The General's Daughter (1999)

Het is echt heel lang geleden dat ik deze film heb gezien. Omdat ik hem toen best wel aardig vond stond ie nog steeds in mijn geheugen gegrift. De manier waarop de General's daughter erbij lag en de betrokkenheid van haar vader wist ik nog wel. De rest van het verhaal was ik zo'n beetje kwijt na 20 jaar. Het uitgangspunt was goed en zeker tegenwoordig lekker actueel. Vond alleen de uitwerking en regie wat minder in deze film. Het geheel had allemaal wel wat strakker geregistreerd mogen worden. Teveel toeters en bellen erom heen. Helikopters die we regelmatig overheen zagen komen en nog meer wat dit soeps. Ook het begin is niet al te best met die overval. Gelukkig kent de film ook zijn hoogtepunten, maar hoogstaand is het nergens. Vond Travolta wel wat fatsig in deze film. Zag in de extra's ook een ander eind, maar dat hebben ze er maar uitgelaten, want Travolta is geen Tom Cruise. Het hele romantische gedeelte hebben ze er toch maar uitgelaten. Geen gemis. Wel had ik graag meer spanning gezien.

De film is nu uit op blu ray. Heeft een nette transfer met mooie kleuren al is ie niet overal even scherp. Het geluid is wat wisselend. Dialogen zijn goed de special effects wat minder. De soundtrack kon me niet overal bekoren moet ik zeggen. Een film met de nodige plussen en minnen, maar wel een voldoende.

Film 3.0
Beeld 4.0 (Engelse subs)
Geluid 3.5

Goede film.

Een redelijke thriller, die zich in de besloten wereld van het leger afspeelt. Een wereld waar interne aangelegenheden hoogste prioriteit hebben. Althans in die zin dat de prioriteit is dat interne aangelegenheden ook intern blijven. Zelfs als die aangelegenheden zware misdrijven betreffen. Het is in die besloten microkosmos dat John Travolta een moord moet oplossen. Ik heb wel een zwak voor die man.

In een dergelijk scenario is het belangrijk om de microkosmos zodanig vorm te geven dat de kijker daadwerkelijk het gevoel krijgt naar een schijnbaar ondoordringbare gemeenschap te kijken die geheel onwillig toch gaandeweg geheimen moet prijsgeven. Dat besloten gevoel is er. En het ontrafelen van geheimen gebeurt ook. Dat ontrafelen gebeurt overigens allesbehalve geraffineerd, maar is redelijk spannend geconstrueerd. Uiteraard moet je wel bereid zijn je over clichés en incidentele voorspelbaarheid heen te zetten.

Ach, en dan kijk je naar een solide film. Een vermakelijke film. Een typische B-Thriller uit de jaren 90. À la John Grisham en David Baldacci. Met een verhaal waarin niet alles is wat het lijkt, maar dat ligt er dan weer zo dik op dat juist dat geen verrassing is (de voorspelbaarheid!). Een verhaal ook met herkenbare personages (de clichés!) en prima acteerwerk. Ik had alleen wat moeite met de overacting van James Woods. Verder levert de film gewoon prima vermaak.

“What about the General and Captain Campbell? Were they close?”

"No.”

"Why not?”

“I don't know. You like your dad?”

"My dad was a drunk, a gambler, and a womanizer. I worshipped him.”

Geinig, met deze film heb ik me echt uitstekend kunnen vermaken. Dit soort crime scene films zijn bij mij altijd een hit or a miss, en deze sloeg duidelijk wel aan. Hoezeer de moord niet echt heel spannend is, het is misschien een vrij standaard NCIS-moord, ik vond het thema in deze film toch echt onwijs gaaf, dat het zich dus afspeelt binnen het Amerikaanse leger, en ook het onderzoek proces vond ik op zich best leuk om te volgen, terwijl het allemaal geen hogere wiskunde was. Je had zelfs vrij snel door wie er allemaal achter de moord van Campbell zaten.

Het viel me eigenlijk wel direct op hoe veel zin Travolta in deze film had. Die vindt dat volgens mij wel vaker leuk, dit soort legerfilmpjes. En ik vond hem ook heel leuk spelen, vooral zijn conversatie met James Woods was echt geweldig zeg, daar zat ik heel lekker in. Voor de rest deed ook Madeleine Stowe het best leuk, prachtige vrouw ook trouwens. James Cromwell vind ik persoonlijk ook altijd leuk, die vindt dat volgens mij zelf ook wel erg leuk dit soort rollen op zich te nemen. Al is het generaal bij het leger of warden van de gevangenis, altijd tof hem in deze rollen te zien. Ik zag trouwens hoe hij er nu bij staat, die man is echt mega oud geworden, logisch natuurlijk ook wel maar ik schrok er misschien wel een beetje van. Goed de beste man is langzamerhand ook al 84, prachtige leeftijd trouwens.

Het verhaal deed me op zich wel wat. Ik vind dat uitkammen van zo'n zaak altijd wel geinig om te volgen, ook hier. Het gaat allemaal vrij makkelijk af, die hele schrijnverkrachting hakt er aardig goed in, en ook de achtergrond van Campbell is best interessant om te volgen. Het hele ex-geliefden verhaal spat er gelukkig niet heel zwaar uit, daar was ik wel blij mee. Ik had verwacht dat men daar wat meer op wou gaan drukken, dat blijft vooralsnog vrij kalm.

Het script is best makkelijk wat dat betreft, maakt wat dat betreft niet uit want het kijkt best lekker weg. Eigenlijk is er ook niet héél veel meer te vertellen over deze film, want zo vele meer extreems gebeurt niet. Gewoon een leuke wegkijker dus, en daar is alles mee gezegd.

Herzien op bluray.

Redelijke thriller waar de dochter van de generaal dood gevonden wordt binnen de kazerne. Er volgt een intern onderzoek geleid door Travolta en Stowe, die allebei goed in hun rol zitten. Je hebt echt het idee dat het hele leger in het complot zit en ze er alles aan doen om dit in de doofpot te stoppen. Gewoon een tussendoortje die lekker wegkijkt.

Onlangs uitgekomen op 4K van Kino, maar de bluray blijft voor mij voldoende.

Redelijk onnozel verhaal... Een vrouw die ge-gangraped is en eigenlijk getraumatiseerd zou moeten zijn, gaat met de hele kazerne naar bed (soms in bondage uitrusting) om haar pappie te pesten... Dat is nu niet bepaald het soort gedrag dat ik verwacht van iemand die ge-gangraped is... ... Maar dat wordt allemaal later in de film duidelijk. De film is een vrij conventionele whodunnit. Gelukkig was de afloop nog best goed, en zet Travolta een solide rol neer als militaire onderzoeker (over meelopertje Stowe wil ik het niet hebben), want anders was dit niks geweest. The General's Daughter probeert het vooral van het verhaal te hebben maar daar schort toch iets.

Van dik hout zaagt men balken.

Het plot is niet subtiel en vertrouwt op de botheid om plotholes te verhullen. Travolta speelt als een redneck, heeft af en toe een scene die werkt maar het merendeel is eigenlijk gewoon knap slecht. Stowe hangt er een beetje bij aan haar looks maar krijgt en neemt geen ruimte. Het enige wat een beetje klopt is de rol van James Cromwell. Zoals hij zijn I did nothing wrong! uitspreekt is het hoogtepunt van de film. Maar daarmee nog steeds niet goed.

Vergelijk dit even met een aflevering van JAG, met A Few Good Men (1992), met The Presidio (1988).

En erger, ook nog claimen dat er iets waargebeurds achter zit met die titeltjes aan het einde, kwalijk gewoon. Alsof er niet voldoende wél echte verhalen zijn over dit onderwerp.

Een legerfilm over getraumatiseerde ex-Vietnam-soldaten die bij hun terugkeer niet gesteund worden door vadertje staat kan rekenen op de standaard 7,5/10 op IMDb, 80% op rotten tomatoes, en 3,5+ op MovieMeter. Zo niet bij een film rond een ander soort traumatische gebeurtenis binnen de muren van het militaire bastion. Vooral op rotten tomatoes wordt deze enorm op de korrel genomen door de kenners. Was dit dan weer een aflevering van Columbo of een arthouse-film geweest, dan had de 4/5 nabij geweest.

Uiteraard staat het ieder vrij een eigen mening te vormen, bovenstaande is dus ook maar louter mijn kritische bedenking. Ik vond hem alleszins heel goed, een halve ster extra ook nog om zulk verhaal binnen dit soort kader. Eens een wat andere militaire film. Ik had hem ooit wel al eens met een half oog gezien, maar nu met volle aandacht en vond hem dan zeker ook sterker dan dat ik me kon herinneren. Eén van de weinige waar ik afgelopen weken zo van genoten heb.