Man Cheng Jin Dai Huang Jin Jia (2006)

Goud

Na veel rood, groen en blauw. Vond Zhang het tijd voor het goude kleurtje. Best leuk van Zhang.

De film moet het idd opnemen tegen Ye Yan en helaas blijft die film een klasse apart. Zhang heeft toch niet helemaal hetzelfde stramien aangehouden als in Hero en Flying, het eerste gedeelte is bijzonder rustig, amper gevechten en veel dialoog. Best aangenaam, hoewel het toch nooit echt diep wil worden. Er is ruzie in de familie en in de laatste 30 minuten zien we hoe dat bij hun word opgelost

Zo gaat dat bij mij thuis er niet aan toe, gelukkig zullen we maar zeggen.

Anywho aardig kijkvoer, maar Zhang lijkt met deze film ook een voorgoed afscheid te nemen van dit soort films en misschien is dat niet zo een gek idee van de beste man.

3.5 sterren, wat grote tieten hebben die Chinezen eigenlijk

Mooie film met inderdaad veel goud, mooie beelden en een geweldig dramatisch verhaal rond een keizerlijke familie. Anders dan ik gedacht had bevatte de film weinig gevechten. En speelde het verhaal vooral af binnen het keizerlijk paleis, wat overigens prachtige beelden opleverde.

Een bijna onherkenbare Chow Yun Fat en zelfs Gong Li deed het dit keer eens behoorijk.

Een minpunt aan de film vond ik wel het einde wat ik hier niet ga vertellen omdat het denk ik een gigantische spoiler is als ik het wel doe. Ik zou zeggen ga deze Yimou zelf eens bekijken en dan vooral in de bios want ik denk dat hij daar wel mooier overkomt als straks op dvd. Zeker het bekijken waard dus. 4*

Beetje vreemde Yimou dit.

In het begin lijkt hij terug te grijpen naar z'n eerdere dramas, maar dan in compleet chaotische weelde gehuld. Films als Hero en Flying Daggers mogen dat extreem kleurrijk zijn, deze film is vooral extreem kleurrijk in één shot. Echt een overrompeling van zoveel mogelijk kleuren binnen het frame.

Er ontspint zich een klassiek verhaaltje dat binnen het eerste uur best goed uitgewerkt wordt. Alle pionnen worden op hun plaats gezet, waarna de gevechten de tweede helft kunnen losbarsten.

Daar ging het jammer genoeg wat mis vond ik. Want dit is duidelijk geen opvolger van Hero of Flying Daggers. Yimou maakt er jammer genoeg onoverzichtelijke veldslagen van met veel geroep en getier en 100.000 pijlen, maar erg interessant was dat verder niet vond ik. Beetje hetzelfde probleem als de meeste grote veldslagen in films. Choatisch gerommel tot de regisseur er genoeg van heeft en weer wat laat gebeuren.

Gelukkig is alle weelde mooi genoeg om te blijven boeien en vooral de grootsheid is indrukwekkend, maar zoals verwacht blijft deze film erg ver achter bij The Banquet. Ik het toch liever de finesse en stijl dan pure weelde.

Titanic was nog veel slechter, deze had visueel in ieder geval wel wat te bieden.

3.5*

Ouderwets koningdrama meets soap-serie. 'Kung Fu' partijtjes meets 'Lord of the Rings' massa-veldslagen en natuurlijk de twee grootste Chinese acteurs van de laatste decennia: Li Gong meets Yun-Fat Chow.

Yimou Zhang trekt alle registers open om het spektakel op het scherm te brengen. Alle kleuren van de regenboog is nog een understatement in sommige shots. Alle dramatiek wordt door allerlei zaken en gebeurtenissen aangedikt (helaas ook door het flauwe element 'slow-motion' dat bij mij echt over the top ging, 0,5* aftrek). Prachtige muziek, aankleding, mise-en-scenes, kortom alles.

Puur genot, ik trap met gemak in deze grootse waanzin. 4,5*. Ik verliet niet voor niets als een Teletubby de filmzaal: 'Again! Again! Again!'

En wat is Li Gong toch een prachtige vrouw, om nog maar een understatement te plaatsen...

Nu is het toch welletjes geweest hoor Yimou

Met 'Curse of the Golden Flower' maakt Yimou Zhang maar al te sterk duidelijk dat sommige formules niet van blijvende aard zijn.

'Hero' en in meerdere maten 'House of Flying Daggers' waren nog twee bescheiden pareltjes, maar zijn voorlopig laatste in een reeks Chinese dynastie-epen is wat te veel van het goede geworden.

'Curse of the Golden Flower' kan nog steeds steunen op heel wat magistrale decors en prachtige kleuren, maar verhaaltechnisch maakt Yimou er toch rommeltje van.

Het wordt met andere woorden tijd dat de pionier van de Chinese cinema zich wederom op eerder kleinschalige projecten gaat storten.

Wat deze 'Curse of the Golden Flower' tot een structureel rommeltje maakt, is de onevenwichtige structuur, die het bijzonder moeilijk heeft de kijker mee te sleuren in een web van keizerlijke intriges en weelderig gechoreografeerde gevechten.

De intriges werken voor geen meter, alsook de als een tragedie vermomde climax, die bij momenten te veel aanleunt tegen regelrecht en schaamteloos bombasme.

Bovendien valt op dat het gebruik en de toepassing van CGI niet altijd even feilloos blijken te zijn.

Zoals reeds vermeld beschikt 'Curse of the Golden Flower' over heel wat visuele kwaliteiten, wat bij een naam als Yimou Zhang niets anders doet vermoeden. Geweldige kleurenkitch, imposante decors en kostuums worden door een bijzonder zwierige camera aaneengerijgd. En toch moet 'Curse of the Golden Flower' haast steeds het onderspit delven wanneer we hem naast zijn voorgangers gaan leggen.

Voor het overige moet het gezegd worden dat we met Gong Li een indrukwekkende vrouw (of zeg gerust maar 'vamp') hebben, die zowel thuis is in het Oosten als het Westen.

2.5*

Ook deze film van Yimou Zhang is mij zeer goed bevallen.Het verhaal is zeer goed uitgewerkt en word zeer zorgvuldig aan de kijker voorgeschoteld.Ook het drama komt goed uit de verf door het uitstekende acteerwerk. De aankleding en productiondesing zijn van een zeer hoog niveau en de kleuren die daarbij die gebruikt zijn soms oogstrelend mooi, maar het wordt soms wel heel erg doorgevoerd dat je er hoofdpijn van krijgt.Alles qua actie ook weer groots op gezet,al weet je soms niet echt goed waar je soms moet kijken doordat er simpelweg te veel gebeurd.maar al met al ziet het er toch imposant uit, Voor mij iig. wel,misschien voor de kijker met meer ervaring in dit soort films wat minder.

De muziek was trouwens ook erg mooi.

Voor mij eerst ook een 4*, en misschien bij herziening een halfje verhoging.

Na het zien van House of Flying Daggers van dezelfde regisseur, moest ik deze natuurlijk ook zien.

Hoge verwachtingen dus, maar die werden grootendeels ingelost. Visueel wederom een pareltje, de actiescenes zijn werkelijk prachtig, maar ook daarbuiten is het prachtig in beeld gebracht. Vooral het gebruik van extreem veel kleur is opvallend en ook erg geslaagd. Toch miste ik net het beetje extra, wat HoF Daggers wel had (visueel).

Echter, HoF Daggers wist mij op het drama-vlak niet echt te grijpen. Dat was hier wel het geval, de film is meeslepender (al is dit natuurlijk wel een heel persoonlijk punt, maargoed). Daardoor waardeer ik deze film eigenlijk net zo als HoF Daggers, en dus ook hetzelfde cijfer.

Visueel een pareltje. Qua kleuren is het echt een sprookjeswereld, maar het verhaal komt helaas een beetje traag op gang. Ik keek deze film met een vriend die het vergeleek met een soap en daarin heeft hij groot gelijk, evenals Film Kaza.

Vanwege de prachtige kleuren en ook het grote cultuurverschil wordt het verhaal nog redelijk interessant gehouden, maar afgezien daarvan duurde deze me toch iets te lang. We kregen genoeg tijd om ons in te leven in de sores van de personages -vooral de Keizerin- maar... te veel tijd. Helaas.

Erg mooie film.

Na de eerste 15 minuten kijken had ik het al bijna gezien, maar na mate de film zich vorderde werd het verhaal en de actie in de film steeds beter.

Enorm mooie kleurvariaties in beeld gebracht en zeer indrukwekkende actie-scenes.

Ik was nogal onder de indruk van het ''drama'' dat in de film voorkomt. Zeer dramatisch allemaal en vrij heftig.

Ook weer knap acteer werk van de knappe Li Gong, die alle emoties in deze film erg goed in beeld bracht.

Gelukkig heeft de film zich opgebouwd naar een verbluffend filmstuk van de geweldige regisseur Zhang Yimou.

Deze net gezien.

Film komt vrij traag op gang en zit tegen het saaie aan.

De art direction, het kleurengebruik en de muziek zijn allen van zeer hoog niveau, de actiescene's zien er bijzonder gestilleerd uit,

echter is het verhaal niet erg bijzonder en alleen de laatste drie kwartier wordt het met wat meer vaart en spanning verteld.

Zeker niet de kwaliteit van Hero van dezelfde regisseur.

Wel een goede voldoende.

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Leuk kijkje achter de schermen van dit Chinese keizerrijk.

Geen sterk verhaal, maar de kleurrijke beelden en de soms opzwepende muziek zijn boeiend genoeg.

Kleurvol.

En met liefde voor detail volgens de blauwe schijf.

Sowieso erg leuk materiaal om de HD-set mee te testen. Want visueel vaak wonderschoon.

Maar naast het soapy-drama dat nog het beste werkt, moet er ook nog gevochten. En daar houdt het, met name tegen het einde, niet over. Veel massa en weinig gevecht.

Toch best een leuk sprookje.

Goed.

Aardig.

Erg kleurrijk en visueel in orde.

Neemt de tijd voor opbouw maar weet daarin gelukkig ook niet te vervelen. Het verhaal zelf weet ook best te beklijven wat daar aan meehelpt.

Acteerwerk is ook wel in orde. Vooral Gong Li begin ik steeds meer te waarderen als actrice, geweldig is ze.

Het heeft wat kleine flaws, paar momenten waar je zag dat de wapens overduidelijk nep waren (je zag ze immers zelfs buigen) en tegen het einde word het wat onoverzichtelijk/chaotisch met al die gevechten en backstab-acties.

Maar over het algemeen best verfrissend voor een keertje. Ruime 3,5

Zhang staat bekend om z'n kleurrijke films, maar waar de andere mooier in beeld kwamen verviel deze film op den duur in kitch. Mooi verhaal nochtans met interessante plotwendingen. En ondanks het kitcherige zitten er toch aangename beelden bij. Niet geheel het niveau van Hero, maar toch boeiend genoeg om tot het einde te blijven volgen.

Yimou Zhang had duidelijke alle middelen to zijn beschikking voor deze film. En inderdaad; Met een budget van $45 miljoen is het de duurste Chinese film die tot nu toe is gemaakt volgens wiki.

Levert dat een goede film op, nee. Visueel spektakel dat wel, maar alles is zooo overdone, inclusief de voortdurende pompeuse muziek, dat ik het vaak eerder lachwekkend vond.
In de categorie Kitsch-films, verdient de film een dikke oscar. De kleuren doen bijna pijn aan de ogen. Vooral het zuurstok-paleis; Made in China.

Het verhaaltje is flinterdun, de karakters flets, er zijn geen mensen van vlees en bloed in deze excercitie. Typische Aziatische elementen als extreme vormelijkheid met ingehouden emoties die op de duur onvermijdelijk tot uitbarsting komen aangevoerd door oud zeer, eer- en wraakgevoelens.

De geanimeerde scenes zijn vaak te nep. Wel goede choreografiën, en mooie kostuums. De aanval op het huis in de bergpas was wel super gedaan.

Prachtig kleurgebruik tegen over de sombere sfeer mooi detail is dan het gouden leger vechtend tegen over de donkere leger.

Verhaal was best oke maar soms was het erg saai en gebeurde er niet veel.

Het eind gevecht zoals ik al zou was zeer fraai.

Acteren was ook niks op aan te merken.

3 sterren

Net als The Banquet Shakespeare op z'n chinees. Toch wel de minste van Zhangs martial arts films. Mooie decors en kleding allemaal (die decolletés ), maar waar is het oog voor details dat van Hero zo'n mooie film maakte? Verhaal was wel aardig, uiteindelijk heeft iedereen wel begrijpelijke beweegredenen, al was het af en toe een beetje melodramatisch. De zwakte van de film ligt vooral in de muziek, die in al z'n bombast doet herinneren aan Lord of the Rings, waarbij de massale veldslagen ook hun steentje aan bijdragen. Nee, doe mij maar Hero, al heb ik me ondanks de kritiekpuntjes hier ook zeker mee kunnen vermaken. 3,5*.

Herzien en vond nu het eerste uur wat sterker. De kleurenpracht blijft het beste sellingpoint. Op zich zit het verhaal wel sterk in elkaar. Dat Yimou Zhang goed overweg kan met drama bewees hij al in zijn vroeger carriere. Hier is het allemaal echter wat Shakespeariaans. Het werkt gedeeltelijk. De gevechtscenes vond ik op dvd wat minder indrukwekkend dan in de bioscoop, logisch ook. Vond het wisselend van zeer fraai, tot wat onoverzichtelijk en af en toe zie je de CGi er aan af.

Als geheel kan ik toch onmogelijk stellen dat dit niet sterk bovengemiddeld is. Echt bijzonder werd het helaas niet.

Een redelijke film die het moet hebben van het visuele.

Redelijk verhaaltje nog wel, al komt dat wel heel erg traag op gang. Pas na een klein uurtje is er wat actie en komt de vaart er goed in. Misschien dat het verhaal het wel iets te veel van complotten moet hebben.

Het soms erg theatrale acteerwerk werkte gedeeltelijk. Soms vond ik bepaalde blikken erg goed, voornamelijk van Li Gong; soms echter kreeg ik de slappe lach (als die dochter en de eerste vrouw van Yun Fat weglopen om uiteindelijk vermoord te worden. Dat gekrijs erbij was echt niet nodig.).

Visueel was deze film dus erg goed. Soms zelfs iets te veel kleuren naar mijn smaak. Het was wat druk, bombastisch allemaal. Natuurlijk is dit ergens ook wel de charme van deze film.
De gevechten waren prima in orde, al waren de wapens wel duidelijk niet echt.

Een 3, want vermakelijk, maar niet om op korte termijn nog eens te zien.

Niet zo goed als Zhang's toppers Hero en House of Flying Daggers maar zeker wel geslaagd. Het verhaal draaft op een gegeven moment iets te ver door en doet meer denken aan een soap dan een web van koninklijke intriges. Maar het is vooral de sfeer, de visuals en het acteerwerk dat de film sterk maakt.

Visueel is Curse of the Golden Flower namelijk verbluffend. Het paleis is met zijn kleurrijke uitstraling een prachtig decors. Erg veel goud, afgewisseld met andere knalkleurtjes waardoor het het enorm chique uitstraling heeft. De kostuums zijn ook erg mooi. Tiendelige pakken, kapsels en kronen versierd met goud en de armor van de soldaten blinkt ook. Best een sterke soundtrack ook. Ik werd in elk geval meteen gegrepen door de royalty sfeer.

De film begint in een vrij traag tempo, maar wist me wel meteen te boeien. De diverse figuren worden goed geïntroduceerd. We zien hun verschillende beweegredenen, maar het drama wordt iets te ver doorgevoerd op het einde. Het stoorde me echter niet zoveel want de cast doet het uitstekend. Dit is een eerste soort rol van Fat die ik zie, terwijl ik hem toch vooral ken als actieheld. Gelukkig was hij ook hier weer een baas. Man Li als de jonge Chan is een erg knap meisje, maar wederom gaat de meeste lof naar de geweldige Li Gong, heb toch wel een zwak voor haar. Acteert weer enorm sterk, is een erg mooie vrouw en door haar pluspunten kon ik het niet verhelpen af en toe aan de motorboot te denken.

De actie ziet er ook verzorgd uit, al komt dat vooral het laatste half uur aan bod. Grootste helden waren de zwarte bodyguards van de Emperor. Die waren erg stoer met hun boomerang swords. Op het eind volgt nog een grote veldslag die mooi is om te zien, maar niet zo bijzonder verder. Wel geinig hoe ze zo de val inliepen en daarna duizenden speren en pijlen over zich heen kregen.

Zijn vorige werk evenaren is erg lastig natuurlijk, maar deze film is toch geslaagd. Vooral de visuals, acteerwerk en sfeer zijn erg goed gelukt. En Li Gong natuurlijk.

De decors, de kleding, de figuranten: het is allemaal gigantisch en het ziet er allemaal fantastisch kleurrijk uit. Ik kan me niet herinneren zo’n indrukwekkende pracht en praal al eerder in een film gezien te hebben.

Het lijkt er een beetje op alsof Yimou Zhang aan het oefenen was voor de openings- en sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Beijing in 2008. En het heeft er de schijn van dat Zhang te midden van dat gigantisme minder aandacht heeft besteed aan de best interessante verwikkelingen met allerlei intriges aan het keizerlijke hof. In ieder geval komt het verhaal veel minder uit de verf dan in eerdere films van Zhang. Maar visueel is het allemaal overweldigend.

En het was weer een genot om Gong Li te zien, al kreeg zij in deze film geduchte concurrentie van de mooie Man Li. Gelet op de fraaie kleding van de keizerin en de hofhouding had men deze film trouwens ook wel Curse of the Bulging Breasts kunnen noemen.

Een soap in een aantrekkelijk jasje

Mijn eerste kennismaking met Yimou Zhang was er, zoals bij de meesten vermoed ik, gekomen via Hero. Een visueel hoogstandje met Jet Li in een geslaagde rol en niet lang daarna volgde een tweede kennismaking met House of Flying Daggers. Ook dat was een groot succes ten huize Metalfist en vreemd genoeg bleef het daarbij. Ik noem het vreemd omdat ik al geruime tijd nog een film van Zhang had liggen, namelijk (grote verrassing) deze Curse of the Golden Flower.

Met Chow Yun-Fat dan nog eens in de hoofdrol, dat kan gewoon niet slecht zijn. Wel.. Het is net iets anders uitgedraaid. Zhang haalt in ieder geval zijn visuele stijl nog eens van onder het stof. Werkelijk elke centimeter aan een muur, een personage, kledij, ... is bekleed met een kleurrijke stof en het resulteert in een aantal imponerende scènes. Visueel is hier dan ook werkelijk niets op aan te merken, lijkt me zelfs het beste te zijn dat ik de regisseur tot nu toe heb weten maken, maar het probleem met deze film zit hem echter in het soap verhaaltje dat er wordt bij gesleurd. In de eerste plaats is het allemaal zo cliché als iets en in het tweede gedeelte van de film neemt het grote gevecht de overhand, wat voor een niet al te geslaagde balans zorgt. De veldslagen ogen bovendien nogal chaotisch en de bij vlagen lelijke CGI doet duidelijk afbreuk aan de stijl van Zhang.

Een ietwat atypische rol voor Chow Yun-Fat lijkt het. Hij is niet de actieheld van weleer in deze film rond een Chinese dynastie, maar het gaat hem wel goed af. Blijft toch een acteur met een heerlijke uitstraling (die scène waar hij bekent dat hij altijd van de relatie tussen Wan en Phoenix heeft geweten!) en die bovendien een goede chemie heeft met Li Gong. Die speelt Phoenix en hoewel je vermoedt dat Fat het spilfiguur in het geheel gaat zijn, trekt Gong de lakens op den duur naar zich toe. Verder nog een aantal degelijke bijrollen (onder andere Dahong Ni als de Keizerlijke Dokter) die dit geheel nog wel boeiend houden.

Het probleem is echter dat dit wat zijn eigen smoelwerk mist in vergelijking met het vorige werk van Zhang. De balans is zoek en hoewel ik net zoveel van visuele spielereien hou als de volgende, mis ik hier toch wel een narratief draagvlak. Fat blijft cool en Gong is een uitstekende toevoeging, maar het begon me op den duur toch wat tegen te steken.

3*

Subliem en visueel pareltje die vooral op blu-ray een ervaring is om te kijken en daarnaast nog de nodige andere dingen te bieden heeft.

Prachtig beeld wordt in die zin geschapen rond de gebruiken en tradities van die tijd. Wat een poespas eigenlijk, maar wel uitermate interessant om te zien. Net als de bijna hysterische inrichting en kleuren van het paleis zelf in dit geheel. Wat een bijzondere pracht en praal. Dat de midden van dit paradijs het allemaal niet zo botert tussen de familie komt langzaam naar voren. De aanleiding is echter nog niet helemaal duidelijk...

Subtiel wordt de onvrede en onbalans gebracht, tevens de manier van wraak die ronduit gemeen te noemen is. Voeg daar nog het geval van twee geliefden, die min of meer broer en zus van elkaar zijn, aan toe en het levende lijk, spreekwoordelijk, dat stiefmoeder heet die uit de kast rolt en het drama is compleet. Een drama overigens dat vanaf de helft in een coup verandert met ronduit spectaculaire vechtscenes richting het einde.

Vermakelijk, spectaculaire, een lust voor het oog zijn omschrijvingen die me te binnen schieten. Toch heb ik een klein beetje moeite met alle pracht en praal, het drama en de futuristische ogende vechtscenes. Iets dat voor mijn gevoel toch niet helemaal in de mix lekker past. Maar wellicht dat ik daar een tweede keer anders over denk.

Enorme visuele spektakelfilm van pracht en praal van Yimou Zhang. Het lijkt inderdaad wel op een sollicitatie om de regie van de openingsceremonie van Peking 2008 op zich te nemen. Visueel een lust voor het oog al dat geel en goud, maar ook de andere fleurige kleuren doen flink hun best. Neem daarbij de indrukwekkende massa die zich choreografisch uit de naad werkt voor de keizerlijke familie en je komt ogen te kort om alles goed waar te nemen.

Een film die zich verder eerder als een drama onderscheidt met wat intriges die wat soapachtig aandoen. Vooral naar het einde toe komen ook de gevechten tot hun recht in ware martial art stijl. Die mannen met hun touwen kwamen werkelijk van overal, zelfs vanuit de lucht zonder enige houvast, maar ik kon er letterlijk geen touw aan vastknopen.

De inval zelf was ook indrukwekkend, maar het draaide toch niet uit zoals ik verwacht had: de keizer die omver geworpen zou worden tijdens een meesterlijk vader-zoon duel. Ik hou meer van het verfijndere werk van Yimou Zhang, maar dit mocht er ook best wezen.

Zhang Yimou kiest vaak voor een dominante kleur met een symbolische betekenis. Goud staat voor macht. Er zijn gouden juwelen, haarspelden, kronen, bladgoud en borduurwerken met gouddraad. De combinatie met rood staat voor het bloed dat gevloeid heeft. De chrysant is een symbool van rebellie.

Het wuxia-genre brengt historische drama’s met een dosis martial arts. De actiescènes zijn een mengvorm van vechten en dansen, met zwevende wapens, stijlvolle effecten en een strakke choreografie. De Middeleeuwen worden niet duister voorgesteld, maar als een periode met pracht en praal - weliswaar voor een kleine elite. Het vindt plaats in 928, tijdens de late fase van de Tang-dynastie, toen China versnipperd was in tien koninkrijken.

Met venijnige gezichten en sierlijke kleding speelt Gong Li een indrukwekkende rol als de sluwe, op wraak beluste koningin. De koning is een arrogante kwal. De zoon van z’n eerste vrouw is een zwakkeling; de zoons van z’n tweede vrouw komen in opstand. De vrouw van de hofarts is een mysterieuze figuur. Haar dochter kent een dilemma tussen passie en plicht. Het is een shakespeariaans koningsdrama met moordplannen, achterdocht, machtswellust, familievetes en verboden liefde.