Le Calendrier (2021)

Aardig.

Verrassende Franse horrorfilm waarvan ik niet bepaald had verwacht dat deze zo kwalitatief zou uitpakken. In principe is het verhaal ook niet bepaald een concept waarvan je op eerste hand van zou verwachten dat het goed wordt, maar daarin zat ik in ieder geval verkeerd. Origineel is een kwaadaardige kerstkalender wel, maar het klinkt wel wat wanhopig.

In ieder geval kwam aan die gedachte na 10 minuten al een eind wanneer het bleek dat de film best wel aardig geregisseerd is. Het helpt sowieso al als je een hoofdpersonage naar het witte doek schrijft dat ook daadwerkelijk interesseert. Deze Derouand doet het meer dan behoorlijk en krijgt vanuit regisseur Ridremont ook genoeg mee om niet gelijk vervelend te worden. Veel van dit soort personages zijn oersaai, maar Derouand heeft een vreemde aantrekkingskracht.

Verder best aardig op een hoop vlakken. De film ziet er degelijk uit, leunt niet te veel op domme taferelen en het vermaakt voor de volledige speelduur van 100 minuten. Misschien wat aan de lange kant voor een horrorfilm, maar dat is dankzij een vlot verloop waarin genoeg gebeurt makkelijk te rechtvaardigen. Verhaal is niet bijzonder sterk, maar uiteindelijk moet je wel wat ruimte nemen om het concept te laten werken.

Dit alles wil niet zeggen dat deze film perfect is op alle fronten, want bij bijna elke horrorfilm zit ergens wel een addertje in het gras. In het geval van Le Calendrier is dat het nogal tam en soft is voor een horrorfilm en gebruikt maakt van een nogal saaie demon. Eentje die veel te oncreatief is uitgewerkt voor het concept van een kwaadaardige kerstkalender. Invulling is ook wat te simpel. Met enkel een paarse gloed ga je deze niet bijzonderder of unieker krijgen.

Het verloop is prima maar het einde stelt teleur. Verder meer dan competente verrassing vanuit Frankrijk, die met een aardige kerstfilm aan komen denderen. Oorspronkelijk dacht ik dat het jaar niet veel betere dingen ging bieden op het gebied van kersthorror, maar deze weet zich goed staande te houden. Jammer dat het niet erg eng of spannend wordt, maar qua sfeerzetting en visuele invulling is het meer dan voldoende.

Toch even melden dat hier aardig wat Belgisch geld inzit, én dat de schrijver/regisseur ook een Belg is. Acteur & locatie zijn wel Frans geloof ik.

Uiterst fijn en vermakelijk horrorwerkje en je dat Frans geeft toch dat extraatje. Misschien zet ik hem nog wel in mn top 10 2021.

Erg fijne verrassing.

Het leek in alles op een doorsnee haunted object horrortje, en dat is het in grote lijnen ook wel, maar de regie van Ridremont zorgt ervoor dat het toch ook weer net ietsje meer is. De horror kruist soms met erg duistere fantasy, en een streepje drama zorgt ervoor dat de balans af en toe toch wat weet te verschuiven.

De opzet is echter wat je verwacht. Een adventkalender, 24 deurtjes, en achter elk deurtje schuilt een bepaald iets. Acteerwerk is behoorlijk, soundtrack is goed maar bekend terrein, visueel ligt het gelukkig wel boven de norm, ook al was het budget er niet altijd gok ik.

Wie niet graag naar horrorfilms kijkt zal door deze film niet overtuigd worden, wie platte genrezooi wil wordt hier ook niet helemaal op z'n wenken bediend. Gewoon een tof, fijn en stijlvol filmpje, met een erg leuk einde op de koop toe. Toffe verrassing.

4.0* en een uitgebreide review

Het gebruik van een adventskalender is een traditie die stamt uit de 19e eeuw. Het is een soort hulpmiddel voor de adventstijd (vier zondagen), om in huiselijke kring toe te leven naar Kerstmis. Deze adventskalendertraditie is van oudsher Duits en Oostenrijks en bestaat uit 24 genummerde vakjes/luikjes waar er elke dag een chocolaatje of een andere lekkernij worden gevonden.

In deze film krijg Eva, een ex-danseres die niet meer kan lopen, een mysterieuze antieke adventskalender van de kerstmarkt in München van haar vriendin Sophie. Het lijkt de belofte te doen om je diepste verlangens te laten uitkomen... maar door een onuitsprekelijk kwaad is er een prijs! De kalender wordt namelijk geleverd met enkele regels. Als je één snoepje eet, moet je ze allemaal opeten of Ich zal je vermoorden. Als je niet alle regels respecteert, zal Ich je vermoorden. Als je de kalender dumpt, zal Ich je vermoorden. Een ware nachtmerrie voor Kerstmis.

Schrijver/regisseur Patrick Ridremont neemt dit uitgangspunt en maakte een zeer interessante variatie op het "wees voorzichtig met wat je wenst"-motief (Monkey's Paw) Sommige dagen gaan sneller dan andere, maar het lijkt nooit alsof er iets wordt verdoezeld. Naarmate de film vordert, wordt het donkerder en neemt aantal doden toe. De film bezit ook een geweldige sfeer en Eugénie Derouand is een goede hoofdrolspeler. Maar het mooie van deze film is dat de kijkers, net als het hoofdpersonage niet weet wat er precies aan de hand is, totdat het te laat is! Het is een beetje anders dan de norm, wat dit tot een zeer aangename kleine horrorfilm maakt !

Dodelijke adventskalender.

Pas na het opzetten van deze film realiseerde ik mij dat ik dit eigenlijk beter kon doen in december voor een optimale sfeerschepping, ach ja.

In 'Le Calendrier' volg je Eva, zij heeft na een ongeluk een dwarslaesie opgelopen en is daardoor gebonden aan een rolstoel. Op Eva's verjaardag krijgt ze van haar beste vriendin een adventskalender als cadeau die zij op de kop heeft getikt in Duitsland. De adventskalender wordt geleverd met enkele regels en als je deze niet respecteert, zijn er dodelijke gevolgen aan verbonden.

In eerste instantie lijkt het nog vrij onschuldig te zijn, want wat kan er nou verkeerd gaan aan het eten van een chocolaatje? De film wordt langzaamaan duisterder hoe meer luikjes er geopend worden. Hoewel het verhaaltje niet veel om het lijf heeft, blijf je als kijker wel geïntrigeerd hoe het met Eva zal aflopen. Dit is met name te danken aan het spel van Eugénie Derouand.

Het geheel is lekker sfeervol te noemen. Voor mijn gevoel mocht het alleen wel iets sneller op gang komen, want op momenten blijft de film wel erg tam en ontbreekt er de nodige spanning. Gelukkig heeft Patrick Ridremont in de tweede helft nog een aantal leuke verrassingen in petto.

Al met al een aardige horror voor tussendoor. Voor de beste beleving is het advies wel om deze film in december te bekijken.

Kleine 3,0 sterren.

Leuk horror tussendoortje, maar niet zo heel bijzonder. Het concept is best aardig, maar wordt nergens echt heel goed uitgewerkt. Het hoge gemiddelde zal hier nog wel dalen, want ik zie niet in waarom deze zoveel beter is dan een hoop andere 'gimmick' horrors.

Eva [Eugénie Derouand], die als gevolg van een auto ongeluk verlamd is in de onderste ledematen, krijgt voor haar verjaardag op 3 december van vriendin Sophie [Honorine Magnier] een uit Duitsland afkomstige adventkalender. Daarbij zit een geschreven aanwijzing dat ze zich moet houden aan een paar regels en dat overtreding van die regels dodelijk is. Hoewel Eva daar niet al te zwaar aan tilt besluit ze zich netjes aan de regels te houden en al gauw lijkt het erop dat de kalender haar leven beïnvloedt, maar aanvankelijk ook op een uiterst positieve wijze. Maar ja, dit is een horrorfilm dus het gaat op natuurlijk op den duur de verkeerde kant op. Ridremont laat je niet lang wachten op de eerste gruwelmomenten maar verliest nooit het belang van een goed uitgewerkte, interessante hoofdpersoon uit het hoog. Derouand is uitstekend.

Aanrader, zeker in de herfst winter periode

Ik ben nogal nors uit de hoek gekomen tijdens mijn eerste bericht, waardoor ik besloot Le Calendrier een herziening te geven rond de kerstperiode. De visuele kwaliteit en grimmige sfeerzetting vallen meteen op, waarmee duidelijk is dat regisseur Patrick Ridremont meer te vertellen heeft dan de gemiddelde horrordirigent. Hij wordt zonder twijfel bijgestaan door een voortreffelijke Eugénie Derouand om de boel volledig op te vullen. Ondanks dat ik de fysieke demonische bedreiging qua vormgeving nogal dommig uitgewerkt vind, blijft het uiteindelijke concept sterk overeind staan. De film is voorzien van een hoop creativiteit en onvoorspelbaarheid, waardoor het een absolute aanrader is om te bekijken gedurende de kerstdagen.

Nog een origineel uitgangspunt heeft deze film. Het verhaal wordt boeiend gebracht en door de 24 luikjes, gebeurde er genoeg in de film.

De cast was goed gekozen en deed het prima. De film was ook sfeervol. Toch wel aangenaam verrast door deze Frans/Belgische film.