Reverb (2008)

Vlees noch vis. Nogal typerend voor onafhankelijke Britse horror. De wat twijfelende aanpak schijnt door in de opbouw van iedere scène. Arrusi lijkt bang om de aandacht te verliezen en laat zijn eenvoudige trukendoos geen moment met rust. Reverb is geen draak van een film, maar wel een misser.

Reverb (2007, Eitan Arrusi) - blu-ray - cultmoviesreviewed.com

Op eerste gezicht een erg degelijk horrorfilmpje dat, zoals John Doe erg goed zegt: erg vaak doet aanvoelen aan een lange Chris Cunningham clip. De film is lekker donker, wicked, en bevat een paar goede jump scares. De beklemmendheid zit er goed in. De acteurs doen het allemaal erg goed en het plot en de aanwezige horror-elementjes (dit keer met demonische boodschappen in een bepaald nummer van een overleden zanger uit de jaren 60) Dit lijkt nog erg goed te worden en je verwacht een lekker vreemd filmpje met een lekker vreemd einde. Maar er is een grote minpunt, de boel word al erg snel verklapt, je weet al na een kwartier door die kreet van Maddy op die mixer (Alex don't!!!) ook al meteen hoe het gaat aflopen. Erg jammer, want kwa sfeer is deze film dik in orde. Ook dat hele verhaal en die laatste opname van 60's zanger Mark Griffin was ijzingwekkend. Dat die Alex helemaal is geobserdeerd door Griffin en een soortgelijke opname wil maken met de 2 aanwezige meiden in de donkere gesloten studio was mij weer te standaard, evenals het knullige afgeraffelde eindscene.

En dat is best jammer, subtiliteit ontbreekt hier enorm. Dan moet je het maar hebben van de griezelige sfeer en de mooie beelden, en de aanwezige soundtracks (o.a. Boards of Canada) wat de film weer doet redden.

Al met al niet slecht.

3,5*