Ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros (2005)

Op digitale video gedraaid, zoals tegenwoordig steeds vaker bij low-budget films. Het maakt ze visueel vaak niet mooier, maar deze film werkt vooral doordat hij zo oprecht en warm is.

De regisseur was aanwezig en kreeg nog een groot compliment in de zaal van een vrouw die ontroerd vertelde dat ze het "de mooiste film die in jaren gezien had" vond. Dat vond ik niet, maar de oprechte acceptatie van het anders-zijn van Maximo was wel aandoenlijk. Verder verhaalt de film vrij duidelijk over corruptie. De regisseur vertelde ook dat veel van de mensen die het land bestuurden weer gewoon op hun plek zitten en dat het qua censuur wat moeilijker is geworden doordat de raad die film moet beoordelen gevuld is met conservatieve katholieken. Iets dat hem bij zijn komende film al last opleverde. De film is overigens opgenomen in de buurt waar de regisseur opgroeide en zelfs deels in zijn huis.

Wat me helemaal positief verraste is dat deze film een enorm succes schijnt te zijn op de Filipijnen, waar hij films als King Kong en Chicken Little versloeg en daarmee zo'n beetje de eerste Filipijnse independent werd waarmee geld is verdient. Volgens Solito is de Filipijnse maatschappij ondanks de politieke problemen eigenlijk een heel humanistische en ruimdenkende.

3.5*

Aardige film, die niet helemaal overtuigt, maar desondanks goed kijkbaar is.

Visueel vond ik de film soms best lelijk. Dat komt dus blijkbaar omdat de film op digitale video gedraaid is. Dat is mijns inziens niet echt een mooie manier.

Inhoudelijk is de film gelukkig beter. Een crimineel gezin wordt gevolgd met in de hoofdrol Maxi, de jongste zoon. Een sympathieke jongen, die zijn geaardheid niet onder stoelen of banken steekt en het liefs ook vredig leeft. Ik vond de jongen niet altijd even overtuigend spelen, soms wat te gemaakt. De rest van de cast is beter, vooral de agent is goed. Wel mooi trouwens om te zien hoe de broers binnen het gezin met elkaar omgaan. Ondanks de verschillen tonen ze zeker warmte naar elkaar.

Soms zakt de film wat in en soms is het acteerwerk wat minder, maar over de gehele linie weet de film genoeg te overtuigen voor voldoende score. Meer ook niet, want ik werd er verder niet echt door geraakt.

3,0*