Ammazzali Tutti e Torna Solo (1968)

Lijkt even te beginnen als de standaard western-show, maar vanaf de overval op het kruitmagazijn (en daar trekken we gewoon een half uur voor uit!) begint de film klasse te krijgen.

Daarna volgt nog een hoop verraad en bedrog en dat levert al met al een prima spaghetti op.

Opmerkelijk: In de hele film is geen enkele vrouw te zien.

De Duitse blu ray gisteren ontvangen en meteen 's avonds laat bekeken (in het Italiaans met Duitse subs).

Aardige Spaghetti western, een soort van onmogelijke opdracht missie, uitgevoerd door een groep van specialisten, maar nu niet in een W.W.II setting, maar "vermomd" als Spaghetti western. Film begint voorspoedig, maar wist uiteindelijk toch niet helemaal mijn opgebouwde verwachtingen waar te maken.

Waar lag het aan? Misschien was uiteindelijk het verhaal en de daaruit voortvloeiende actie allemaal een beetje van het zelfde kaliber: zo gauw de ene legerbasis was overvallen, gingen ze de volgende te lijf. Ook was het een sof hoe tegen het einde telkens een lid van de groep specialisten heel abrupt zijn Waterloo haalde, alsof je naar Agatha Christies "Ten little Indians" zat te kijken.

Ook de finale kwam wat afgeraffeld over en je mist eigenlijk een echte eindconfrontatie met schurk. Eerlijk gezegd snapte ik ook niet helemaal waar Connors blijkbaar het geld in het water had verstopt, zodat de anderen het niet konden terug vinden. Dat laatste stukje verliep wel erg snel en vaag.

Wat de acteurs betreft, Connors is natuurlijk gewoon een klasbak en lijkt gemaakt voor het genre, jammer dat hij voornamelijk in Amerikaanse producties zat.

Wolf is een bekend gezicht in Italiaanse westerns en heeft al menig bijrol vertolkt, eerlijk gezegd kostte het mij zeker vijf minuten om hem te herkennen zonder zijn typische snor, maar nu met zwart geverfd haar.

De rest van de cast bestond uit louter b-acteurs, waarvan de meesten voldeden, alleen die Hercules acteur was erg matig.

Toch redelijk geamuseerd, dus een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Op zich een prima film, behalve dan de actie, die slaapverwekkend is en ongeveer de helft van de speelduur uitmaakt. Met de cinematografie, montage en ook de muziek (redelijk ingetogen vooral, hoewel misschien voor de 100 minuten wat te repeterend) zit het echter wel snor.

Behoorlijk verveeld tijdens deze saaie western can Castellari. Mist alles wat een Spaghetti western in mijn ogen goed maakt: een top soundtrack, goede karakter koppen, uitgerekte scènes met uitstekende cinematografie.

Castellari stopt het vol met acrobatische stunts en vuistgevechten. Dat laat het er nogal gedateerd uit zien en bovenal interesseert het geen minuut.