Mackenna's Gold (1969)

Ik ben wel een beetje verdrietig geworden van deze film.

Men doet er alles aan om de spanning uit de film te halen: Shots van een mooie omgeving worden verstoord door mannen op hobbelpaarden in de studio, versneld afspelen van gedoe op een vlot in rustig water om het te wat te laten lijken op een gevecht van leven en dood in een stroomversnelling, de voice-over haalt de vaart er uit, de zon en zijn erg snelle schaduw en alles wat zich daarna afspeelt in de kloof is lachwekkend. Zo "over the top" dat het zelfs grappig en storend is tegelijkertijd.

Voor 1969 zal het best wel ingewikkeld zijn geweest om te maken, maar het resultaat ziet er gewoon niet uit.

De cast maakt er nog het beste van en Gregory Peck is gewoon een erg goede acteur. Julie Ingmar vind ik daarentegen tandenknarsend beroerd spelen. Ze speelt een mooie scene in een meertje, dat wel.

Ted Cassidy is Lurch, maar in deze film uiteraard niet. Dat bleef toch wat lastig kijken. Het Amerikaanse equivalent van het Swiebertje-effect, zal ik maar zeggen.

Het geheel speelt zich af op verdraaid mooie locaties en het verhaal op zich is helemaal niet verkeerd.

Moraal van het verhaal is: Goud corrumpeert alles en iedereen, behalve Gregory Peck. Een echte held van het filmdoek (of flatscreen, wat je wilt).

2*

Spektakel-western met compleet over-the-top eind.

Film was dan ook min of meer een vervolg op succesfilm "The Guns Of Navarone".

Zelfde hoofdrolspeler, regisseur en producent.

DVD ligt overal in de allergoedkoopste bakken, meestal niet zo'n goed teken overigens, maar fraaie soundtrack, wagonlading bekende sterren in bijrolletjes en film is zeer onderhoudend en spannend.

FX zijn af en toe een beetje te duidelijk nep (maar dat draagt voornamelijk bij aan de feestvreugde) en het eind zal zeker niet naar ieders smaak zijn, maar is in ieder geval redelijk opvallend.

Mooie plaatjes in overvloed.

Heelijke film. Inderdaad erg over-de-top, maar het vermaakte uitstekend allemaal. Al ben ik het ergens ook wel weer eens met Barfly. Deze film zit vol met belachelijke dingen. Het einde bijvoorbeeld. Sloeg helemaal nergens op, maar het was wel gigantisch vermakelijk én erg spannend. Ook de muziek was uitstekend en de film kende een hoop prachtige plaatjes. Al werd dat soms wel verstoord door wat vreselijke neppe studio beelden. Dat had ik zelfs in een film uit de jaren 30 niet goedgekurd.

Erg leuke film dus. Erg veel foutjes, maar wel vreselijke vermakelijk en een hoop geweldige rollen. Omar Sharif was trouwens het absolute hoogtepunt van de cast. 3,5*

Totaal krankzinnige film. De abominabele achtergrondprojecties zijn hierboven al genoemd, maar zelf weet ik niet precies wat ik nou het beroerdst vind: de chaotische montage van de scène met het vlot, of het onvoorstelbare goedkope miniatuurwerk bij de aardverschuiving op het einde.

Nee, ik denk dat ik toch maar stem op het werkelijk alle begrip te boven gaande feit dat Peck die spichtige blondine verkiest boven de rondborstige vurige "Indiaanse" Julie Newmar (Catwoman op TV, voor wie zich dat nog herinnert, uit de tijd dat mede-acteur in deze film Burgess Meredith een zeer acceptabele Pinguin was).

Citaat van de trivia-pagina van deze film op IMDb: "During the swimming scene at the pool Julie Newmar's character was supposed to be topless with a loincloth. In an interview Ms. Newmar stated that at the last minute she decided to do the scene nude and no-one, especially the male actors and crew, argued with her about the decision." Wat raar van die male actors and crew .

Overigens heb ik me natuurlijk toch wel dik mee vermaakt met deze film. Hoeveel moeten ze Lee J. Cobb en Anthony Quayle wel niet hebben betaald om zó kort hun kop te laten zien?

Een mooie intro met beelden van een vlucht over de canyons, een fraaie song en een southern voice-over. Sfeervol.

Erg mooie opnamen van het oranjerood gesteente van het gebergte en van het landschap.

De sfeer van het begin wordt echter niet vastgehouden en slaat helemaal om naar de vertelling van het verhaal zelf, een reis, dialogen, man-vrouwverhoudingen, ontmoetingen met vriend en vijand.

De rest van de film is namelijk een klassieke western, met Indianen, Mexicanen, paarden, cowboys en vrouwen die als handelswaar worden behandeld.

Verder horen we ook weinig muziek meer, wel een summiere score.

De film deed mij denken aan The Treasure of the Sierra Madre, die dezelfde week ook op tv was.

Een film met een bijzonder uitgangspunt, een geweldige soundtrack en inbreng van een aantal bekende namen. Maar toch viel ie me wat tegen en wist ie bij lange na niet de gehele speelduur te boeien. Naast de te lange speelduur, waren het de overbodige vertelstem en slecht uitziende studio-opnames die me erg stoorden. Hoewel dat laatste nog een heel klein beetje kon worden gecompenseerd met de beelden van de instortende canyon tegen het einde (die er in vergelijking met de opnames uit de studio een stuk beter uitzagen), was het eigenlijk enkel Gregory Peck die écht wist te overtuigen en was hij de enige die de film nog - met alle moeite - een beetje heeft kunnen redden.

Goeie film waarin een sheriff wordt ontvoerd door een bende bandieten op zoek naar goud. Alhoewel het verhaal zelf wat eentonig is, is de film dat allerminst. Een onderhoudende en bovenal avontuurlijke western. De film ziet er ook goed uit met prachtige plaatjes van de canyons en een aantal spectaculaire shots. Veel bekende acteurs in een aantal eigenlijk onnodige bijrollen.

Ok maar zonder meer. Het duurt wat lang voor de film van de grond komt en de zoektocht naar het goud begint. De film staat lang stil tussen de opportunistische en vijandige verhouding tussen een sheriff, Mackenna, en John Colorado, een Mexicaanse outlaw die bereid is tot alles voor het goud. Neem daar nog een militair bij en het is duidelijk dat de film veel hooi op de vork neemt. Peck en Sharif vind ik zalige acteurs om te zien spelen en ook hier doen ze het wel goed en de natuurbeelden zijn wondermooi om te zien. Ook een paar knullig uitziende scènes, bvb wanneer ze met de paarden van dat vlot springen in de Yellow River en de instorting van de canyon op het einde . De finale was spectaculair maar ook aan de ontgoochelende kant. Nogal met ups en downs dus.

Deze film schreeuwt het uit: “ik ben gemaakt in 1969!!”, hiermee bedoel ik dan vooral de soundtrack, echt ‘60s.

ik heb al heel wat westerns gezien en omwille van mijn favoriete western acteur Gregory Peck had ik mij deze film aangeschaft. Maar manlief toch wat slaagt deze film de plank mis!

Locatie opnames worden doorlopend afgewisseld met fake studio opnames.

Hoe kom je hier als filmmaker toch op. Je neemt iets op ter plaatse in de gepaste omgeving en dan denk je van ‘oh’ laten we het nog eens overdoen maar dan in de studio met een fotootje op de achtergrond of op hobbelpaarden.

In the guns of Navarone werd dit ook toegepast maar niet de hele film lang!

De special effects lijken afkomstig uit de serie Thunderbirds!!(vooral het einde) x1000.

en het verhaal… dit is een mix tussen The Treasure of the Sierra Madre (1948) - MovieMeter.nl, Indiana Jones en op het einde nog een beetje fantasy. Het eindgevecht tussen Peck en Sharif slaagt in feite ook op niets Hoewel het op zich wel een van de beste scenes van de film is.

Peck en Sharif zijn profs en trachten er nog het beste van te maken. Telly Savalas speelt zoals in al zijn films, de vrouwen zijn jaren '60 karikaturen en The Gentlemen from Hadleyburg hebben zo weinig screentime dat eender wie hun rol had kunnen spelen.

Afsluiten doe ik met de mening van Gregory Peck over deze film: Mackenna's Gold was a terrible western. Just wretched."

Oude westerns zijn vaak wel te wagen gokjes bij de kringloop, pakken die altijd goed uit...? Nee, natuurlijk niet, maar de pareltjes die gevonden kunnen worden maken de gok wel waard. McKenna's Gold was vooral de gok wel waard vanwege de cast en regisseur die een aantal sterke titels achter de naam heeft staan. Dat dit toch zekere geen topproduct garandeert bleek wel weer.

Men neme een verborgen goudader in Indiaans bezit, we hebben een 'sympathieke' sheriff die zou weten waar deze ader zit en we hebben een hele horde boeven, gelukszoekers, avonturiers en ander niet te vertrouwen volk. Temidden van dit begint een niet bepaald oninteressante tocht over de dorre vlakten van uitgestrekt New Mexico, Utah en Arizona aldus Wikipedia wat de opname locaties betreft. En er moet heel wat overwonnen worden betreffende de aanwezigheid van soldaten, achterdocht, de natuur en niet in de laatste plaats twee ruziënde vrouwen, en die Hesh-ke is me nogal wat met haar zwemscene, en dat nog wel voor 1969.

De cast mag in die zin natuurlijk niet vergeten worden met houten klaas Gregory Peck, Sharif, Savalas, Eli Wallach, Lee J. Cobb, Anthony Quayle en Julie Newmar. Maar ergens wordt het potentieel van de film niet bereikt die er op het eerste oog wel in zit. Is het Peck die zoals wel vaker tegenvalt en als leading man te weinig brengt? Is het toch het tempo dat teveel op en neer gaat en scènes heeft die te lang duren met tot gevolg dat McKenna's Gold toch best een lange film is en niet altijd even interessant? Of is het toch de knulligheid in bepaalde zaken als de miniatuur aardbeving en montage op het vlot zoals Roger Thornhill ook reeds stelt...?

Toch ervaar ik McKenna's Gold niet als slechte film en krijgt de film een plekje binnen de collectie met als bedoeling op termijn een herkijk en definitieve stem. Voor nu 3 sterren.

Een film over de goudkoorts die probeert om een weg te vinden tussen de Hollywoodwestern en de toen ook populaire spaghettiwestern, maar helaas tussen beiden valt. Het verhaal is wel leuk, maar gaat niet echt vlot vooruit. De cast kent de nodige bekende gezichten die wel veel goed maken. Van Gregory Peck en Omar Sharif tot Telly Savalas en Julie Newmar (voormalige catwoman). Maar ook Edward G. Robinson op latere leeftijd en een kleine rol voor Eli Wallach. Met muziek van niemand minder dan Quincy Jones en zang van José Feliciano. En nog meer grote namen achter de schermen! Script van Carl Foreman (Bridge on the river kwai en High Noon) en regie van J. Lee Thompson (Cape Fear en The guns of Navarone). Soms zijn te veel grote namen samen al gedoemd om te mislukken.

Mislukken doet het niet, maar de film komt niet echt uit de verf. Het is een vrij voorspelbare western met de nodige entertainment. Visueel is het weinig bijzonder, maar de cast is sterk genoeg om het hoofd boven water te houden. Liefhebbers van het genre zullen hier wel van genieten.