Kidulthood (2006)

Mooi drama.

Start een beetje moeizaam. Het is allemaal wel leuk om zien. Muziek is erg fijn (met een aantal keer The Streets en Dizzee Rascal), personages zijn lekker "Engels", in het begin zit al meteen een erg sterke scene.

Film schommelt alleen net iets teveel tussen stijlvol biosfilmpje en TV-film. Balanceert vaak net iets teveel op dat lijntje, overschrijdt het ook een paar keer. Jammer, want er zijn genoeg sfeervolle stukjes, en het kijkt allemaal erg goed weg.

Gelukkig weet het einde wel te overtuigen. Muziekgebruik is rotsvast in het laatste half uur. Visueel wat sterker en vooral stabieler, dramatisch werkt het ook. Film eindigt ook perfect.

Geen "realistisch" drama, stevige scheut tragiek. Wie niet van grime houdt (lees hip-hop) kan ook maar beter niet aan deze film beginnen. Maar voor de rest is het toch een film die minstens een keertje te proberen valt. Zeker niet tegengevallen. Mede dankzij het sterke einde 4 kleine *. Had meer ingezeten was het begin wat stabieler geweest, maar al bij al een geslaagd drama.

Knap gemaakt en erg gewelddadig drama.

Zoals meerdere users hier al zeggen is de tragiek in deze film wel erg groot en de problemen lijken zich gaandeweg meer en meer op te stapelen. Al met al kijkt het toch aardig weg en heb ik me geen moment verveeld met deze film. Het camerawerk als Trife en Alisa over straat lopen vond ik erg cool gedaan. De muziek van Dizzee Rascal en The streets vond ik ook erg goed en bijpassend. 4*

Leuk jongeren filmpje.

Hoewel het allemaal wel nogal troosteloos is, en het zoals Onderhond al opmerkt niet echt realistisch is, weten de makers het toch redelijk goed over te brengen. Je voelt de groep/vriendinnen sfeer goed. En binnen de iets wat zwart/wit werkelijkheid van de film is het ook best geloofwaardig.

Ook visueel is het lekker vlot. Geen hele grootste cinema de visuele dingetjes zijn wel vaker gedaan, en ook wel beter. Maar overall wel vrij vast, 3 sterren tot hier, waren het niet dat de muziek indd buitengewoon lekker loopt, brengt -+net wat meer adrenaline naar de kijker. Samen met het einde weet deze film dus toch vrij makkelijk aan die 3.5 sterren te komen. Jammer van deel 2 alleen...

Aangrijpende film.

Voordat ik met deze film begon las ik helaas een erg grote spoiler in het plot van het vervolg Adulthood. Dus mensen die deze film nog willen bekijken raad ik aan om het plot van Adulthood nog niet te lezen.

Ik heb het al vaker gezegd; ik vind het vaak erg boeiend om te kijken naar groepen probleemjongeren die steeds verder bergafwaarts in de criminaliteit raken. Een uitzichtloos bestaan; iedere dag een gevecht op leven en dood. Nu is de film geen documentaire dus 100% realistisch zal het niet zijn, maar de indruk is toch sterk dat wij allen(?) blij mogen zijn dat we niet in zulke barre omstandigheden zijn opgegroeid.

Het acteerwerk was dan ook weer erg overtuigend. In veel situaties voelde ik goed mee met de jongeren. Hier en daar ook een enkele sterke, harde scene. De spanning tussen de jongeren is ook goed voelbaar. Zij gaan anders met elkaar om dan wij. Criminaliteit en bedrog ligt overal op de loer. Oom Curtis speelde ook overtuigend de gangsterbaas. Veel medelijden kreeg ik op een gegeven moment met Alisa. Natuurlijk is zij ook geen engeltje, maar wel degene met het grootste hart.

Ik ben trouwens wel blij dat ik er ondertiteling bij had. Echt Brits vind ik al lastiger te verstaan, maar als ze er ook nog straattaal bij praten is het soms helemaal niet meer te volgen.

Het einde was niet verrassend maar zorgde wel voor een kleine brok in m'n keel. Vandaag of morgen Adulthood maar binnenhalen.

Onevenwichtig drama.

Want niet alle plotjes zijn even sterk, sommige zelfs ronduit zwak. Qua camera vrij standaard en qua soundtrack leuk, maar ook de acteerprestaties schommelen.

Het verhaal kent gelukkig enige vaart en weet, ondanks het lage budget, wel te boeien.

Redelijk.

Toch nog net een kleine 3*. Vooral qua sfeer erg sterk, soms best grimmig en de soundtrack past perfect in het plaatje. Ook een aantal visueel opvallende scenes, zoals wanneer Trife wegrent uit het huis van die crimelord. Het plotverloop is verder wel best voorspelbaar en de opeenstapeling van misère is uiteraard geenszins realistisch. Maar gelukkig is hetgeen waar de film vooral zijn troeven op richt redelijk goed uitgewerkt.

Heel aardige film maar niet zo goed als hij wil zijn. Ergens had ik de indruk dan Noel Clarke (die de film schreef) een soort Do The Right Thing had willen maken. Een snelkookpan met wat giftige ingrediënten die tot een ontploffing komt, maar tegelijk ook een jong doelpubliek niet uit het oog verliest die gewoon een spannende en herkenbare film willen. Het leidt tot een rauwe en goed en geloofwaardig geacteerde hood-film die een beetje meer de diepte in had gemogen en dan echt heel goed had kunnen zijn, Ben benieuwd naar de twee vervolgen.