The Trail Beyond (1934)

Viel me best mee voor zo'n oude film eigenlijk. Natuurlijk zijn de beeldkwaliteit en de geluidskwaliteit niet geweldig, maar toch best te doen.
Het verhaal is simpel te volgen. Het acteren vond ik echter niet zo geweldig. Er was een vechtpartij (omdat Felice ontvoerd was. Rod en Wabi gaan haar redden) maar dit zag er net zo uit als die van Bud Spencer en Terence Hill. Toch is het wel een aardige film. Het is de enige film die ik tot nu toe gezien heb uit die tijd, dus ik kan hem niet vergelijken.

Deze film heeft me aangenaam verrast.

Onlangs heb ik een paar andere oude westerns (van in de jaren 30) gezien, en ik moet zeggen dat deze er toch bovenuitsteekt. Ik vond de beeldkwaliteit van deze film verrassend goed tegenover die andere westerns.

Het verhaal in deze film is eigenlijk ook best goed, al is het nergens verrassend. De regisseur/schrijver probeerde er ook een plotwending in te steken, wat ik wel apprecieerde, maar van een echte wending was geen sprake: ik had het namelijk al heel de tijd door... (Ik heb het namelijk over de identiteit van de vermiste dochter.)

Er zitten tamelijk veel actiescenes en achtervolgingen in, die er allemaal goed uitzagen uitgezonderd de pure vuistgevechten die er echt wel fake uitzagen.

Aardige western dit.

Na Stagecoach is dit pas de tweede western die ik zie uit de jaren dertig. Waar eerst genoemde me tegenviel, viel deze film me alleszins mee.

John Wayne is hier nog erg jong en speelt zoals altijd behoorlijk degelijk. De film zelf is redelijk vlot. Het tempo van de film is hoog en er zit ook een hoop actie in verwerkt, die soms zelfs nog redelijk spectaculair is. Het moment dat men zich met paard en al van de rots in het water stort, zag er best spectaculair uit. Het verhaal zelf is ook wel aardig, al zie je de zogenaamde wending al redelijk snel aankomen. Aangezien de speelduur ook erg kort, is deze western eigenlijk ook al weer voorbij voor je er erg in hebt.

Ik ben niet weggeblazen door deze film, maar vond het allemaal niet slecht en heb me verder geen moment verveeld.

3,0*

Where life was raw and might was law!

Die John Wayne western filmpjes uit zijn Lone Star periode zijn altijd we leuk om eens te zien. Het toffe is ook dat die voor erg weinig geld te vinden zijn en ook niet lang duren waardoor je ze snel opzet. Een paar dagen geleden was weer eens zo'n moment waarop ik zin had in een film maar niets lang dus werd Volume 1 van de John Wayne box boven gehaald. De eerste 3 films had ik al gezien dus was het nu de beurt aan disc 2 die opent met deze The Trail Beyond.

Jammer genoeg is dit wel één van de mindere uit de reeks. Nu zijn die films nooit echt van een bijzonder hoog niveau zoals een True Grit of Rooster Cogburn maar ze zijn nog altijd wel vermakelijk. The Trail Beyond is dat ook maar in mindere mat dan een pakweg Born to the West. Het probleem is vaak dat de film enorm routineus aanvoelen en Bradbury levert hier geen uitzondering op. Dit kan natuurlijk wel te wijten zijn aan het feit dat Bradbury een hele hoop van dit soort Lone Star Westerns heeft geregisseerd met John Wayne in de hoofdrol, ik zit momenteel aan zo'n 9 geziene titels. Qua verhaal blijft het allemaal voorspelbaar maar gelukkig zitten er wel een aantal leuke vondsten in waardoor dit toch nog altijd genietbaar blijft. Eén daarvan is natuurlijk de keren dat er met paard en al van een ravijn in een meer/rivier wordt gesprongen. Zeker voor de tijd waarin de film is opgenomen, we spreken toch alweer van 77 jaar geleden, ziet dit er erg sterk uit. Daar komt dan ook nog eens bij dat de korte speelduur er voor zorgt dat de film nooit echt verveeld en dat is redelijk verwonderend met het flinterdunne plot. Al heeft het natuurlijk ook wel veel met de cast te maken.

Want eerlijk gezegd, ik kan uren naar John Wayne zitten kijken, De Duke wordt in mijn opzicht dan ook terecht als één van de grote acteurs van Westerns genoemd. De manier waarop hij op zijn paard sprint, zijn stem, gewoon heel zijn manier van doen is heerlijk om naar te kijken. In dit soort producties is hij nooit echt op zijn hoogtepunt, dit zijn dan ook meer films die precies puur voor het plezier werden gedraaid of omdat Wayne nog een contract moest afmaken of iets dergelijks. In ieder geval is hij hier weer lekker op dreef. De film kent naast John Wayne ook nog een vader-zoon relatie op gebied van acteurs in de vorm van Noah Beery Sr. en Jr. maar ook die twee zijn best wel op goed niveau. Het is echter Verna Hillie die de rol van Felice op zich neemt die niet haar beste beentje lijkt voor te zetten. Al moet er in dit soort films natuurlijk ook niet moeilijk gedaan worden over het feit dat de cast niet op een hoog niveau zit vermits dit toch voor weinig geld gemaakt zal zijn. Het zou pas vanaf Stagecoach uit '39 zijn dat films met John Wayne meer begonnen te betekenen in de filmwereld en dat de bijrollen naar eenzelfde niveau als de Duke zouden zijn.

Vermakelijk maar meer ook niet. Dit soort films verdwijnt nogal snel in het geheugen maar dankzij een aantal innovatieve vondsten, zal dit wel langer blijven steken. Wayne is zoals altijd op dreef en ook de bijrollen zijn over het algemeen goed gevuld. Alleen jammer dat het plot hier en daar wat beter had gemogen..

Nipte 3*