Little Dead Rotting Hood (2016)

Misschien komt het doordat ik van te voren wist dat het een 'The Asylum' -productie was, maar ik vond het al met al niet eens tegenvallen. De film heeft kills, bloed en zelfs welgeteld 1x een mooie naakte vrouw. Het verhaal is simpel en heerlijk kitscherig. en natuurlijk met verschillende hiaten in het script. Laten we het er dus maar ophouden dat één van de betere onder de slechte is.

The low budget fabriek ‘The Asylum’ produceert met Little Dead Rotting Hood een film over weerwolven en vermengt dat thema met een snufje Roodkapje. Gewapend met een rode mantel en een magisch zwaard bestrijdt Rotting Hood het wolvenpact. Dat klinkt als stupide trash en dat is het ook.

Het verhaal stelt teleur. De acteerprestaties stellen teleur. De transformatiescenes zien er slecht uit. En als tot slot de leider van het pact middels goedkoop ogende CGI tot leven wordt gebracht, ziet het enorme beest er zeer belabberd uit. Op zich valt met deze aspecten goed te leven, als de insteek van de film nog een humoristische zou zijn geweest. Trash met overdreven slechte effecten, overdreven bloedvergieten en overdreven slecht acteerwerk kan wel amusant zijn. In deze film is het echter de bedoeling dat de kijker alles bloedserieus neemt. Nou ja, dat deed ik dan maar.

Niet alles aan de film is trouwens hopeloos. Het camerawerk is verbazingwekkend goed. Uitstekende cameraperspectieven en een dynamiek die soms zelfs iets als spanning opwekt. Ook wordt de duistere sfeer waaronder de gebeurtenissen zich afspelen, soms redelijk goed getroffen.

Ondanks die positieve elementjes, is Little Dead Rottin Hood nog steeds een filmisch gedrochtje.