Saints-Martyrs-des-Damnés (2005)

Begint aardig, maar valt terug in de standaard *schrik* cliché's. Duurde ook veel te lang...

Voorlopig een vier. Wat een sfeer! Niet dat de film zó moeilijk te begrijpen is, maar ik snap hem nog niet helemaal. Het was een beetje druk toen ik hem keek, en daardoor kwam het niet helemaal over. Maar ingrote lijnen snapte ik hem.

Volledig origineel was de film niet, maar héérlijk vreemd! lekker creepy en je vraagt je constant af wat er aan de hand is. De cliché's waar Gotti het over heeft waren er inderdaad, maar deze waren absoluut NIET storend! ze verdronken een beetje, hoewel ze aan de oppervlakte nog wel zichtbaar en herkenbaar waren.

Voorlopig vier punten.

Ik heb het volgehouden tot over de helft, maar ik kon het niet meer aan hoor.

Wat een vreselijke saaie film.

Het duurde allemaal lang, de personages vond ik niks, en was ook niet spannend.

Sfeer was maybe wel te doen, maar kon niet op tegen deze vele minpunten.

0,5*

Het lijkt een aparte zwarte komedie te gaan worden, maar uiteindelijk loopt het toch weer uit op de bekende horrorcliches. Jammer, hier had best iets in gezeten.

Doet zichzelf de das om door te lang te teren op een snel verouderd trucje.

'Met de sfeer zit het wel snor. Het voelt als een mix tussen klassieke en moderne elementen, maar heel vastberaden om een genrefilm te maken is Robin Aubert al na 15 minuten niet meer. Daarna is het vooral een wirwar aan belangrijke en totaal onbelangrijke hints. Een speelduur van een kleine anderhalf uur zou voldoende zijn geweest, helaas zit dit twee uur durende mysterie vol met onnodige zijwegen.'

Review

Beste een maffe maar ook wel een aardig mysterie met hier en door wat horrorinvloeden. Het mysterieuze verhaal was niet geweldig maar wist me wel te boeien, dat laatste kwam vooral door het visuele aspect (overigens geregeld ook best maffe muziek) wat best aardig was. De sfeer in de film was eigenlijk ook wel aardig. Van de cast had ik eerlijk gezegd nooit van gehoord maar ze deden het best aardig. Al met al leuk om eens gezien te hebben.

Toch best een aardige, sfeervolle film over een journalist die naar een dorpje word gestuurd waar zich mysterieuze, 'Twilight-zone' achtige tafarelen afspelen. De inwoners gedragen zich vreemd en mensen verdwijnen er zomaar. Het deed me qua sfeer best een beetje aan een Stephen King of Dean Koontz verhaal denken.

Nadeel is wel dat de film voor het gevoel soms wat te lang duurt. Vooral na ongeveer een uur kakt de film even te veel in. De mysterieuze spanning maakt plaats voor romantisch geneuzel wat allemaal wat te lang duurt. Dit alles duurt ongeveer een kwartiertje maar voelt wel aan als een onaangename pauze. Hierna weet de film zich gelukkig wel weer grotendeels te herpakken.

Echt eng word het overigens nergens, op een enkel schrikmoment(je) na hier & daar. Deze prent teert veel meer op het mysterieuze dan op het enge.

Op visueel vlak vond ik het bij vlagen een behoorlijk mooie film en met het acteerwerk is ook niks mis.

Amen.

3,0*

Een redelijk drama/horror/mysterie film...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Redelijk geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Alleen de sfeer al maakt het mij een knappe film + de totaal verschillende, en verrassende personages, knappe fotografie!

Knap Frans-Canadees filmpje.

Het zouden de jaren zestig of zeventig moeten zijn geloof ik. Flaubert, een journalist wordt naar een desolaat dorpje gestuurd. Al heel snel maken we kennis met de typische elementen. Een vervallen benzinestation, visioenen die hij alleen kan zien, een dorpje met allemaal krankzinnige argwanende bewoners en het feit dat zijn kompaan vermist wordt.

De samenloop oogt erg creatief en vermakelijk en je wordt geregeld in absurde situaties gewoven. De stereotype routines zijn hier ook van de partij (Bijvoorbeeld die twee vetkuifjongens; waarvan één de zoon is van een psychotische burgemeester) maar ook de toeloop naar een steeds ondenkbaardere situatie. Namelijk een één of ander experiment in een oude fabriek waarin we heel erg de Cronenberg-kant opgaan.

De film is netjes gemaakt. Passend kleuren en filtergebruik, indrukwekkende locaties, verknipte personen, absurdistische en lugubere situaties maar ook genoeg zwartkomische taferelen. Dit zorgt ervoor dat de 115 minuten prima wegkijken.

Een fijn klein filmpje dat al snel vergeten lijkt te zijn.

4,0*