Britannia Hospital (1982)

Typische engelse humor.

Bot,droog en soms net aan of over het randje.

Beetje Mr Bean achtige taferelen.

Maar op een of andere manier wil Malcolm Mc Dowell

niet leuk overkomen.

2,5*

Een beetje een teleurstelling in de Mick Travis trilogy van Lindsay Anderson, na If... en O Lucky Man. De scenes met McDowell zijn erg leuk, maar hij heeft maar een kleine rol.

** 1/2

Bizarre, rare, ongelofelijke film waar ik meer van heb genoten dan ik op voorhand dacht. Wat begint als een interessant, leerzaam sociaal drama eindigt als grotesque horrorkomedie met sf-elementen. Heerlijk.

4,0*

Blu Ray eind volgende maand in de UK bij Powerhouse/Indicator.

Jarenlang prijkte deze film bovenaan mijn lijst van slechtste films allertijden. Ik kon als 14 jarige helemaal niks met deze Engelse satire over het klassenstelsel in het ziekenhuis. Maar plots was daar de blu ray van Indicator (in de aanbieding) en ik dacht, laat ik het er maar op wagen. Tijd voor herziening.

Ik moet zeggen, de humor is nog steeds niet erg sterk, maar ik kan de complete chaos nu een stuk beter waarderen. De zorg is ook ‘hot’ anno 2021, evenals ongelijkheid. Maar de actiebereidheid is ver te zoeken tegenwoordig.

Nu hebben wij gelukkig niet zo’n sterke klassenmaatschappij als in Engeland, maar dan nog blijft het allemaal opvallend rustig overal.

Terug naar de film. Die kon ik 40 jaar later wel smaken. Er gebeurt continue en overal vanalles. Op zich knap hoe de hele samenleving te vangen is tussen de poorten van dit ziekenhuis.

3,5

Aardige film over een drukke dag in een ziekenhuis als de Koninging op bezoek komt. De humor van deze satire is een beetje hit and miss. Een beetje onevenwichtig en chaotisch hier en daar, maar daar tegenover staat dat er genoeg gebeurd en hier en daar weet de film verrassend uit de hoek te komen.

Grillige komedie. Momenten van fraaie, droge Engelse humor(entree van the queen), een enkele heerlijk absurde scène(McDowells sterf moment) die doet denken aan het beste van Monty Python, maar ook nogal wat grappig bedoelde situaties die totaal niet werken en naar het einde toe gaat het nergens meer over. Bijrolletje voor Hamill(Luke Skywalker), had hem bijna niet herkend. Geen slechte film, maar er word niet uitgehaald wat er in had gezeten.

Het derde deel van de Mick Travis-trilogie is helaas veruit het minste deel. If.. was in zekere zin een film met een duidelijke focus. O Lucky Man had dat al minder, maat heeft zoveel beresterke stukken dat de film er ondanks zijn lengte wel mee wegkomt. Deze film is een stuk korter dan zijn voorganger 9 jaar eerder was, maar waarschijnlijk nog voller en in deze film gaat zich dat een beetje wreken. De film is nog steeds een anti-alles film. En waar If... de revolutionaire film was en O Lucky Man! de teleurgestelde post 1968 variant, deze film is duidelijk uit het Thatcher-tijdperk. De film neemt de klassenmaarschappij als uitgangspunt , maar neemt ook met sterk wisselend succes de media, de gezondheidszorg, de vakbonden, protestacties, religie en nog veel meer mee, De toon is niet bij vlagen bizar zoals in de vorige film maar eigenlijk altijd bizar. Het geeft de film een soort vrijblijvendheid die de vorige twee minder hadden. Zoals de Britten zouden zeggen: It didn't pull a punch. Tegen het einde wordt de maatschappij deels letterlijk in woorden verteld. Voelde als een zwaktebod.

Ondanks de negativiteit was de film toch nog wel behoorlijk interessant. Zowel thematisch als qua toon. En ook zaten er echt wel goede grappen in. Maar al met al zijn de eerste twee aanzienlijk beter. Overigens wel maf dat ik deze film op koningsdag zag. Toeval.