Night of the Comet (1984)

Deze film combineert horror, SF en komedie, maar het is vooral de humor die niet werkt. Wel een aantal mooie scènes, zoals de rood getinte lucht en desolate landschappen. De beste momenten zijn wanneer we de zombies te zien krijgen, maar die zijn er veel te weinig, want de film slaagt een heel andere weg in dan dat ik gehoopt had. Meer actie had beter geweest voor deze prent en zeker niet zo'n melig einde . Deze film is blijkbaar niet zo bekend hier en dat komt misschien omdat hij nooit op VHS is verschenen in Belgie of Nederland.

Tegenvallende film waarin een komeet ervoor zorgt dat de populatie op aarde drastisch verminderd. Een film die qua genres alle kanten opschiet en ook het verhaal kent flink wat deuken. Duidelijk een jaren '80 product (wat op zich meestal wel vermakelijk is, maar hier niet echt). Verder is het ook nog eens behoorlijk traag tijdens sommige gedeeltes.

The Omega Man was het eerste dat me te binnen schoot. Maar dan met meiden. Zo'n film die van alles probeert, buiten de oranje plaatjes van de lucht en de lege stad nergens echt goed in is, maar je kan er ook moeilijk een hekel aan hebben. Deels een komedie, die wel eens een glimlach weet te scoren, maar meer ook niet. Toch is de luchtige toon die daaruit voortkomt, de steunpilaar van de film. Samen met de charme van die jaren, want daar kan je niet omheen. Met de zombies en de wetenschappers wordt het nooit echt enerverend, maar dat geeft eigenlijk niet. Het heeft nog een lollige afsluiter in huis.

Malle jaren 80 film waarbij je het verhaal maar gewoon moet accepteren, er wordt totaal geen poging gedaan om e.e.a te verklaren of er enige logica in te stoppen. Waarom de karakters doen wat ze doen is een raadsel, maar juist dat nonchalante (inclusief de karakters die zich nergens druk om maken) maakt het vermakelijk.

Daarnaast ziet het er aardig uit en wat verder opvalt is de achterhaalde muziek, die praktisch nooit stopt. Wat hier overigens een pluspunt is

Girls just want to have fun... when the world ends. Geniale, ondergewaardeerde tongue-in-cheek einde v/d wereld film van Eberhardt. De spontane zussen Reggie en Sam dwarrelen met fijn charisma en samenspel door deze met synthesizers en episch foute kapsels gevulde zombie/doomsday hybride heen. Uit een tijd waar badguys nog coole zwarte zonnebrillen droegen en schoudervullingen buiten American Football nog met enige serieux gedragen werd.

Bovendien bijzonder scherp geschreven door Eberhardt. De film hint duidelijk naar de politieke situatie van destijds (Reagan-era horror), niet geheel verrassend aangezien horrorfilms en oorlog/politieke onrust vaak hand in hand gaan. Met de angst voor een nucleaire oorlog en de altijd aanhoudende raciale spanningen, was/is Night of the Comet een belangrijke en relevante film. Met sterke, opvallende vrouwelijke leads en een latino love interest onderscheidt het zich duidelijk. Daarnaast is de luchtige, speelse manier waarop er met het apocalyptische thema wordt omgegaan hoogst ongebruikelijk.

Moet het dus absoluut niet van de horror hebben (jammer, doch begrijpelijk, dat die verwachtingen er te veel zijn...), maar één van de spaarzame momente -de zombie cop- zorgt desondanks wel voor één van de hoogtepunten. Fantastisch werk van de nog beginnende David Miller, wiens '84 bijzonder productief was. Werkte in dat jaar aan o.a Dreamscape en Nightmare on Elm Street. Night of the Comet was bijzonder omdat het zijn eerste film was die hij helemaal zelf mocht invullen en leiding aan moest geven. Simpel, maar doeltreffend en memorabel vakwerk.

Gelukkig krijgt 'ie tegenwoordig onder de genrefans steeds vaker de waardering die het verdient en is de Arrow release daar mede voor te danken. Prachtige BR uitgave die de barre, verlaten straten van Los Angeles in de best mogelijke staat aan je voorschotelt. Een must see & have.

Eindelijk deze film dan ook eens gezien. Deze had ik vorig jaar aangeschaft tijdens de horror challenge en oktober maand maar heb hem wel laten liggen en aangezien ik eerst de laag scorende films wil verwerken deze maand en zo alles wil opbouwen (het leuke bewaar ik voor het laatst) heb ik deze maar aangezet die verschillende cijfers weet te behalen. Hier op MovieMeter scoort hij niet echt goed maar op een Letterboxd scoorde hij vrij goed. Dus met wat gemengde gevoelens de film ingestapt en helaas slechter er uit gekomen.

Mensen die een heerlijk horror filmpje willen kijken hoeven deze niet snel aan te zetten, er is maar weinig bloed of spanning te bekennen in de film die zeker na een goede veertig minuten toch wel inkakte en niet meer bijzonder wist te worden. Nee, echt horror is het natuurlijk niet en qua bloedgebruik is de film best slecht. Die ene zombie die we zo nu en dan zien zijn leuke toevoegingen maar wederom niet spectaculair. Voor het horror effect hoef je de film echt niet aan te zetten, de hoopjes as is gewoon zand ergens van de Nevada woestijn of de plaatselijke zandbak geplukt en spanning kent hij niet.

Thom Eberhardt zet van alles in om zijn skills te tonen maar het werd nergens bijzonder, en hij slaagde nergens echt goed in. Ja, er was een bepaalde sfeer die de film trok wat goed aanvoelde en het verlaten stad gedeelte werd goed uitgewerkt. Ook moest de film het van de kleur hebben wat erg fijn was om naar te kijken en nergens irritant. Het is gewoon dat ik iets meer bloed en vooral meer zombies had verwacht, misschien iets persoonlijks maar wel iets wat tegen werkte. En de zombie-cop zijn dingen waarmee hij toch zichzelf wel even liet zien, waarvan ik wel wat blijer werd.

Verhaal was leuk, de mensen wouden naar een bepaalde komeet kijken als deze vervolgens een groot deel van de bevolking uitroeit, sommigen in zombies veranderen en sommige overleven het. We volgen twee zusjes, de ene werkt in een bioscoop en de ander heeft huiselijke ruzie met haar stiefmoeder(?). Eenmaal als de komeet geweest is komen de twee weer bij elkaar en komen ze erachter dat er iets mis is met de wereld, de twee ontmoeten vervolgens wat meer mensen waarna ze mee genomen worden in een bepaalde testlab. Hier weten ze uit te komen en vervolgens weer een leven op te bouwen in de verlaten wereld.

“See, this is the problem with these things. Daddy would have gotten us Uzis.”

Nee, dit was helaas een tegenvaller. Te veel actie en een vreemde vorm van komedie die nergens echt wist te slagen. Maar de nadruk op horror werd er niet snel gelegd en dat viel aardig tegen, best jammer want ik had na een tijdje wel wat zin in de film aangezien hij zeker de eerste dertig minuten wist te boeien, maar de komeet kwam misschien iets te snel waardoor de film langdradig verder ging. Nee, net niet.

2.0*

Op de één of andere manier zei de filmtitel me wel iets. Ik weet niet goed wat ik van de film moet denken. Op Letterboxd gecatalogeerd als apocalyptic horror. Nouja, de hele mensheid leek inderdaad tot stof te zijn vergaan, letterlijk zelfs. De kleren die de mensen aanhadden is het enige wat nog rest. Ze liggen gespreid langs de straten. De lucht is dreigend en mooi kleurvol.

Een geweldige 80s vibe zeker met de diverse soundtracks. Je zou het niet zeggen dat het horror is, en dat is het voor alle duidelijkheid ook niet. Ik vond het plot bijzonder vreemd en onsamenhangend. Dan heb je een paar zombies, maar dan een hele poos weer niet en word je geconfronteerd met wat schietgrage cowboys in the mall. Eng wordt het nooit, maar ik vond het bij momenten saai. Gelukkig hield de vibe me wel overeind.

Al bij al een tegenvaller, zeker wat betreft het plot en de idee dat het een horrorprent was, helemaal niet dus. Jammer.

wat wilde deze film nu zijn? een soort rebelse tiener sfeer in het begin , dan opeens de omslag naar het apocaliptische gedeelte wat zeker in het begin best aardig is gedaan , maar de luchtigheid in het verhaal blijft aanwezig en dat werkte voor mij niet , of beter gezegd , het had kunnen werken als het een stuk subtieler was gedaan .

Daarna gaat de film een rare kant op met die wetenschappers , ik vond het steeds raarder worden .

Wel een leuk synthersizer eighties muziek sfeertje .

Regisseur Thom Eberhardt mengt allerlei ideeën en maakt er een halfslachtig, onevenwichtig brouwsel van. Het probleem van Night of the Comet is dat er te veel genres naast elkaar worden gelegd, waartussen ook niet alles werkt. Zeker de humor komt door het matige acteerwerk niet van de grond en qua horror wordt de spanning zelden effectief opgevoerd. Enkel de sciencefictionkant van het gebeuren brengt nog wat originele vondsten en de rode gloed pakt knap uit op visueel vlak, maar dit zijn schaarse momenten binnen een grote omgeving die toch steeds erg kleinschalig aan blijft voelen. Eberhardt geeft zichzelf niet meteen prijs met zijn film, maar eenmaal alle kaarten op tafel liggen is er voor de kijker weinig aanstoot meer om zich te investeren in deze wereld.