Desu Nôto (2006)

Niet eens met Chuck...

Ik ben het met je eens dat de film en de anime niet helemaal synchroon lopen. Maar dat is juist een positief argument. De anime stelt namelijk niet veel voor. Slecht artwork en vooral slechte karakteruitwerkingen.

Dingen die niet in de anime voorkwamen maar wel in de film hadden ze beter ook in de anime kunnen verwerken. Nanahara Shuya speelt de sterren van de hemel in zijn (imo) beste film. Perfect gecast, ook de overige spelers.

Goed werk. 4.5*

Ook de Titelsong van de Red Hot Chili Peppers sluit perfect aan bij het sfeertje. Goed over nagedacht.

Totaal niks dit.

Goedkope manga/anime verfilming. Verder niks van gezien of gelezen, maar het "snel incashen" sfeertje druipt er vanaf.

Die shinugami is echt het dieptepunt van de film. Goedkoop CGi figuurtje die echt compleet uit de toon valt. Visueel hebben ze geprobeerd, zoveel is duidelijk. Maar buiten het prille begin (met het city by night zicht) komt er echt niks uit.

Verhaaltje is echt een hoop nonsens bij elkaar gegooid. Ze hebben wel gepoogd om er wat diepte aan te geven, wat spanning ed, maar ook dat faalt.

Betere acteurs had geholpen. Beetje visuele kunde was fijn geweest, en ook een serieuze soundtrack was welkom.

Vreselijk mangaverfilming. 1*

Nou, ik heb me wel vermaakt met deze film. Gelukkig had ik niet de last dat ik de anime-versie heb gezien en daar hé-lè-maal niets van weet, dus kon ik met open vizier kijken.

En dan is het best een aardige film. Loopt lekker en intrigeert qua plot en uitwerking. Minpuntje vond ik de Reaper.

Hebben ze die door kinderen laten tekenen of zo? Hoewel ie soms wel grappig is valt hij totáál uit de toon! Alsof je in Nightmare on Elmstreet Freddy Krueger ineens laat vergezellen door Goofey! ("Gosh! What are you doing now, Freddy?")

Pluspunt vond ik 'L'.

Tja, op zich wel een redelijke verfilming van de anime. Ryuk kon er op zich nog wel mee door en het acteerwerk was op zich ook wel aardig. Ik vond het wel grappig hoe L werd geportretteerd.

3,0 Sterren.

Fijn!

De anime's heb ik nog niet gezien maar deze was prima te doen. Overduidelijk ook voor een niet al te grote budget in elkaar geknutseld, zeker als je die Ryuk zit die overduidelijk gewoon een in elkaar gelijmde computerpresentatie is die je zo thuis kan maken. Al met al steelt hij wel de show. We maken kennis met Light, een cynische student met een anarchistisch tintje. Zoals je het verhaal wel vaker hoort trekt hij zich veel aan van alle narigheid en onrecht in de wereld. Ja, dat doen we allemaal en als we dat nou eens op eigen houtje zouden kunnen veranderen. De mogelijkheid ligt voor het oprapen wanneer hij de Death Note op straat ziet liggen. Een simpele schrift die personen doodt als je de desbetreffende naam erin schrijft. Hoe simpel is het? Te simpel, want het begint zelfs verslavend te worden en het haantjesgedrag met geest Ryuk speelt daar ook een rol bij... en wie zal er een traan laten om de beruchtste misdadigers van Japan?

Death Note weet, ondanks het nog vaak op een laag pitje blijft staan, vaak te boeien en niet te vervelen. De personages brengen hier voornamelijk leven in de brouwerij en ook Lights dubbelganger L is erg cool. Ook heeft dit weer zo'n typische bovennatuurlijke einde.... en zo moet ik maar snel achter deel 2 aan.

Prima Japans werkje weer.

4,0*

Nadat ik Death Note van Adam Wingard had gekeken, kwam ik er achter dat er ook een Japanse versie was. En doorgaans is zo'n Japanse film ook echt beter. Dus die ook aan een kijkbeurt onderworpen. Echter wat een tegenvaller. Niet dat Wingards versie geslaagd was maar deze oogt wel heel goedkoop. Het verhaal over de Death Note, zoals het notitieblok heet, en behoort aan een Shinigami (God der dood ) genaamd Ryuuk blijft natuurlijk hetzelfde. Echter is er gekozen om die Ryuuk veel meer in beeld te brengen. Niet dat hij er slecht uit ziet maar hierdoor ziet hij er wel veel minder eng uit. En wordt de film er veel minder duister door. Ook is het allemaal veel fragmentarischer; de eerste vijftien minuten zien we criminelen sterven en daarna springen we terug in de tijd naar Light. Om pas verder in de film te horen dat zijn vader, de politieagent is die onderzoek leidt. Superdetective L komt zelfs nog later pas in actie en sommige scenes zijn daarbij ook een beetje overbodig. Helemaal tot een goed oordeel komen, kan je ook niet omdat: Desu Nôto: The Last Name (2006) en deze volgens mij domweg bij elkaar horen. Daarmee zal de film 4.5 uur duren en kan zich dus ook qua verhaal meer permitteren. Ondanks een langer en minder duister verhaal, de wisselende acteerkwaliteiten en brave sterfgevallen, staat de film nog wel garant voor spannende momenten. Daardoor is ook dit 'origineel' nog goed te pruimen.

Nogal gladde verfilming die ook weer eens aantoont dat na 15 jaar veel CGI enorm verouderd. Verhaal vertoont wat gaten en de film oogt veel te gepolijst. Het verhaal biedt mogelijkheden tot meer interessante ideeën dan eruit komen. Desondanks best een aangename mainstreamfilm. Ongeveer zoals iets als The Butterfly Effect best een aangename mainstreamfilm is. Valt me haast nog mee dat het elf jaar duurde voor een Ameikaanse remake van kwam, want de film schreeuwt er bijna om. Het einde gaat ook echt enorm uit van een sequel.

Regisseur Shûsuke Kaneko profiteert ruimschoots van het voorgeschreven bronmateriaal, dat best netjes wordt verwerkt in een geheel van 126 minuten. Het blijft altijd een uitdaging om een serie te verwerken in een film, maar de makers laten het hier geen moment rommelig en/of chaotisch aanvoelen. Helaas vertalen sommige getekende ideeën zich niet zo best op een live-actiongebeuren, waardoor een aantal personages belachelijk voor de dag komen. Vooral Ryuk ziet er onbeschrijfelijk lelijk uit en de karikaturale verschijning van Ken'ichi Matsuyama maakt ook allesbehalve indruk op het grote doek. De hoofdrol van Tatsuya Fujiwara vormt evenzeer een wat onbenullige verschijning, maar werkt niet bepaald met de meest interessante trekjes. Een boeiende inhoud doet een hoop van het werk en het concept blijft natuurlijk onderhoudend, maar de vormgeving van Kaneko is kaal en geregeld bijzonder afstotelijk waardoor het uiteindelijke cijfer aanzienlijk daalt.

Leuk plot, maar de visuele aanpak van de film laat te wensen over. Zo is het camerawerk aan de statische kant en zijn de moordpartijen letterlijk en figuurlijk behoorlijk bloedeloos. De cgi-effecten zijn ook hopeloos achterhaald. Jammer, want inhoudelijk steekt de japanse film best aardig in elkaar, tot en met de prima finale.