Gwai Wik (2006)

Begint als een Asia horror als waar er al zoveel van zijn. Maar dan slaat het al gauw om naar een film waar zoveel fantasie in zit dat Tim Burton er nog wat van kan leren.

Het enige ding aan deze film waardoor mijn beoordeling wat lager uitkomt is dat de special effects niet altijd erg mooi gemaakt zijn. Je ziet bijvoorbeeld erg goed dat er gebruik is gemaakt van blauwe schermen en dergelijke dingen.

Toch al met al een fijn filmpje waar toch aardig wat spanning in zit en wat dus ook erg vermakelijk is al vond ik Jian gui en Jian gui 2 toch wat beter en spannender 3,5*

Pang

Schaar me wel achter de mensen hierboven. Begint rustig en heeft een lekker sfeertje. Maar het is pas echt leuk als ze in de andere wereld terecht komt. Heerlijke plaatjes, vooral de krotten wijk en het verlaten pretpark. Daarna komen er nog een paar leuke plekken langs. Soms schiet het CGI departement inderdaad een beetje uit, als ze in de put valt is echt vreselijk lelijk maar het had in zijn knulligheid ook wel weer wat
Jammer is alleen dat de Pang-Brothers naar het einde toe iets te veel dramatische scènes langs laten komen die niet helemaal nodig waren en ook niet echt overkomen. En het ik ben je dochter moment, kwam ook wat over als een soort anti-abortus campagne beetje jammer dus.

Niet altijd even sterk maar de Pang-Brothers laten wel weer zien dat ze er wat van kunnen.
Een goede 3,5* sterren.

Visueel een hoogstandje: camerawerk, kleurgebruik en special effects zijn allemaal eersteklas. Het verhaal laat daarentegen nogal wat te wensen over; vooral het begin is niet bijster interessant en, zoals vaker in dit soort films over andere dimensies (What Dreams May Come, Mirrormask, Labyrinth etc.), zodra de special effects losbarsten stokt het verhaal dramatisch. Blijft over een prachtige film om naar te kijken, maar het geheel laat je met een beetje leeg gevoel achter.

Redelijk filmpje,

Vertoond een letterlijke gelijkenis met Spirited Away. Zoals dat moment op die brug, waar je geen adem mag halen.

In het begin veel suspense, waarna Chu Xun zelf op expeditie gaat om de ware toedracht van enkele vreemde gebeurtenissen te achterhalen. Het gegeven dat een schrijfster beleefd wat zij neerpent in haar boek wordt steeds meer verweven in het verhaal. Totdat zij uiteindelijk in een andere wereld terechtkomt.

Deze wereld is soms mooi weergegeven, vooral dat pretpark tussen die hoge gebouwen oogde vreemd maar tegelijkertijd schepte het een fijn, apart sfeertje. De rondreis die daarna volgt is op visueel gebied daarna soms net wat te karig qua kleur, al worden er wel enkele interessante locaties aangedaan. De muziek paste perfect in het plaatje. Kleine 3,5*

Gisternacht gezien. Ik was na al die tijd nog weer eens toe aan een Aziatisch horrorfilmpje. Maar dit.... dit..... is niet zomaar iets.

Horror, Science Fiction, drama, de andere werkelijkheid, zombies, geesten.... In Re-cycle halen de broertjes Pang toch werkelijk alles uit de kast. Deze film heeft me op een een of andere manier zo verbaast. Laat ik het zo zeggen: dit was toch echt buitengewoon een MEESTERWERK! En ook totaal anders en uitgebreid en ook zo mooi.

Maargoed, wat me zo is bijgebleven bij Recycle is het volgende: De film begint gewoon als een standaard horrorfilmpje, met natuurlijk de bekende elementen en geesten. Al moet ik zeggen dat dat ook niet van de poes was. De film gunt je in het begin echt geen seconde adempauze en is echt dood en dood eng. Eindelijk weer eens in zoveel tijd nadat ik van dat standaard filmpjes zag die niet zo extreem waren. Maar dat begin van Recycle in dat apartement met Ting Yu.... je zit werkelijk verstijft te kijken doordat er in elk hoekje wel wat rondsluipt. Ook worden veel dingen in donkere sepia tinten gefilmt. Vooral dat stukje dat Ting die TL-lamp aandoet en dat je bij elke lichtflits een schim ziet op de achtergrond van zo'n enge geest, die ene geest die dan ook nog zomaar in elk hoekje staat en dan ook nog met die rare geluiden door de telefoon (dat later geluiden bleken te zijn van de abortus die Ting 8 jaar geleden heeft gepleegt. Gevolgt door die lift scene (dan denk je natuurlijk als eerste aan The Eye) Brr. Het begin was sowieso iets om rillingen van over je rug te krijgen. Zoiets engs heb ik sinds de films als Ju-On, Shutter, en The Red Shoes niet gezien. Dan komen we in het gedeelde dat de andere werkelijkheid een beetje begin en lopen we door een post-acopalypisch Hong Kong en worden de zombies boven tafel gehaald, dan komt Ting ineens in de fantasiewereld oftewel de andere werkelijkheid en dan krijgen we toch iets heel anders voorgeschoteld. Naast de zombies die je dan ook nog eens tegenkomt volgt gewoon een sublieme en ondroerende vertelling en is de term horror veranderd in fantasy of een sprookje. Wie ik toch wel echt het mooiste vond spelen was werkelijk dat meisje dat overgens een lief kind was en behoorlijk wat talent liet zien. Vooral ook erg mooi en zeer ondroerend als later blijkt dat dat meisje het geaborteerde kind van Ting Yu schijnt te zijn. Zou het trouwens ook niet hetzelfte meisje kunnen zijn die in die lift met die ene griezelige oma en dat die oma ook de echtgenote was van die opa in de fantasiewereld? Afin, met deze scenes vergeet je dan ook een beetje de term horror en geniet je gewoon van de ondroerende maar ook erg spannende momenten aangezien je ook nog wel wat geesten en zombies tegenkomt. Wat ook zo'n nasty scene was was die scene in die baarmoeder achtige gang met al die foetusjes en die reuze foetus. Wat ook nog wel uit de verf kwam is dat soort schroothoop met allemaal speelgoed die Ting vroeger heeft weggegooit. Of die ene kermis met die opa die ik trouwens ook erg goed vond. Maar toch vond ik dat meisje (die BTW ook Ting Yu heet) het mooiste spelen.

En dan zit er in dit alles ook nog een moment waarbij je een traantje moet wegpinken: Het feit dat dat meisje (Ting Yu) niet meekan naar de echte werkelijkheid en dan die afscheids scene dat die opa en dat meisje vervagen en de volwassen Ting Yu word weggezogen naar de werkelijkheid. Daar moest ik toch inderdaad een traantje bij wegpinken.

Maar dan heb je aan het eind in het echte leven nog weer 3-5 minuten huiveringwekkende horror en gaat het weer verder waar het in het begin van de film geeindigt is.Dat Ting Yu in der appartement haar dubbelganger ondmoet en dan weer dat griezelige telefoontje en het stille getik van een toetsenbord: "The End"

Afin, dit allemaal hierboven is me gewoon erg bijgebleven. Zo even tussen een stukje ijzingwekkende horror een prachtig sprookje (al hou ik niet zo van sprookjes maargoed) Ook die rol van dat meisje zal me nog lang bijblijven en ook de afwisselende momenten. Ik weet gewoon verder niet hoe ik het zeggen moet: Ik ben door de Pang broers erg verrast. Dit schuift toch wel bijna al die andere standaard Asia-horrortjes van tafel of valt gewoon in de categorie uitstekende horror waaronder ook Shutter, Ju-On, Red Shoes, Ringu, Tale of Two Sisters. Maar dan heeft Re-cycle werkelijk veel meer in zijn mars. Ik zou zeggen: als je een echte fan bent van Aziatische horror en je wilt wel eens iets anders. Gewoon kijken en je zal hem ook niet snel vergeten.

4,5* (maar leunt tegen een 5 aan)

"The End"

Deze magistrale film - de eerste die ik gezien heb van de Pang Brothers - oogde voor mij als een surrealistische nachtmerrie. Visueel vond ik deze film een ware lust voor het oog en hoewel ik hem in het begin behoorlijk eng vond - ik zat soms echt op het puntje van de stoel - vraag ik me toch af of je dit wel echt een horrorfilm mag noemen. Ik vond het verhaal best wel diepzinnig, hoewel ik het niet allemaal even goed kon volgen. Vooral het einde liet mij met vraagtekens achter. Misschien moet ik toch nog maar eens goed de recensie van 'Sinterklaas' lezen.

Dit is ook echt zo'n film om meerdere keren te bekijken en ik ben daarom ook beslist van plan deze DVD, die ik gehuurd heb, in ieder geval onmiddellijk aan te schaffen als hij tenminste nog ergens te koop ligt.

Wat ik niet begrijp waarom deze film zo laag gemiddelde heeft en waarom er maar 59 keer op gestemd is. De Pang Brothers gaan een paar Amerikaanse films maken en gelijk krijgen ze meer dan 500 stemmen én dat moet er bij gezegd worden een lager gemiddelde. Duidelijk dus dat hun Amerikaanse films niet staan voor verbetering van kwaliteit, wat mij absoluut niet verbaast.

Deze film staat voor mij wél voor kwaliteit ondanks het lage aantal stemmen en het veel te lage gemiddelde. Van mij krijgt deze film daarom ook de hoogste waardering.

5,0*

Een aantal aardige scènes, maar verder kwam Gwai Wik niet.

Surrealisme, tja, ik houd er van. Daardoor ook bij deze film terecht gekomen. Lang niet slecht, maar echt speciaal is het allemaal niet. Mooie kleuren wel en dus zoals gezegd een aantal mooie scènes, maar verder dan 3* komt deze film niet.

Meegekregen op dvd van een vriend om te kijken en ik moet zeggen dat dit een erg opmerkelijke film is.
Het een beetje standaard met de geesten die Xun ziet en de mysterieuze telefoontjes. Tot ze er soort van achter kwam dat ze het allemaal zelf heeft geschreven en in een wereld terecht komt allemaal verworpen ideeën. In deze wereld komt ze haar opa tegen en haar geaborteerde dochtertje.
Het is echt mooi om te zien hoe ze weer terug probeert te komen naar de echte wereld, alleen maar om te zien dat ze eigenlijk ook maar een verworpen idee is. Althans zo vatte ik het op, omdat de originele Xun een bril draagt.

4, 0 Sterren voor een originele en een meeslepende film.

Erg opvallend verschil tussen Horror en Fantasy.

Het eerste halfuur is de Horror. Zoals eerder benoemd nogal standaard maar wel lekker effectief. De compleet andere omslag naar fantasy was interessant maar verliep stroef.

Het Fantasy gedeelte vond ik dan ook vaak iets te overdreven. Vooral de scènes met de zombie-achtige mensen waren vervelend. Daartussen zaten natuurlijk ook wel wat betere scènes, zo vond ik de eerste indrukken van de Fantasy wereld erg mooi.

De hele film zat ik aan 3 sterren te denken, maar laat nou net de laatste 5 minuten erg boeiend en spannend zijn.

Kleine * 3,5

Tsja, visueel zitten hier veel leuke vondsten in, maar dit wordt op momenten met zoveel, vooral auditieve bombasme gebracht dat je als kijker weinig tijd krijgt deze wondere wereld tot je te nemen. Andere bron van ergernis is de vervelende serieusheid waarmee alles wordt gebracht. Die Aziaten weten vaak tenenkrommend misplaatst een film van een emotionele lading te voorzien en dat is hier niet anders. Met een concept waar je ontzettend veel mee kan is dit gewoon doodzonde. Het sprookje wat dit had kunnen zijn is eht niet geworden. Jammer ook van wat jatwerk uit The Neverending Story en Spirited Away. Matige film.

2*

Zwaar genietbaar!

Vooral dankzij de geweldige vormgeving die mogelijk wordt gemaakt door de 'fantasy' instelling die de film weet te combineren met de horror. Waar het eerste half uur nog vrij standaard overkomt weet het zichzelf om te gooien, vanaf dit moment is het behoorlijk geniaal.

Heerlijke sfeer, de eerste stappen binnen het duistere sprookje deed me wat aan Silent Hill denken, echter is dit slechts een klein segment van wat komen zal. Het is namelijk erg wisselend in stijl en dus ook sfeer. Van de kille begraafplaats tot de magische uitgestreken velden, op en top verzorgt en met veel flair gebracht.

Verhaal weet genoeg leuks te brengen, staat vooral garant voor een hoop toffe settings. Eigenlijk non-stop op schitterende wijze, nooit gaan de uiteenlopende ideeën in de weg staan van de kwaliteit. Wel jammer van de bombastische en nogal loshangende soundtrack, slecht was het niet maar echt een bijdrage leveren kon het niet altijd even goed.

De anti-abortus boodschap aan het einde, tsja, het moet maar. Echt geweldig vind ik zulke dingen niet, en zo zijn er nog wel wat momentjes die ik kan missen als kiespijn. Uiteindelijk zit het de ervaring niet in de weg, en die is heerlijk. Zwaar genoten, op naar de volgende Pang flick!

Tegenvaller. Totaal niet wat ik verwachtte, helaas.

Ik verwachtte gewoon een lekkere Thaise horror zoals bijvoorbeeld Shutter. Al hoef je natuurlijk niet te verwachten dat de film van datzelfde niveau is, maar het komt helaas niet eens in de buurt. De eerste 20 minuten doet de film een behoorlijk geslaagde poging tot een lekker enge Aziatische horrorfilm te zijn, want in die 20 minuten is het inderdaad best eng, en tot en met de lift-scène deed deze film het gewoon aardig.

Maar dan stapt ze uit die lift en zakt de gehele film in, totaal niet mijn ding dit. Een soort van Neverending Story leek het wel, en als ik hier lees hoe de film ook gewoon dingen gejat heeft van andere films (Spirited Away blijkbaar) doe ik er nog maar een halfje vanaf, want ik dacht totdat ik dat las dat deze film het vooral moest hebben van originaliteit.

En die was er ook wel, kijk bijvoorbeeld naar het pretpark midden in de stad, en het levensgrote 'speelgoed' land. Mooi om te zien allemaal, maar dat kan een film als deze helaas niet dragen.

Er viel de gehele film van alles moois te zien, maar het interesseerde of boeide me allemaal totaal niet, en helaas komt er tegen het einde nog een behoorlijk slappe twist aan te pas. Maar dat zorgt wel voor het gegeven dat de hoofdrolspeelster op een foetus gaat staan, wat dan wel weer behoorlijk toffe horror is.

Maar al met al niet wat ik had verwacht, en als ik zoiets als dit had verwacht, zou het niet eens zo zijn als dat ik gehoopt had. Mm..

Om maar meteen met een negatief punt te beginnen, de muziek was bij vlagen echt ruk. Zo, is dat alvast gezegd. Het haalt je af en toe wat uit de sfeer en de film, erg jammer dat hier niet meer of beter aandacht is geschonken. Zit ook niet echt een vaste lijn in, erg rommelig.

De rest van de film is wel van een hoog niveau. Het eerste half uur is werkelijk zenuwslopend. Het begint als een Aziatisch spook verhaal. En dit werkt erg goed. De Pangs gaan effectief om met het creëeren van de spanning. Die wordt tot belachelijk toe lang uitgerekt, om vervolgens onverwacht met een schrikefect te komen. Af en toe echt doodeng, en dat komt ook doordat je niet weet wanneer je een schrikeffect kan verwachten. Heerlijk gewoon.

De film kun je niet echt vastpinnen op een bepaald genre. Gwai Wik is zoveel meer dan een standaard Aziatisch horrorwerkje. De film bevat iets uit bijna elk genre wat er binnen het medium film te vinden is. Qua regie zit de film dan ook erg goed inelkaar. De broertjes weten met elk stukje van de film iets nieuws naar het publiek te brengen, en dat maakt deze film erg verassend. Narratief gezien bevat de film een vaste lijn, maar de beeldvertelling heeft dat niet. Elk stukje van het verhaal is anders en heeft iets wat je stapje voor stapje dichterbij de ontknoping brengt. Een ontknoping die ik totaal niet zag aankomen. Erg mooi uitgespeeld. Ook weer het bewijs van een ijzersterke regie. De verschillende werelden hebben zo allemaal hun rol in het verhaal. De film is zo een divers geheel geworden. Van drama naar actie, van horror tot humor.

Visueel ziet het er nagenoeg perfect uit. Op wat niet geheel gelukte cgi na, ziet het er erg gelikt uit. De werelden zijn prachtig vormgegeven en vol met leven, waardoor je erin gaat geloven. Ook hierin is elke wereld weer anders doordat elk stukje zijn eigen kleurenpallet heeft. Van grijs, haast zwart/wit, tot het diep rood. De Pangs wisten wat ze wilden. Design is ook verbluffend om aan te zien. Het pretpark tussen de gebouwen is dan wel een van de mooisten. Maar ook andere werelden zien er prachtig uit.

Filmtechnisch nagenoeg perfectie. Een sterke editing, goede sounddesign, en effecten die best o.k. zijn. Alleen dus een beetje jammer van de muziek.

Wat begint als een standaard Aziatische ghoststory mondt uit in een prachtige fantasierijke, af en toe aandoenlijke film met veel elementen uit verschillende genres. Door de sterke regie meer dan geslaagd.

Pfoe dit viel niet mee.

Begon redelijk hoopvol, weliswaar met een redelijk doorsnee horrorverhaaltje, maar met bijzonder effectief enge scenes. Na een tijdje slaat de film plotsklaps een compleet andere richting in, met vooral de nadruk op Fantasy. Wellicht origineel en verrassend, maar daarmee niet meteen goed.

Alles wordt uit de kast getrokken om een weelderig allegaartje van werelden te creëren. Een overdaad aan CGI, en de nodige bluescreens die geen van allen overtuigend over kwamen. Het hielp ook niet dat de acteurs blijkbaar ook niet echt gewend waren voor zo'n blauw vel te acteren. Het ene na het andere level wordt gepresenteerd (de ene heel wat fraaier dan de ander), waardoor de film een soort game-idee over zich kreeg, met de bijbehorende doelstellingen en items die nodig zijn om dit te kunnen behalen. Een vrij saaie fase ook.

Na verloop van tijd wordt het pas echt vervelend, met het drama aspect wat nogal nadrukkelijk zijn intrede doet. Een hoop sentimenteel en klef gedoe.. kindje is uiteraard van de vrouw, vreselijke toevoeging. Daarna vervalt de film in een soort Pro-Life advertentie, met een hoop 'aandoenlijke' beelden van het meisje, en zwaar aangedikte muziek. Sowieso al een rampzalige soundtrack, vaak niet om aan te horen. En dan niet met enige relativering ofzo, nee bloedserieus en geen greintje humor. En dan ook nog de plottwist op het einde... het enige wat ik daar nog over kan zeggen is dat het een dramatisch slecht bedacht verhaal is.

Uiteraard valt de visuele bombast op, maar ik kan niet zeggen dat ik het allemaal heel erg mooi vond. Deed wat denken aan Dr. Parnassus, maar dan de wat cheaper, met een paar erg lelijke scenes als er een hoop bewogen werd vooral. Zoals ik al zei was de soundtrack echter wat alles in de schaduw van de wansmaak wist te zeggen, ondragelijk.

Vreselijke film, die nog wel positief weet op te vallen op enkele vlakken (dat attractiepark was wel de moeite waard), maar over het algemeen ondragelijk sentimenteel en belachelijk wordt naarmate hij dichter bij het einde komt.

1.5*

Fijne herziening.

Had hier wat twijfels bij, vooral omdat ik mij herinnerde dat de film nogal sterk op CG steunde en zulke films niet altijd even tijdsbestendig zijn. Technisch schort het inderdaad hier en daar een beetje, maar gelukkig zorgen de Pangs ervoor dat het de CG vooral functioneel en esthetisch is.

Film begint als een klassiek Aziatisch suspense filmpje, maar wie op een volbloed horror hoopt komt toch bedrogen uit. Halverwege slaan de broertjes een duidelijke fantasy richting in. Wel een duistere fantasy, dus hier en daar nog wel wat levende doden enzo, maar eigenlijk zelden écht uitgespeeld als horror elementen.

Een boeiend verhaal, aardig core drama, mooie soundtrack en veel visuele krachtpatserij zorgen ervoor dat deze film nog maar weinig kracht heeft ingeboet, misschien zelfs ietwat gewonnen nu de technische kwaliteit van de CG sowieso wat minder opvalt.

4.0* en een uitgebreide review

Re-Cycle is de zoveelste Aziatische geesten-horror in de traditie van Ringu en Ju-on die durft af te wijken maar helaas verstrikt raakt in een chaotisch opgebouwd verhaal. Het eerste deel is erg saai. Maar de doorzetter krijgt nadien wel leuke beelden wanneer de hoofdrolspeelster in contact komt met bovennatuurlijke verschijnselen. De bizar vormgegeven wereld ziet er wel goed uit en doet denken aan een soort fucked up Alice in Wonderland. Voor liefhebbers kan dit wel iets zijn, maar ik kan er weinig mee. 4/10