Red Road (2006)

Intrigerende, als thriller opgebouwd drama. Mooi verhaal, maar iets te traag en te weinig verrassend. Voornaamste pluspunt is de sterke, kwetsbare rol van Kate Dickie. Ook de grimmige, naargeestige sfeer is goed getroffen.

Intrigerende film die vooral kracht wint door het bewakingscamera element. Las pas een artikel in het Nrc waarin men sprak over zo'n 4.1 miljoen beveiligingscamera's in Groot-Britannië! Deze verminderen misdaden alleen niet echt, zoals wel blijkt bij een pijnlijke scene uit Red Road. 3.5 sterren

Wat een rare kritiek. In Glasgow praten ze nou eenmaal zo.

Best een goede film. Ik had me eigenlijk meer op een thriller ingesteld, ik weet niet waarom, maar dat maakte de film er niet echt minder op. Film kent een rustig tempo, blijft vrij interessant, ook duidelijk de sterke personages (mede geschreven door Anders Thomas Jensen) en het steeds verder ontvouwende verhaal.

Eigenlijk best goed vergelijkbaar met opbouw met Soderbergh's Bubble die ik gisteren keek. Rustige opbouw en een goed einde, zonder daadwerkelijk een grote climax, gewoon prettig optimaal gebruik gemaakt van de speelduur.

3,5*

Niet onaardig maar helaas wat onevenwichtig debuutfilmpje. Sterkste punt is de gekozen setting voor deze film, er zijn denk ik (buiten het voormalige Oostblok) maar weinig steden die troostelozer en grauwer zijn dan die van Noord-Engeland (alhoewel Glasgow feitelijk Schots is natuurlijk). De film beperkt zich bijna in zijn geheel tot de gebeurtenissen rond een behoorlijk deprimerend flatblok (a)sociale woningbouw en dat levert "sfeervolle" plaatjes op die me deden denken aan de boeken van Irvine Welsh (bij filmliefhebbers vooral bekend van Trainspotting). Ook het voyeuristische van die beveiligingscamera's (Rear Window, anyone?) is een sterk uitgangspunt.

Okay, sfeer is prima en dat is maar goed ook want de aanloop naar de climax duurt behoorlijk lang, het is eigenlijk maar net niet te lang, wonderbaarlijk weet de regisseur de spanning toch nog voldoende vast te houden. Helaas als er dan uiteindelijk bij het langverwachte hoogtepunt wordt aangekomen vinden er ineens binnen een minuutje of 20 een aantal nogal geforceerde gebeurtenissen plaats die mij niet helemaal lekker overkwamen.
Als kijker wordt je vooral geconfronteerd met de obsessies van een gefrustreerde vrouw. Een obsessie die zich vooral lijkt te richten op de voormalige man die de dood van haar man en kind op zijn geweten heeft. Dit creëert een goed spanningsveld, vooral omdat het lijkt dat de man zijn leven verbeterd heeft. Letterlijk en figuurlijk bouwt de spanning zich op tot een orgasme in een (ik moet het zeggen) geweldige sex scene, die lekker rauw en realistisch is. Het brengt de kijker in twijfel over bij wie nu de sympathie moet liggen echter de daarop volgende actie van de vrouw vind ik niet logisch. Ze gaat een verkrachting in scene zetten om zo die man terug het gevang in te krijgen, een duidelijk vooropgezette actie dus. Echter was er tot dan toe geen enkele clue dat er zoiets te gebeuren stond. Het lijkt de regisseur hier dus meer te doen om de bekende goocheltruuk van het "konijn uit de hoge hoed" en dat is bijzonder jammer. Dat het hele gebeuren uiteindelijk eindigt in een eind goed, al goed gebeuren helpt ook al niet echt mee aan een bevredigend einde...

Red Road, aardig debuut dat wel maar de weg naar de Hitchcock van het hoge noorden zoals de DVD-hoes enthousiast kopt is nog erg lang...

3*

Intrigerende film over een beveiligingsbeambte die haar werk letterlijk mee naar huis neemt als zij een oude bekende in het vizier heeft. Zij blijft hem de hele stad door volgen met de bewakingscamera's, gaat hem in het echte leven bespieden en legt uiteindelijk fysiek contact. Met tragische gevolgen.

Ik vond het persoonlijk een moeilijke film, omdat je frustrerend lang in het ongewisse wordt gelaten over wie de hoofdpersonen zijn en waarom ze doen wat ze doen. Toch een aanrader door het ijzersterke einde dat het hele verhaal uiteindelijk verklaart.

Ik heb dit langspeel-debuut van Andrea Arnold ook eens bekeken.

Whooow, wat een gitzwarte film, niks humor, geen flashy camerabewegingen, niks van dat alles !
De buitenwijken van Glasgow, met hun troosteloze woonblokken, zijn de ideale achtergrond voor dit vreemde drama.

Het eerste uur volgt gewoon het doen en laten van Jackie, de politieagente, hoe ze ronddwaald in deze deprimerende omgeving en de man achtervolgt die ze op de camerabeelden had gezien.
Waarom ze dat doet wordt pas duidelijk op't einde...

Dit is een inktzwarte film met een duistere soundscape, erg bevreemdend allemaal.
Met naar't einde toe toch enkele lichtpuntjes, al zijn deze erg vaag...

7,5/10.
Een schitterend Thriller-Drama.
Enkel voor liefhebbers van niet alledaagse films.

Filmsite 1 : http://www.vervepics.com/re...
Filmsite 2 : http://www.myspace.com/redr...

Interessante film, vooral de eerste helft is heel erg intrigerend. Met de vrouw die via de beveiligingscamera's een hele stad overziet en uit evenwicht raakt door wat ze ziet. De tweede helft en vooral het stuk na de (zeer sterke) seksscene is helaas een aardig stuk minder sterk. De afwikkeling van het plot gaat wel erg hard en is veel minder zorgvuldig en precies opgebouwd dan de rest van de film. Desondanks een interessante film, interessant genoeg om meer van Arnold te willen zien.

3.5*

Film waarin de hoofdpersoon zo dicht op de huid gezeten wordt dat het allemaal weer een beetje te afstandelijk wordt. Beetje deja-vu-gevoel ook vnl naar Le Fils van de Dardenne-broertjes.
Wel mooie beelden van Glasgow en een paar goede scenes, maar als geheel een beetje teleurstellend.

Redelijke film waarbij een veiligheidsbeambte de stad in de gaten houdt dmv vele beveiligingscameras. En het zijn vooral deze voyeuristische scenes die boeiend zijn en bijna hypnotiserend in beeld gebracht. Het plot wat hieruit volgt wordt wat minder boeiend gebracht. Ook ligt het tempo bijzonder traag, waardoor het hier en daar wat langdradig wordt. Wel bevat de film nog een onverwacht gewaagde seksscene.

Prachtig en vooral deprimerend geschoten film over een vrouw met een missie.

Zonder enige voorinformatie wordt je in het leven van Jackie gegooid die als beveiligingsbeambte de troosteloze straten van Glasgow in het oog moet houden. Via de vele schermen komt ze in aanraking met iemand uit het verleden en raakt ze er door geobsedeerd. Haar zoektocht zorgt ervoor dat je als kijker onderdeel daarvan wordt en ja afvraagt wie en wat die persoon is. De rol van Jackie is ijzersterk gespeeld door Dickie die erg overtuigd als een vrouw die een oplossing ziet voor haar zichtbare verdriet.

Er wordt zorgvuldig naar een hoogtepunt toegewerkt om vervolgens op rustige en toch nog positieve wijze te eindigen.

De trieste sfeer die deze film in bijna alle opzichten uitstraalt is erg goed en realistisch gedaan. Geen aanrader voor een gezellig avondje film kijken.

3,5*

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Maar actrice Kate Dickie vertelt een beetje leugen...

Camera gluurders...

De rest zijn prima acteerwerk...

Redelijk achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Interessante film, die eigenlijk toch weer een nieuwe vorm vindt om een bekend verhaal te vertellen, het verhaal van een moeder die haar gezin verliest. Maar dat blijkt pas gaandeweg, want zo'n driekwart van Red Road weet je als kijker eigenlijk niet goed wat er speelt.
Het werk van de hoofdpersoon, Jackie, bestaat er uit de beelden van bewakingscamera's in de stad in het oog te houden. Overwegend ziet ze onschuldige dingen, maar soms kan iets wat aanvankelijk geen betekenis lijkt te hebben ineens toch een serieuze aangelegenheid blijken. Op een beetje dezelfde manier ben je als kijker betrokken bij de film; je wordt als het ware degene die achter de bewakingscamera's zit en zo Jackie volgt, en pas langzamerhand wordt duidelijk wat er aan de hand is. De opbouw is wat dat betreft echt voortreffelijk, bijvoorbeeld de scene dat Jackie met een soort trommel onder de dekens kruipt viel bij mij pas tijdens de slotscène op z'n plek. Het geeft ook een mysterie-element aan de film, terwijl het uiteindelijk toch vooral een drama is (deze genreaanduiding beschouw ik zelfs als een spoiler).
De cameravoering en de locaties zijn treffend. Een troosteloze wijk vol aftandse en bekladde flats is het decor. De cinematografie sluit vaak aan bij de manier waarop een bewakingscamera registreert; vooral bij de café-scene wordt dat heel expliciet als de point-of-view shots van Jackie dezelfde hoekige bewegingen maken als wanneer ze achter het bedieningspaneel op haar werk zit. Ook daarbuiten is er een aantal aardige shots (met name dat silhouet tegen ondergaande zon en tussen de flats staat me bij, en ook die seksscène is zeer sterk).
Een veelbelovend regiedebuut dus, waar ik eigenlijk als ik er nu zo over nadenk nog iets enthousiaster over ben dan tijdens het kijken.

Magere voldoende hoor. Ik had van Andrea Arnold al Fish Tank gezien en dat blijkt gewoon qua setting hetzelfde te zijn als het door haar eerdere geschoten Red Road. Het VK komt er niet al te best af met de welbekende Britse stereotiepe Tokkies. De hoofdrolspeelster van Red Road is dan wel wat beschaafder, maar ook wel freaky. Ze zoekt een man op en vanaf nu ga ik niets meer verklappen want dat zou regelrecht spoilen zijn. Anyway, het is dat het mysterie hieromheen fraai uit de doeken gedaan werd, anders vond ik dit een kille en saaie film en kreeg het geen voldoende.

Tot voor kort had ik één andere film van Andrea Arnold gezien: Fish Tank. Die film vond ik niet heel bijzonder, en dat gevoel heb ik met deze film ook een beetje. Goed geacteerd, intrigerend plot en mooi beeld van een sombere Schotse stad. Helaas blijft het wat mij betreft een beetje op de vlakte. Er zijn geen echte 'wow-momenten' en daarom wordt het nooit echt bijzonder. Wel is de plot-twist op een goede manier gebracht. Net aan een voldoende.

Met prijzen (waaronder 5 Schotse Bafta's) overladen psychologisch drama waarin Jackie [Kate Dickie], die bewakingscamera's in de gaten houdt, tijdens haar dienst meent iemand [Tony Curran] te herkennen uit haar verleden. Ze stelt vervolgens een plan in werking om met hem in contact te komen en zijn vertrouwen te winnen.

Dickie is voortreffelijk in deze sfeervolle, goed geregisseerde film waarin regisseur Andrea Arnold de suspense flink weet op te bouwen door je, ondanks subtiele hints, te laten gissen naar de motieven achter Jackies obsessieve gedrag. De uitkomst mag dan weliswaar wat melodramatisch en niet helemaal geslaagd zijn, maar dat is het enige smetje op een intrigerende film met prima camerawerk van Robby Ryan.

De regisseurs Andrea Arnold, Morag McKinnon Donkeys (2010) en Mikkel Noergaard (zijn film laat denk ik nog op zich wachten?) kregen van Lars von Trier de opdracht om een film te maken met dezelfde zeven figuren, dezelfde zeven acteurs, dezelfde opnametijd en Glasgow als plaats van handeling. Zelf mochten ze invulling geven aan de ontwikkelingen van de karakters en hun onderlinge relaties. Deze ‘Red Road’ is dus de eerste film van die Advanced Party-trilogie.

Jackie (t Kate Dickie) heeft een baantje als Cameratoezichthouder en tuurt daarom de hele dag naar tientallen monitoren van 'City Eye Control'. Dan gebeurt er iets dat haar dagelijkse routine doorbreekt: Jackie ziet een jonge, rossige man op een van de monitoren. Door een perfecte dosering van informatie word je als kijker steeds nieuwsgieriger. Dit is, samen met de unheimische sfeer, het bijzondere camerawerk en een geluidsspoor van het zoemen van VHS (muziek is er nauwelijks),de kracht van de film. Wie van het latere werk van regisseur Andrea Arnold al eens wat heeft gezien weet, ongeveer wat je kan verwachten want deze film doet niet veel voor dat werk onder. Het bleek dan ook een veelbelovend debuut!

Red Road opent met het alziend oog van de hoofdpersoon en een overweldigende wand van videoschermen. De beelden van bewakingscamera’s bieden Jackie, hun voornaamste toeschouwer, de illusie van controle. De grip op haar eigen leven blijkt zij in een vroeger stadium te zijn kwijtgeraakt.

Met een bedrieglijk eenvoudig uitgangspunt creëert debuterend regisseuse Andrea Arnold (Fish Tank, Wuthering Heights, American Honey) een gespiegelde wereld voor haar getroebleerde hoofdpersoon. Als de baan van Jackie (Kate Dickie) model moet staan voor de moderne farce van zekerheid en overzicht door surveillance, gedraagt Jackie zich zelf juist in alle opzichten onberekenbaar. Alsof ze het levende bewijs is dat alomtegenwoordige camera’s de mens niet kunnen temmen.

verder lezen

Niet echt overtuigend

Hetgeen wat de film een beetje rechthoudt, is de vraag waarom Jackie die man de hele tijd in de gaten houdt. Het zorgt ervoor dat de film wel iets mysterieus en donkers over zich heen krijgt, maar uiteindelijk duurt het toch te lang vooraleer we aan de climax komen (waarbij we te weten komen dat Clyde verantwoordelijk was voor de dood op Jackie's echtgenoot en dochter). Na afloop had ik het gevoel dat het toch allemaal wat intenser mocht.

De setting van de film is anders wel een pluspunt, want de stad komt wel heel erg grauw in beeld en geeft een deprimerend gevoel dat uitstekend bij het verhaal past.

3*

Red Road was een grootschalig huisvestingsproject in de jaren ‘60. Het waren de eerste wolkenkrabbers in Glasgow. In de volgende decennia is de buurt verloederd, met hangjongeren, criminaliteit, alcohol en graffiti. Inmiddels zijn de gebouwen gesloopt, ook wegens het gebruik van asbest.

Jackie werkt als veiligheidsbeambte in een videocontrolekamer. Associaties zijn mogelijk met de bigbrothermaatschappij, Rear Window en voyeurisme. Ze heeft zelfs wat van een alziende godheid. Kleine incidenten zitten erin verwerkt, maar algauw gaat het naar een diepere kwestie.

Het verleden van Jackie is mysterieus. Een eerste hint is dat ze een schoonzus heeft maar geen echtgenoot, waaruit je kunt afleiden dat ze een jonge weduwe is. Ze maakt een deontologische fout door het videomateriaal voor privédoeleinden te gebruiken. In feite maakt ze verschillende fasen van het rouwproces door: ontkenning, woede die tot wraaklust leidt, en uiteindelijk aanvaarding, waarna ze weer verder kan met haar leven.

De Schotse actrice Katie Dickie legt diepgang in haar rol en spreekt met het regionale accent met rollende r. Natalie Press heeft een mooi nevenrolletje. De handcamera zit dicht op de acteurs. Effecten en sentimentele muziek worden gemeden. Andrea Arnold laat zich gelden als een onafhankelijke regisseur met een eigen stem.