La Residencia (1969)

Werd einde de jaren zestig in de Benelux uitgebracht onder de Nederlandse titel "Het Gruwelpensionaat". Eén van de beste Spaanse griezelfilms die ik ooit gezien heb. Helemaal geen exploitation, maar wel een prent die het moet hebben van een geslaagde mysterieuze angstsfeer. In een strenge kostschool proberen sommige studentes weg te lopen maar ze moeten het met hun leven bekopen. Blijkbaar had "La Residencia" toch wat invloed op Dario Argento's latere (soms wat bombastische) "Suspiria". Ik verkies evenwel Serrador's meer ingehouden verhaal, dat toch voldoende elementen bevat om de griezelfan het aangename gevoel van kippenvel te bezorgen, zonder zich aan extreem effectbejag te bezondigen.

Prachtig, prachtig en nog eens prachtig!!!

Ik wou dat ik deze eerder dan Deep End van Skolimowski gezien had...

Prima kostschool horror, waar Spanje het alleenrecht op lijkt te hebben. Had wat minder subtiel gemogen, maar is in ieder geval beter dan Who Would Kill a Child.

Het einde zag ik helaas al heel vroeg aankomen, en vond ik ook qua toon nogal overdreven, vergeleken met de rest van de film.

Wat is de link?

pm

Aaah de meisjesschool, daar waren we qua films al wel eens vaker geweest.

Even kijken wat er hier aan de hand is: de meisjes die er weglopen hoort nooit meer iemand wat van, de zoon van de directrice is een peeping Tom, de lesbo-meiden hebben hun eigen privé-ruimte en er wordt gedaan aan lijfstraffen met zweepjes.

Enigszins bekende stof, maar mede dankzij de fantastische soundtrack (Waldo de los Rios) scary en onderhoudend genoeg.

Debuutfilm van deze doorgewinterde horrorregisseur, het is de verfilming van een verhaal van Juan Tébar die zoals hier al eerder is gezegd wat wegheeft van Suspiria. Zoals gebruikelijk in die tijd moest de censuur van Franco aan te pas komen om de seks- en naaktscenes uit de film te verbannen. De regisseur wist dat uiteindelijk goed op te lossen door de dames bijvoorbeeld in een doorzichtige nachtjapon te laten douchen. Ook de manier waarop de seksscene wordt verhuld is erg knap gedaan, middels muziek en het inzoomen op gezichten kun je als kijker de spanning van die scene alsnog aanvoelen. De censuur kwam hier zoals wel vaker het geval is de creativiteit ten goede, ook al schijnen enkele scenes te zijn weggeknipt. De film werd een groot succes in de Spaanse bioscopen. 3,5*

Dat dit wellicht een inspiratiebron moet zijn geweest voor Suspiria van Argento met een subtielere aanpak zo kunnen we The House that Screamed het best omschrijven. Van de man die Who Can Kill a Child regisseerde was dit toch erg mak gebracht. Wie hoopt op euro sleaze zal bedrogen uitkomen. Voor een Spaanse film met als setting een kostschool van meisjes zou elke liefhebber van exploitation zich al in de handen gaan wrijven. Thema's als dominantie, incest, homoseksualiteit worden vooral gesuggereerd. De film is ook verstoken van enig naakt met als toppunt van preutsheid een douchescène waarbij de meisjes hun nachtkleed aanhouden. Er zal best wel een doelgroep zijn voor kijkers die dit opwindend vinden (redelijk veel zelfs als ik de positieve berichten boven mij zie) maar dit soort flauwe kul kan ik gewoon niet serieus nemen. Het grote probleem is ook de manier waarop het verhaal wordt verteld, van de hak op de tak en er lijken meer scènes in te zitten die als opvulsel dienen in plaats van de kijker te voorzien van spannende moordscènes (de reden waarom men dit kijkt dacht ik zo?). Te traag er gebeurt te weinig en wie de moordenaar is dat zag ik al van ver aankomen.

Knappe horrorfilm uit Spanje over een meisjes kostschool waar Mme. Fourneau de scepter zwaait. Het verhaal wordt knap opgebouwd naar zijn climax die misschien wat abrupt overkomt. Maar ondertussen heb je wel al een paar verrassingen zien passeren zoals bv. een moord op een personage die je niet ziet aankomen. Sterk acteerwerk en vooral een prachtige setting. Alle gangen, verdiepingen, kamers worden met een geweldige sfeersetting aan de kijker getoond. Mysterieuze, sfeervolle griezelprent die het niet moet hebben van de gruwel, maar van het verhaal, de sfeer en de setting. 7,5/10

La Residencia is een van de hoger gewaardeerde titels die ik nog niet zag van de lijst: Haunted House Horror Movies - Letterboxd. En hoewel hij qua sfeer en setting precies in dat genre past, snapte ik niet 100% wat hij in dat lijstje deed. Waar zijn de spoken of zwevende voorwerpen? Gelukkig vond ik tijdens mijn zoektocht of ik misschien iets compleet over het hoofd had gezien al direct een apologeet die verdedigt waarom we The House That Screamed daar toch onder kunnen rekenen. Prima, ik doe het ervoor.

De film was niet het regiedebuut van Narciso Ibáñez Serrador, maar wel zijn eerste film die niet voor televisie werd gemaakt. Later zou hij het zeer degelijke Who can kill a Child (1976) afleveren. Ook op deze school voor meisjes worden jongeren vermoord, wanneer ze even niet gedisciplineerd worden door de tuchtelijke juf Irene, een type waar iemand wel wat fetisj gedachten van zou kunnen krijgen.

Ik zie dat onze organisator wat teleurgesteld achterbleef, maar ik voeg me toch bij Noodless en Shaky. Sterk geregisseerd, sfeervol en lekker suggestief. Ik heb ze liever zo dan lelijk en sleazy, maar met meer (niet altijd smakelijk) naakt. Ik vond zelfs dat gekleed douchen wel wat hebben. Staat me ook iets van bij dat ze in de middeleeuwen (en later?) ook bedekt in bad gingen, in kloosters. Misschien was dit wel een héél katholieke school... Just a little kinky. Die naaien-metafoor na 54 minuten had Hitchcock prachtig mooi gevonden denk ik. Even subtiel als zijn trein die een tunnel ingaat op een tactisch gekozen moment.

Al gaat het niet om pure dread en of gory kills, je zou kunnen beargumenteren dat dit een vroege slasher is, wat mij betreft.

3,7*

Deze Spaanse "gothic giallo" mag als inspiratie hebben gediend voor bekendere slasherfilms, spannend is hij niet echt te noemen, wel sfeervol. Beetje irritant dat iedereen in zijn eigen taal praat en de rest wordt gedubd. Je kunt de film dus zowel in het Engels als in het Spaans kijken. Na wat afgewisseld te hebben toch maar voor de Engelse dub gegaan, die vond ik toch het best passen bij de sfeer. Dat blijkt trouwens ook de taal te zijn waarin de film oorspronkelijk werd uitgebracht, als eerste Spaanse film.

Snap trouwens niet waar die tagline die hier boven de plot staat vandaan komt: "One by one they will die". Kan me niet herinneren dat dat in de film zat, en het klopt ook bepaald niet in de uitvoering, de bodycount is erg bescheiden.