The U.S. vs. John Lennon (2006)

John Lennon

Yoko Ono

HOLY HOLY HOLY JOHN!!!! still miss you man

Ik kan niet wachten om de film te zien!

Zeer benieuwd, trailer ziet er prima uit...

Inderdaad

Kippenvelmoment bij het "Instant Karma" stuk in de trailer.

same here...

Beetje in de stijl van de Beatles-Anthology: historische beelden worden toegelicht en becommentarieerd door recente interviews en ondersteund door muziek, veelal uit Lennons muzikale solo-hoogtepunten Plastic Ono Band en Imagine.

De docu pakt de draad op eind jaren '60 als Lennon maatschappelijk steeds betrokkener wordt, Yoko Ono ontmoet en nadrukkelijker politieke statements maakt. Omdat hij in staat blijkt mensenmassa's te mobiliseren en in contact komt met andere activisten, gaat de VS-regering hem blijkbaar als staatsgevaarlijk zien. Ze willen hem het land uit zetten. De film suggerereert zelfs dat Nixon zelf op de hoogte wilde blijven van de ontwikkelingen. Ik ben best een Beatles- en Lennon-liefhebber, maar dat wist ik nog niet.

Zoals uit de titel blijkt, behandelt de film nadrukkelijk die ontwikkelingen, die van de zanger van liefdesliedjes tot een maatschappelijk geengageerde en actieve artiest. En dus niet de persoonlijke ontwikkeling (zelfs crisis) die Lennon rond 1970 ook doormaakte. Misschien jammer, maar waarschijnlijk een goede keuze, want deze docu is onderhoudend, toegespitst en coherent.

john lennon??? is dat die vent van dat ene nummer op de pianno? na grote zangers als cash en de allergrootste the king moet er niet meer zoiets komen want alleen heeft hij niet veel gepresteerd dan op bed liggen volgens mij, maar voor de liefhebbers dan maar

Klopt het dat John Lennon nazi-sympathien had ?

ben je nu serieus?

of een echte clown

Ik heb 2 kaarten gewonnen voor deze docu bij 'The Beatles Fan Club', echt superblij mee

Het zal mij benieuwen hoe deze film is...

John Lennon RESPECT

Hippie zijn is zzoooo 1960

hippies waren er ook in de jaren zeventig

En ook anno 2007.

Als je John Lennon niets eens kent, kan je beter over muziek zwijgen en het houden bij Elvis en Johnny Cash, want deze twee laatstgenoemden hebben stuk-ken minder invloed gehad op de muziek dan The Beatles

Oef, toch wel een lange zit deze docu! Ben wel een liefhebber maar dan vooral van z'n muziek.

2,5*

Prachtige documentaire over Lennon's strijd om een legaal burger van de US te worden.

Dit werd tegengewerkt door de Nixon regering omdat men Lennon als 'staatsgevaarlijk' beschouwde wegens zijn vredesactiviteiten.

Vele mensen uit die tijd, voor- en tegenstanders van Lennon, komen aan het woord. Het zal wellicht niemand verbazen dat in deze documentaire regelmatig vergelijkingen worden gemaakt met de toenmalige 'misdadige' regering van Nixon en de huidige van Bush, en dat is dan ook zeer terecht, want de gelijkenissen zijn frappant.

De ganse documentaire wordt begeleid door Lennon's muziek, en voor wie nog geen nummers van Lennon kende of ze ze niet begreep, moet deze docu maar eens bekijken en zal er een pak wijzer uit worden.

Lennon won uiteindelijk de zaak tegen zijn uitwijzing uit de Verenigde Staten, maar zou enkele jaren, in 1980, worden vermoord in de stad waar hij zoveel van hield, New York City op 8 december, een dag die ik nooit zal vergeten...

En de vraag rijst dan spontaan bij me op of die Chapman alsnog niet werd ingehuurd om Lennon van kant te maken... ik denk van niet, en dat die moord er los van staat, maar deze docu zet je wel aan het denken.

Hele mooie documentaire, heel fraai in beeld gebracht, en als eeuwige Lennonfan zalig om al die aspecten van de man nog eens goed in beeld te krijgen. Lennon had best veel (sarcastische en soms ook cynische) humor.

Yoko Ono komt er ook erg waardig uit, want je mag niet vergeten hoe zij door Beatlesfans altijd verguist is geweest en als heks werd voorgesteld, of als de oorzaak van de Beatlessplit, wat al te makkelijk is, natuurlijk.

Maar het belangrijkste is, hoe de film toont hoe corrupt een staatsman kan zijn, hoe mensen gemanipuleerd worden, hoe een regering tracht, met vieze spelletjes, een "staatsgevaardlijk individu" als Lennon, buiten spel te zetten; Wat niet gelukt is, godzijdank.

Héle goede documentaire, echte aanrader.

*****

Ik heb hem nog niet gezien, maar hij lijkt me echt FANTASTIES!!! Ik heb de trailer wel gezien!!! Ik ben sinds een tijdje John Ono Lennon en Yoko Ono fan!!!

Ik hou echt van zijn muziek zoals nummers als: God, Mother, Dear Yoko, Imagine, Instant Karma!

En natuurlijk ook de meeste Beatles liedjes!

Ik heb de documentaire wel via bol.com meteen besteld, dus als die binnen is dan ga ik hem meteen kijken!!

Much PEACE and LOVE on Earth! Take-Sensei!

Hij schreef in ieder geval zijn eigen nummers Die een van de grootste (volgens jou) maar al te graag coverde....

Imagine no CIA.

Bob Marley kon er over mee praten. Hij werd notabene neergeschoten in de roemruchtige jaren '70. De US behandelde Jamaica als een hedendaags land in het Midden-Oosten. Puppets on a string dus.

De boodschap van Lennon was van eenzelfde strekking als die van de Rastafari. Als het systeem niet naar ons toekomt, komen wij naar het systeem. Zo vredelievend mogelijk, dat wel. Dat het systeem bestond uit een paranoïde president die misschien zelfs wel enger was dan Bush, hielp ook mee. Lennon was geen lafaard. Maar Nixon en de CIA pasten bij elkaar als Hoover en een jurk. En dus werd Lennon geschaduwd en getapt. En tegengewerkt.

In dit mooie tijdsdocument maken we het allemaal mee. Alsof we er zelf bijzijn. Soms zijn de zijplotjes ietwat onnodig of blijven ze te lang ergens hangen, het maakt het geheel er weinig minder door. De briljante muziek rond het geheel naar boven af.

Zeer goed.

Oehjoehj, hadden al die mensen maar geweten dat die Beatles spullen zoveel geld waar hadden geworden, dan hadden ze het vast niet op die bonnfires gegooid..

Ik heb me deze DVD aangeschaft, louter alleen omdat de documentaire zo'n indrukwekkend beeld geeft over deze periode in het leven van John Lennon.

Ik heb verder niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar.

Alleen wens ik Couch Potato te bedanken, om zijn reactie daarop.

Good work, maar ook weer niet zo bijzonder.

Was eigenlijk al blij dat de echte songs gebruikt mochten worden.

Ooit hebben ze de Nobelprijs voor de Vrede uitgevonden en het hele concept gecorrumpeerd door de prijs te geven aan allerlei dubieuze personen. Deze prijs zou enige waarde hebben gehad als deze was uitgereikt aan mensen zoals Ghandi en John Lennon. Moeilijk over een kam te scheren deze twee, maar beide hadden geweldloos protest als kern. De ironie is wel hoe geweldlozer je bent hoe groter de kans dat je wordt vermoord terwijl de echte oorlogscriminelen gewoon oud worden op een luxueus landgoed.

Die periode van oorlog in Vietnam is een periode die de Verenigde Staten graag stil houdt maar eigenlijk elke dag herinnerd zou moeten worden. Hoe presidenten via valse beloftes aan de macht komen om vervolgens er alles aan doen om aan de macht te blijven. John Lennon was daar duidelijk ook slachtoffer van en toen hij te invloedrijk werd, is er alles aan gedaan om hem weg te krijgen uit de VS. Misschien niet zo invloedrijk als Martin Luther King anders was hij waarschijnlijk al veel eerder neergeschoten.

De vraag die deze film helaas niet kan beantwoorden is of er nog iemand met wraakgevoelens was in de hogere kringen of echt een verwarde persoon die hem uiteindelijk heeft neergeschoten.

LOL, hij heeft meer voor elkaar gekregen in 1 dag dan jij in je hele leven zal doen makker.

Twee grote pluspunten: De film is gemaakt met medewerking van Yoko en de erven Lennon, dus zijn muziek zit er volop in. Plus de redactie heeft goed werk verricht in het naar boven halen van veel uniek historisch beeld en niet alleen maar eindeloos herhaalde beelden uit Hilton Amsterdam. Verder veel pratende hoofden met sterk wisselende relevantie.Bijvoorbeeld Geraldo Rivera of Walter Cronkite zijn niet erg relevant en lezen feitelijk voice over tekstjes op. Doordat dit een film met medewerking van de erven is wordt de duistere impact die dit gedoe op Lennon had een beetje weggepoetst (drugsverslaving en ernstige relatieproblemen in de eerste helft van de jaren '70) En hebben we het pas weer over het privéleven na de geboorte van Sean, toen het veel beter ging en hij huisman werd. Interessant genoeg zullen we het maar noemen.