Amen. (2002)

Krachtige geregisseerd door Costa-Gavras. Hij laat veel niet zien en daar zit de kracht voor een groot gedeelte van de film in. En de ogen waardoor Costa-gravos het laat zien, maakt het nog extra interressant. Zeer indrukwekkend, met een beanstigende sfeer. 4.5 sterren

Het kleine broertje van Schindler's List. Amen. belicht gebeurtenissen uit WO 2 die bij weinigen bekend is en alleen al daarom het bekijken waard is. Jammer echter van de Engelse klankenband, de tv-film look en het fragmentarische script.

2,5*

Krachtige WO2 film met een goed verhaal dat op waarheid bewust.

Mooi gefilmd en de acteurs zijn ook goed in hun rol.

De film heeft aantal emotionele stukken vooral het eerste stuk is er zo een.

4 sterren

Redelijke film waarin een SS-luitenant de paus probeert te overtuigen wat er in de concentratiekampen gebeurd. Een verhaal verteld vanuit het Duitse perspectief tijdens de tweede wereldoorlog. Realistisch in beeld gebracht, mede door goed gebruik van locaties. Wel jammer dat ook de Duitse castleden gewoon Engels praten. Echt aangrijpend wordt het niet, maar interessant is het wel.

De film is gebaseerd op het rapport dat Kurt Gerstein schreef maar zal wel voor een stuk fictie zijn.

Wie Costa-Gavras zegt, denkt aan kwalitiet, maar ook aan politiek. Niet al zijn films zijn zo maar gemakkelijk toegankelijk. Denk aan "L'Aveu", maar deze hier is klaar en duidelijk in verhaal gebracht.

De film heeft me echt geboeid. Hij toont aan dat de Kerk niets gedaan heeft om de holocaust te stoppen, mede door het feit dat de Paus zich goed vond in het feit dat Hitler ook de communisten te lijf ging..

Acteurs zijn goed in dit zoveelste oorlogsdrama.

Amen.

Amen. is een tweede wereldoorlog film die gebaseerd is op het verhaal van een luitenant die het vergassen van de gevangen tegen wil gaan. Ondanks dat deze hele film op de waarheid is gebaseerd kon hij mijn aandacht op 9: 10 punten niet vast houden. Als je deze graag voor actie wilt zien zit je bij de verkeerde film, het is een, in 1 lange lijn, praat film. Naar mijn mening, wel een film met een goed verhaal en het concept was ook vernieuwend. Net aan bij mij helaas... Wat ook erg jammer is, en veel punten uit mijn kant heeft gekost, is het feit dat tegenwoordig de Duitsers blijkbaar ook Engels praten. NEEE!!!! Laat die ss-ers dan ook eens Duits praten i.p.v. Engels. BAH!

3.0*

Een volbloed praatfilm maar wel boeiend voor wie interesse heeft in de tweede wereldoorlog. Kurt Gerstein ontwikkelde het Zyklon B als pesticide en kwam er daarna achter dat zijn gas gebruikt werd tegen de Joden. Sinds dat moment zette hij zijn invloed als SS officier in om dit plan aan de grote klok te hangen via het Vaticaan. Ondanks de steun van een jonge priester wil de paus zich niet met de holocaust kwestie moeien om het Vaticaan te vrijwaren tegen Nazi bezetting . Net als Schindler, was Gerstein een rechtschapen en gelovig man die zich van binnenuit verzette tegen de endlösung. Ook voor zijn bondgenoot, priester Fontana (een fictief personage), was het idee ondraaglijk. De film is aan de lange kant en valt naar het einde toe wat in herhaling .. oké we weten het wel dat Gerstein écht ALLES heeft gedaan wat hij kon. Costa Gavras heeft diepe eerbied voor de man en wil dat zijn kijker hem ook als martelaar aanzien maar het wordt soms te opdringerig voorgeschoteld. Toch wil ik er door de sterke inhoud nog net 3,5* aan kwijt.

The most glorieus page in German history will never be written...

Boeiend drama die wel eens meer indruk gemaakt heeft, desondanks een bijzonder degelijke en informatief interessante film.

De eerste stappen in 'Der Endlosung' worden gevolgd vanuit het oogpunt van ingenieur/militair Gerstein die meteen al in het geweer komt als familie van hem ten slachtoffer valt van Atkion T5 die botweg neer kwam op het ruimen van gehandicapten. De ongelofelijke kille berekenendheid van het geheel komt daar al prima naar voren. Tegen eigen wil geraakt Gerstein steeds verder in het proces betrokken vooral als leverancier van de pesticide Zyklon B die vooral gebruikt werd als ontluizingsmiddel. De scene waar Gerstein een kennismaking krijgt met het nieuwe doel voor de pesticide is ijzingwekkend. Zonder met choquerende beelden te werken is de blik van Gerstein genoeg, net als de man in burger die met verkrampt gezicht door het kijkgat staart. Andermaal weer die kille berekenendheid bij sommigen.

De film vervolgt met een tweedeling waarin Fontana gevolgd wordt die het Vaticaan op de hoogte stelt. Hoewel een fictief personage valt niet te ontkennen dat de katholieke kerk een kwalijke zaak pleegde. Maar dat kan over de hele wereld gezegd worden. Ooggetuige van de Warshau-getto Jan Karski moet tegenover Roosevelt gezeten hebben die op zijn beurt alleen maar verzuchtte dat de kampen en transporten geen strategisch doelwit waren. Dat men liever dingen aanviel en plat gooide waar eigen troepen baat bij hadden. Dat de Joden en hun lot relatief onbelangrijk waren is wellicht een algemene conssesus die niet alleen in het Vaticaan speelde. Verder komt er op dat gebied een verzameling ijdeltuiten, profiteurs, machtswellustelingen en mensen die simpelweg te weinig te vertellen hebben voorbij. Schandalig is hoe men zich aan tafel vol zit te proppen en de landkaart met alle cijfers over de Joden in Europa als onbelangrijk rondgaat. De frustratie bij beide mannen, Gerstein en Fontana, is hoog en maar alle te goed te begrijpen.

Amen is een redelijk onbekend en misschien wel ondergewaardeerd film over het karakter Kurt Gerstein die tot op de letter gevolgd wordt. Nooit is overigens duidelijk geworden of hij nu echt zelfmoord pleegde over vermoord is. Uitstekende rol overigens van Tukur. Kassovitz ook goed maar vooral Muhe vind ik erg goed als de gewetenloze en kille dokter die nog even het beeld bevestigd van hoe velen ontkwamen. Wellicht dat hij Mengelle moet voorstellen. Amen is wat dat betreft een uitstekende film over een redelijk onbekend deel van de Holocaust.

De eerste keer schijnbaar gemist dat de kloosters alleen geopend werden voor bekeerde Joden die katholiek werden. "Voor wat, hoort wat"?

En de film was verder de moeite wel weer waard om voor een tweede keer te bekijken.

Cijfer blijft een mooie 7!

Die treinen... Volle treinen de ene kant op, lege de andere... Dat indringende beeld als rode draad blijft hangen.

Treinen vol mensen, die als minder dan vee naar hun ondergang worden getransporteerd. Je ziet ze niet, maar stel je die dagenlange reis voor, in ijskoude of snikhete, bedompte wagons.

Evenmin zie ik wat zich in de gaskamers afspeelt. Ik zie hoe Gerstein er geschokt voor terugdeinst. Dat zegt genoeg, mijn verbeelding en kennis van de geschiedenis doen de rest. Een prachtig voorbeeld van hoe minder meer kan zijn.

Een indringend drama, deze film. Met als weerzinwekkende kern: dat het gruwelijke lot van de joden niemand interesseerde.

Kunnen we daar lering uit trekken? Zeker.

Doen we dat?

Kijk om je heen.