoorde ik me wel een beetje aan de dommige hoofdpersoon (een beetje een Chinese Forest Gump), maar gedurende de film kreeg ik toch gaandeweg sympathie voor hem en zijn plattelandsgoeiïgheid. Het lijkt wel of Zhang Ke Jia vindt dat het bouwen van de dam de mensen daar a-socialer heeft gemaakt ten opzichte van de rest van (plattelands) China. Deze man wil zich daaraan niet aanpassen en blijft gul en vriendelijk.

De nadelen van het bouwen van de dam worden redlijk subtiel gebracht.

Dat heb ik weer. Blijkbaar de enige die er niks aan vind.

Saaie boel. Wat extra jammer is omdat het onderwerp van de Chinese grote ruimtelijke ordeningsprojecten heel interessant is.

Maar dit was echt nodeloos traag en vermoeiend. Die 2 mensen die hun (ex)geliefde zoeken en je geen seconde interesseren.

Film moet het dan vooral hebben van wat weidse beelden van de omgeving, desnoods op de achtergrond, en enkele korte discussies (die er overigens allemaal enorm dik opliggen, net alsof hij een stukje nieuws of maatschappijkritiek in elke dialoog wilde leggen).

Jammer!

Nogal vage film van een aantal mensen die elkaar zoeken in een gebied dat gaat verdwijnen omdat het stuwmeer nog verder zal stijgen. De beelden zijn wel OK. En ook de sfeer heeft wel wat.
In de gids kreeg deze film vijf sterren ! Daar snap ik echt niets van.
En wat was de functie van de UFO? En het monument dat ineens opsteeg?
En ineens was de film afgelopen.

Geweldig mooie film. Nog nooit een film gezien die zo mooi verval, afbraak en armoede in beeld brengt zonder er depressief van te worden. De mens ondergaat (zwijgzaam ) zijn lot maar gaat er niet aan ten onder. Een film over hoop en hoe de mens ondanks alles toch stand houdt.

Mooie beelden, mooi natuur en cultuur in beeld gebracht. De vergankelijkheid van cultuur wordt goed verbeeld in de afbraak van alle betonnen lelijkheid en kunstmatigheid. De mens gaat niet mee in deze afbraak maar staat er (letterlijk) boven en kan vanuit de puinhopen weer opnieuw gaan bouwen.

Sober gefilmd en de kleine gebaren (roken,sigaretten uitdelen, noedels eten) waren voldoende om de film te dragen.

De laatste beelden vond ik echt geweldig: 7 man zitten zwijgzaam bij elkaar, roken, drinken, eten wat en besluiten een nieuwe stap te zetten in hun leven.

Indrukwekkende film.

Niet bepaald om vrolijk van te worden. Mensen wanhopig op zoek midden de trieste aanblik van alomtegenwoordige slopingswerken.

Erg traag.

Mooie, rustige film. Prachtige cinematografie en troosteloze, zwijgzame karakters ter midden van schreeuwende discussies tussen werknemers en werkgevers. Waarschijnlijk is Zhang Ke Jia (dit is de eerste film die ik van hem kijk) een communistische regisseur, omdat het werken voor de samenleving en het bestaan van de arbeider centraal staan. Dit is overigens geen propaganda. Daar is het veels te subtiel en deprimerend voor. Voor de rest ook best sfeervol met broeierige shots van een haast apocalyptisch stadje dat zijn ondergang door de opkomst van de dam ten onder gaat. Dit is overigens niet echt anders dan meeste arthouse titels uit oost-Azië (met uitzondering van de focus op het arbeidsleven) en is niet vernieuwend genoeg om indruk te maken. Tel daarbij ook nog bij dat de karakters zeer emotieloos gebracht worden. Normaal hou ik wel van de afstandelijke, zwijgzame in Aziatische films, maar hier voelt het wel akelig koud aan.

Erg goed.

Stemverhoging naar 4 sterren

De vraag is ... waarom. Je eindigt je recensie aardig negatief.