A Few Good Men (1992)

Gister nog een keertje herzien. Lekkere rechtbank film, goede dialogen, en puik acteerwerk.Vond met name Tom Cruise goed op dreef, maar ook Kevin Bacon, Jack Nicholson, Kevin Pollak, Kiefer Sutherland waren heel goed op dreef.Lange fim, maar bleef voor mij boeiend.

Klein minpuntje misschien dat de peronages een tikkeltje 1-dimensionaal waren, maar omdat er goed werd geacteerd, was het voor mij totaal niet storend.

“You can't handle the truth!”

Spannende rechtbank film. Dat gaat niet altijd goed samen maar A Few Good Men is wel degelijk spannend. Het sterke acteren en de mooie dialogen dragen bij aan de heerlijke sfeer en ook de cinematografie is schitterend. De film is natuurlijk bekend geworden om de laatste verbale confrontatie tussen Cruise en Nicholson en die scene maakt nog steeds een verpletterende indruk.

Maar ook de opbouw daar naartoe is interessant met Lt. Kaffee die het eerst niet al te serieus neemt, maar zich steeds meer vastbijt in de zaak. Pollak en Moore hebben ook mooie rollen en hebben beide zo hun eigen mening over de zaak. Dat levert verbaal vuurwerk op en een paar van de beste scènes spelen zich af in het huis van Caffee als Cruise, Moore en Pollak hun kunsten mogen vertonen. De zaak zelf zit goed in elkaar en het is allemaal goed te volgen. Deze film staat nog steeds als een huis en is één van de beste rechtbank films die ik heb gezien.

Sterke film waarin eigenlijk vrij weinig gebeurd maar nooit verveeld. Mede dankzij een sterke cast, van grote tot kleine rol.

Behoorlijk rechtbankdrama met een ijzersterke Cruise. Het verhaal heeft niet bijster veel om het lijf, maar door de manier van vertellen blijft het redelijk mysterieus en spannend. Best goed, maar aan de brave kant. Magere 7*.

Ik werd niet meteen weggeblazen door A few good men. Het is zeker geen slechte film, maar een meesterwerk is het hoegenaamd niet, zelfs niet onder het genre 'rechtbankfilms'. Dergelijke films komen eigenlijk beter tot hun recht in een boek zoals die daar zijn van onder andere John Grisham.

De geweldige cast trok me aan in deze film. In de eerste plaats voor Nicholson, maar ook voor de steeds degelijke Bacon en Pollack die in tal van andere films fijne bijrolletjes op zich neemt. Ook Sutherland vond ik best ok. Een Cruisefan ben ik niet, dus ook hier vond ik hem maar matig op die ene scene op het einde na. Nicholson daarentegen speelt iedereen naar huis. Wat een acteur! Jammer dat hij op het einde na amper in beeld komt.

De militaire regels passeren de revue waaronder ook 'de code rood' die een belangrijk element vormt in de film. De film is onderhoudend en verveelt eigenlijk nooit. Wat me wel stoorde is de typische opwaarding van de held die aanvankelijk een broekie is. Kaffee is een groentje, ziet het eerst niet zitten, gaat dan vol enthousiasme toch aan de slag, bezuipt zich en geeft het op om dan even later een een toppleidooi af te steken ...

Ik zat eveneens te wachten op een liefdesscene met Demi Moore, maar deze kwam er niet aan. Naar het schijnt was die gepland en werd die later geschrapt, gelukkig maar.

Wel een dikke pluim voor sfeer en aankleding. De militaire pakjes zagen er knap uit. Al bij al toch een nipte 'ok' met 3,5*.

Van de talloze rechtbankfilms blijft deze militaire variant toch 1 van de meest magistrale, met vooral de onvergetelijke verbale titanenstrijd in het slot tussen advocaat Cruise en narcistische autoritaire kolonel Nicholson, waarbij de generaal in het verhoor dusdanig op zijn ego ingehakt wordt dat ie zich laat verleiden tot een bekentenis.

Deze film munt vooral uit in de karakterrollen, van Cruise, Nicholson maar ook de geflipte majoor luitenant kolonel Markinson gespeeld door J.T. Walsh (helaas te vroeg gestorven op 55 jaar) werden erg goed neergezet. Verder is het meeslepende verhaal erg goed uit de verf gekomen.

Rechtbankfilms zijn zeker niet mijn favoriete genre maar deze heb ik toch al meerdere keren gezien inmiddels. Topfilm in dit genre.

Jammer overigens dat een hele generatie karakter acteurs uit het pre-CGI tijdperk van de film industrie (1980-2000) de 70+ leeftijd bereiken. O.a. Jack Nicholson, Al Pacino en talloze andere

Uitstekend rechtbank drama die natuurlijk draait om de botsing tussen de goed geacteerde showpik Kaffee en keiharde kolonel Jessup.

Rustig drama die eerst vooral zijn verhaal vind in Dan, Sam en Jo die met elkaar opgescheept worden voor de verdediging van de twee soldaten. Iets waar ze in eerste instantie niet bepaald, Dan en Jo dan, op een lijn zitten qua aanpak, oorzaak en strafeis. Het is vooral de oorzaak waar een beerput met beschuldigingen, vermoedens en een bepaald niet heilzame aanpak open gaat, en tevens een bak met leugens.

In het vervolg bouwen Dan en zijn team aan hun zaak en na een eerste botsing met de toorn van Jessup lijkt het verhaal zich vooral te richten op de chemie van Dan's team. Een zaak overigens die steeds rond lijkt om op een detail te stranden waarna het na verloop de keuze wordt door te gaan met deze kruistocht of eieren voor je geld te kiezen. Een nieuwe botsing met Jessup ligt voor de hand en...wauw die mag er zijn. De logica van de niet gepakte kleren komt trouwens wel erg laat. Iets dat ik namelijk al bedacht toen Jessup beweerde dat Santiago zo snel mogelijk zou vertrekken. Meende trouwens dat Kaffee dit ter plekke door had vanwege zijn plotselinge vertrek.

De film valt verder vooral op met zijn beeld van orde, hardheid en het opvolgen van bevelen, een prima Cruise als omhooggevallen advocaat Kaffee, Nicholson natuurlijk uitmuntend als heethoofd officier en niet te vergeten de prachtige Demi Moore, altijd een feest om te mogen zien. De film draait natuurlijk zonder meer om, en stuurt maar op één ding aan, de degens die gekruist worden door Cruise en Nicholson. Een scene waar voortreffelijke naar toe gebouwd wordt. A few good men is dan een uitstekende rechtbank film te noemen.

Veel twijfel tussen 3,5 en 4*. Het is een erg solide script maar van het trio juristen vind ik Tom Cruise niet echt op zijn plaats in die rol. Zijn jeugdige impulsieve karakter maakt hem ongeloofwaardig. Van een verdediger in een rechtszaak verwacht je meer sereniteit. Nu komt hij over als een student die voortdurend bang is om te zakken voor zijn examen. Ook zijn assistent Weinberg (Kevin Pollak) was maar een kleurloze suffo. Enkel Demi Moore wist me hier nog te bekoren. En natuurlijk Jack Nicholson die erg imposant is als hoge militaire pief en op een kwartiertje speelruimte veel meer indruk maakt dan Cruise over de hele lengte van de film. Het verschil in niveau was pijnlijk duidelijk.

Het verhaal rond de schuld of onschuld van twee marines rond de dood van een groentje die een "Code Red" aan zijn broek kreeg, werpt een aantal kwesties en dilemma's op. Ben je wel schuldig als je orders opvolgt? Mag je orders in twijfel trekken of gaan de juiste morele keuzes boven militaire codes? Dat levert allemaal goed materiaal op die aanleiding geven tot een Hollywoodfilm die net op een hoger niveau ligt dan wat we gewend zijn.

You can't handle the truth!

Hoe fraai de rollen van Moore en Cruise ook zijn, en zo fraai als ze zijn, het is Nicholson die de show steelt met zijn uitbarsting. Wellicht is het mooiste nog zijn scene precies daarna, het ongeloof, de indignation - bij gebrek aan een passend Nederlands woord daarvoor.

Tot die tijd is het zwelgen in de wat ongeloofwaardige karakters - met Moore en Cruise als blikvangers vanzelf. Maar wat daar wat in onbelicht blijft is dat het verhaal net iets meer dan 'based on true events' over echte mensen gaat - want, gebaseerd op een Broadway play, en dat was weer gebaseerd op een zaakje wat de zus van de schrijver als advocaat bij de US Navy had meegemaakt. Ja, het gaat dus ietwat verdekt gewoon over échte mensen. In Amerika kan dat allemaal zomaar, Guantanamo Bay is daadwerkelijk een plaats waar mensen wonen, werken en gevangen zitten. En af en toe voor de vorm eens op een Cubaan schieten.

Wellicht dat de US Navy het een goed idee vond om na de schandalen over USS Iowa en Tailgate eens iets in de media te brengen dat in de verte kon lijken op een normale rechtsgang. Achteraf lijkt ook dat nogal een mislukking, want de afloop voelt even barbaars aan als het begin.

Als film is het verder wel behoorlijk ok eigenlijk - de rechtbankscenes zijn voldoende boeiend, de karakters zijn in de verte wel geloofwaardig. Al moet me wel van het hart dat de nachtelijke sessies van het defense legal team, ik bedoel, waar hebben ze dan precies al die tijd voor nodig. Een normaal mens vogelt dat in tien, twintig minuten uit. Maar allez, het speelt in Amerika, dat verklaart wellicht al genoeg.

Vakkundig gemaakt rechtbankdrama. Ik had eerlijk gezegd toch wel op iets meer gehoopt bij een regisseur als Reiner, toch de man van o.a. Spinal Tap en Misery. A Few Good Men is dan ook nog een van zijn meest gelauwerde films, en hoewel het best onderhoudend is, mist het wel een beetje originaliteit. De militairen komen over als vleesgeworden clichés, met op stip bovenaan Sutherland, met wie je zo redneck bingo kan spelen. Nicholson heeft een niet zo grote maar belangrijke rol als commander die toch wel erg makkelijk te triggeren is. Cruise speelt een beetje hetzelfde als altijd in zijn jonge jaren. Ook altijd leuk, zo'n schoolbord waar wat weinigzeggende steekwoorden op staan, waar dan te pas en te onpas betekenisvol naar getuurd wordt.

Het einde is ook zo standaard, als de beroepsmilitair tot het inzicht komt dat hij zich als een klootzak heeft gedragen. En om het compleet te maken toont hij dan wel respect voor de eerder verguisde Cruise door in de houding te springen. Meh.

Inderdaad, goede film, maar zeker niet Reiners beste, maar wel een fantastische Nicholson....