The General's Daughter (1999)

Geen hoogstaand filmpje, maar zo af en toe (tussen de Bergman's en Tarkovsky's door ) moet je gewoon even zo'n filmpje kijken.

Travolta heeft zijn beste tijd wel gehad, want ook hier stelt hij me weer teleur. Het verhaal en vooral het einde vond ik wel érg ver gezocht, maar ja, je kan niet alles hebben. Verder niet zo veel over zo'n filmpje lullen....

Matige film.

Wel voor een keer een film die weg raakt met het bombastische. Stoorde mij veel minder dan normaal, komt waarschijnlijk omdat het visueel net iets stijlvoller was dan de gemiddelde 'dit soort' film.

't Is uiteraard allemaal al eerder gedaan, en veel beter, en veel nieuws valt er hier ook niet te rapen. Maar voor z'n speelduur verveelt de film niet echt, zitten er enkele aardige dialogen in (niet super, maar stelt ten minste iets voor) en enkele leuke scenes.

Valt inderdaad niet veel over te zeggen, alleen dat ik me niet verveeld heb, en dat het veel en veel erger had kunnen zijn. Best amusant, maar meer valt er ook niet uit te halen. 2.5*

PS: wel nog even de geweldige intro vermelden, met name dan het nummertje dat erachter gemonteerd werd. Rest van de score was onopvallend, maar dit sprong er echt positief uit.

Hele spannende en mooie thriller.

Goed verhaal dat pas aan het einde duidelijk wordt.

Acteurs allemaal goed in hun rol.

3,5 ster

Aardige thriller die ook nog eens weet te boeien. Het verhaal zit best goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Het verhaal is ietwat verwarrend maar op het einde komt de spreekwoordelijke aap uit de mouw. De cast (best veel bekenden) deed het trouwens ook goed, met name John Travolta en Madeleine Stowe waar ik wel een zwak voor heb. Een topper is deze film zeker niet maar hij keek wel goed weg. Wordt overigens weer eens tijd om deze film te herzien want het is toch al behoorlijk wat jaartjes geleden dat ik deze film voor het laatst heb gezien.

Deze thriller had het voor mij nèt niet. Op zich ben ik door het gehele verhaal wel geboeid gebleven maar het had niets extra's voor mij. Laat ik het zo zeggen: ik voelde er niets bij. Ik kreeg geen beeld van het slachtoffer behalve dat ze zich omhoog had gewerkt in het leger om haar vader te imponeren en dat ze er een curieus sexleven op nahield. Maar verder dan dat kwam ik niet.

Natuurlijk is hetgene wat haar overkwam afschuwlijk maar ik kreeg geen binding en daardoor weinig interesse in haar personage. Ook de manier waarop haar vader is neergezet (die je maar een een stuk of 3 keer ziet in de film) was niet benoemenswaardig. En naar mijn idee was de verstoorde relatie tussen vader en dochter één van de hoofdpunten van deze film.

Het verhaal zelf is wel spannend en wat haar overkomen is, is echt verschrikkelijk en dat effect word ook wel sterk overgebracht. Maar door de matheid van de personages blijft het een beetje op de vlakte. Uitzondering wil ik maken voor het acteerwerk van Travolta. Dat stond als een huis en weet de film toch nog wat op te krikken.

Ik zou de film niet specifiek aanraden maar je zal je er ook geen buil aan vallen.

The General’s Daughter

Erg fijne film. Het verhaal zit goed in elkaar en is interessant om te volgen. De uiteindelijke uitkomst van het moordmysterie maakt indruk en zet je aan het denken. Het gaat over vrouwen in het Amerikaanse leger en hoe ze vroeger (of nu nog steeds) behandelt werden.

Groot pluspunt zijn de acteurs. Travolta en Stowe zijn niet mijn favoriete acteurs, maar hier doen ze het erg goed. James Woods is ook sterk en zijn scènes met Travolta zijn hoogtepunten in de film. Complimenten ook voor het sfeervolle begin met die geweldige muziek.

Hm.

Een film die ondanks de serieuze boodschap en toon, toch simpelweg knotsgek is. Het wil zo veel zijn, en dat begint al erg snel behoorlijk met elkaar te vloeken. Het lijkt gewoon vaak alsof je naar verschillende films in 1 film zit te kijken dan.

De film opent in ieder geval tamelijk lomp, maar ook al best warrig. Het zijn al snel 2 verhalen die elkaar niet echt mixen. Een undercover-verhaal met een spectaculaire schietpartij en een soort liefdesverhaal die al snel om zeep wordt geholpen waardoor je nergens de chemie echt voelt.

Maar die verhalen veranderen dan al plots in hele nieuwe verhalen die de lompe toon dan al compleet om zeep helpen. Het oogt allemaal wat warrig. Daarbuiten worden enkele karakters buitengewoon slordig geïntroduceerd. Stowe bijvoorbeeld. Die is er opeens en is dan al opeens het beste maatje van Travolta.

Travolta is opzicht niet slecht, maar loopt er wat lomp bij voor een voorzichtige undercoveragent. Hij zit er meer uit als een soldaat zelf. De rest van de cast is er eigenlijk ook plots en verlaten het doel al snel of duiken pas diep in de finale pas weer op.

Nergens heel spannend, de chemie tussen Stowe en Travolta ontbreekt en de verhalen of situaties van de karakters zijn vaak zo verschillend dat je als kijker vaak niet helemaal weet wat je ermee aan moet. Maar ondanks dat al een hoop gezeur is, zijn er ook goede punten.

Het verhaal loopt erg vlot, en het blijft dan toch wel onvoorspelbaar over hoe het gaat lopen. Enkele bizar sterke scenes tussendoor Eerste shootout, ondanks de timing, was tof. Maar ook de verkrachtingsscène was erg heftig gebracht eigenlijk en ondanks de sfeer ook behoorlijk lomp en rauw.

Het is alleen niet genoeg voor een voldoende, maar laag gaat hij ook niet worden.

Spannende whodunnit op basis van een onaangenaam thema. Travolta is gedreven zoals we hem zelden er na hebben kunnen zien acteren. Film die je niet bepaald een tweede keer wil zien, omdat het zo tragisch is.

Erg goed, realistisch verhaal met een heftige achtergrond. Goede cast met de opmerking dat ze voor generaal Campbell een perfecte keuze hebben gemaakt. Van Travolta vond ik dit een van zijn betere prestaties. De blufscene van Sara over het DNA, in het kleedlokaal van de militairen, vond ik de beste. Boeiende film met enkele spannende momenten. De eerste confrontatie op zijn woonboot vond ik overbodig; die voegde niets toe. Wie de fysieke moordenaar was, was helaas te voorspelbaar. Afgezien van dat heb ik een prima film gezien.

Aardige film waarin een legerdetective onderzoek doet naar de moord op de dochter van de generaal. Een onderhoudend plot over een moordonderzoek binnen het leger. Redelijk clichematig allemaal. John Travolta is misschien niet de beste casting-keuze, maar hij weet het wel vermakelijk te brengen in een ietwat dik aangezette rol.

In de herziening blijken 3.5 sterren wat te hoog gegrepen.

Het is echt heel lang geleden dat ik deze film heb gezien. Omdat ik hem toen best wel aardig vond stond ie nog steeds in mijn geheugen gegrift. De manier waarop de General's daughter erbij lag en de betrokkenheid van haar vader wist ik nog wel. De rest van het verhaal was ik zo'n beetje kwijt na 20 jaar. Het uitgangspunt was goed en zeker tegenwoordig lekker actueel. Vond alleen de uitwerking en regie wat minder in deze film. Het geheel had allemaal wel wat strakker geregistreerd mogen worden. Teveel toeters en bellen erom heen. Helikopters die we regelmatig overheen zagen komen en nog meer wat dit soeps. Ook het begin is niet al te best met die overval. Gelukkig kent de film ook zijn hoogtepunten, maar hoogstaand is het nergens. Vond Travolta wel wat fatsig in deze film. Zag in de extra's ook een ander eind, maar dat hebben ze er maar uitgelaten, want Travolta is geen Tom Cruise. Het hele romantische gedeelte hebben ze er toch maar uitgelaten. Geen gemis. Wel had ik graag meer spanning gezien.

De film is nu uit op blu ray. Heeft een nette transfer met mooie kleuren al is ie niet overal even scherp. Het geluid is wat wisselend. Dialogen zijn goed de special effects wat minder. De soundtrack kon me niet overal bekoren moet ik zeggen. Een film met de nodige plussen en minnen, maar wel een voldoende.

Film 3.0
Beeld 4.0 (Engelse subs)
Geluid 3.5

Een redelijke thriller, die zich in de besloten wereld van het leger afspeelt. Een wereld waar interne aangelegenheden hoogste prioriteit hebben. Althans in die zin dat de prioriteit is dat interne aangelegenheden ook intern blijven. Zelfs als die aangelegenheden zware misdrijven betreffen. Het is in die besloten microkosmos dat John Travolta een moord moet oplossen. Ik heb wel een zwak voor die man.

In een dergelijk scenario is het belangrijk om de microkosmos zodanig vorm te geven dat de kijker daadwerkelijk het gevoel krijgt naar een schijnbaar ondoordringbare gemeenschap te kijken die geheel onwillig toch gaandeweg geheimen moet prijsgeven. Dat besloten gevoel is er. En het ontrafelen van geheimen gebeurt ook. Dat ontrafelen gebeurt overigens allesbehalve geraffineerd, maar is redelijk spannend geconstrueerd. Uiteraard moet je wel bereid zijn je over clichés en incidentele voorspelbaarheid heen te zetten.

Ach, en dan kijk je naar een solide film. Een vermakelijke film. Een typische B-Thriller uit de jaren 90. À la John Grisham en David Baldacci. Met een verhaal waarin niet alles is wat het lijkt, maar dat ligt er dan weer zo dik op dat juist dat geen verrassing is (de voorspelbaarheid!). Een verhaal ook met herkenbare personages (de clichés!) en prima acteerwerk. Ik had alleen wat moeite met de overacting van James Woods. Verder levert de film gewoon prima vermaak.

“What about the General and Captain Campbell? Were they close?”

"No.”

"Why not?”

“I don't know. You like your dad?”

"My dad was a drunk, a gambler, and a womanizer. I worshipped him.”

Geinig, met deze film heb ik me echt uitstekend kunnen vermaken. Dit soort crime scene films zijn bij mij altijd een hit or a miss, en deze sloeg duidelijk wel aan. Hoezeer de moord niet echt heel spannend is, het is misschien een vrij standaard NCIS-moord, ik vond het thema in deze film toch echt onwijs gaaf, dat het zich dus afspeelt binnen het Amerikaanse leger, en ook het onderzoek proces vond ik op zich best leuk om te volgen, terwijl het allemaal geen hogere wiskunde was. Je had zelfs vrij snel door wie er allemaal achter de moord van Campbell zaten.

Het viel me eigenlijk wel direct op hoe veel zin Travolta in deze film had. Die vindt dat volgens mij wel vaker leuk, dit soort legerfilmpjes. En ik vond hem ook heel leuk spelen, vooral zijn conversatie met James Woods was echt geweldig zeg, daar zat ik heel lekker in. Voor de rest deed ook Madeleine Stowe het best leuk, prachtige vrouw ook trouwens. James Cromwell vind ik persoonlijk ook altijd leuk, die vindt dat volgens mij zelf ook wel erg leuk dit soort rollen op zich te nemen. Al is het generaal bij het leger of warden van de gevangenis, altijd tof hem in deze rollen te zien. Ik zag trouwens hoe hij er nu bij staat, die man is echt mega oud geworden, logisch natuurlijk ook wel maar ik schrok er misschien wel een beetje van. Goed de beste man is langzamerhand ook al 84, prachtige leeftijd trouwens.

Het verhaal deed me op zich wel wat. Ik vind dat uitkammen van zo'n zaak altijd wel geinig om te volgen, ook hier. Het gaat allemaal vrij makkelijk af, die hele schrijnverkrachting hakt er aardig goed in, en ook de achtergrond van Campbell is best interessant om te volgen. Het hele ex-geliefden verhaal spat er gelukkig niet heel zwaar uit, daar was ik wel blij mee. Ik had verwacht dat men daar wat meer op wou gaan drukken, dat blijft vooralsnog vrij kalm.

Het script is best makkelijk wat dat betreft, maakt wat dat betreft niet uit want het kijkt best lekker weg. Eigenlijk is er ook niet héél veel meer te vertellen over deze film, want zo vele meer extreems gebeurt niet. Gewoon een leuke wegkijker dus, en daar is alles mee gezegd.

Herzien op bluray.

Redelijke thriller waar de dochter van de generaal dood gevonden wordt binnen de kazerne. Er volgt een intern onderzoek geleid door Travolta en Stowe, die allebei goed in hun rol zitten. Je hebt echt het idee dat het hele leger in het complot zit en ze er alles aan doen om dit in de doofpot te stoppen. Gewoon een tussendoortje die lekker wegkijkt.

Onlangs uitgekomen op 4K van Kino, maar de bluray blijft voor mij voldoende.

Redelijk onnozel verhaal... Een vrouw die ge-gangraped is en eigenlijk getraumatiseerd zou moeten zijn, gaat met de hele kazerne naar bed (soms in bondage uitrusting) om haar pappie te pesten... Dat is nu niet bepaald het soort gedrag dat ik verwacht van iemand die ge-gangraped is... ... Maar dat wordt allemaal later in de film duidelijk. De film is een vrij conventionele whodunnit. Gelukkig was de afloop nog best goed, en zet Travolta een solide rol neer als militaire onderzoeker (over meelopertje Stowe wil ik het niet hebben), want anders was dit niks geweest. The General's Daughter probeert het vooral van het verhaal te hebben maar daar schort toch iets.

Van dik hout zaagt men balken.

Het plot is niet subtiel en vertrouwt op de botheid om plotholes te verhullen. Travolta speelt als een redneck, heeft af en toe een scene die werkt maar het merendeel is eigenlijk gewoon knap slecht. Stowe hangt er een beetje bij aan haar looks maar krijgt en neemt geen ruimte. Het enige wat een beetje klopt is de rol van James Cromwell. Zoals hij zijn I did nothing wrong! uitspreekt is het hoogtepunt van de film. Maar daarmee nog steeds niet goed.

Vergelijk dit even met een aflevering van JAG, met A Few Good Men (1992), met The Presidio (1988).

En erger, ook nog claimen dat er iets waargebeurds achter zit met die titeltjes aan het einde, kwalijk gewoon. Alsof er niet voldoende wél echte verhalen zijn over dit onderwerp.

Een legerfilm over getraumatiseerde ex-Vietnam-soldaten die bij hun terugkeer niet gesteund worden door vadertje staat kan rekenen op de standaard 7,5/10 op IMDb, 80% op rotten tomatoes, en 3,5+ op MovieMeter. Zo niet bij een film rond een ander soort traumatische gebeurtenis binnen de muren van het militaire bastion. Vooral op rotten tomatoes wordt deze enorm op de korrel genomen door de kenners. Was dit dan weer een aflevering van Columbo of een arthouse-film geweest, dan had de 4/5 nabij geweest.

Uiteraard staat het ieder vrij een eigen mening te vormen, bovenstaande is dus ook maar louter mijn kritische bedenking. Ik vond hem alleszins heel goed, een halve ster extra ook nog om zulk verhaal binnen dit soort kader. Eens een wat andere militaire film. Ik had hem ooit wel al eens met een half oog gezien, maar nu met volle aandacht en vond hem dan zeker ook sterker dan dat ik me kon herinneren. Eén van de weinige waar ik afgelopen weken zo van genoten heb.