Mulberry Street (2006)

Leuke en interessante debuutfilm van Mickle. Dit keer geen zombies, maar wel een leuke adaptatie: mensen die in bloeddorstige ratten veranderen. Vele leuke vondsten worden afgewisseld met bij tijd en wijle nogal slordig camerawerk en dito montage. Toch is het lage budget nauwelijks aan de film af te zien.

Ik kijk uit naar de nieuwe film van Mickle, die tijdens de Q&A op het AFFF zei dat hij bezig was met de rechten van een Amerikaans film-noir boek (maar waarvan hij de titel nog niet kon zeggen) en tevens met wat eigen projecten bezig was.

3,5*

Vond er eigenlijk geen zak aan. Of het nu zombies zijn, mensratten of vleesetende olifanten; feit blijft dat het weer gaat over een of ander virus die de mensen verandert in monsters. Wat volgt is veel bloed, opgejaagde overlevenden en een matig verhaal. De effects waren wel goed en de film heeft aardig weg van 28 Days/Weeks Later...

Erg jammer dat ik ook niet in de film kwam en hem wel 10x op stop heb gezet om even snel een kleine pauze te nemen. De personages vond ik stuk voor stuk interessant en....ik heb dit gewoon allemaal al veel te vaak gezien.

Ik las net op Imdb dat deze film met een budget van rond de 60.000 dollar is gerealiseerd en dat de cast en crew allemaal vrienden of familie van de regisseur zijn en niets betaald hebben gekregen. Als dat zo is maakt het dat des te indrukwekkender, want er wordt gewoon goed geacteerd. Ook het camerawerk is goed in deze film. Veel close-ups en wat lange shots. Past gewoon bij deze film. En het hand-camera gedoe is hier ook passend. Deed me wel denken aan [REC] , en niet zoals bij Cloverfield en vooral Diary Of The Dead, donders irritant. De soundtrack is ook mooi. Enige nadeel is het feit dat alles wat te donker is gefilmd. Ik ben wel zeer benieuwd naar ander werk van deze regisseur.

Met weinig middelen gemaakte maar toch vrij effectieve horrorfilm die een originele draai geeft aan het zombiegenre: ratmensen! In de praktijk pakt het gelukkig eerder creepy dan lachwekkend uit, vooral door de realistische setting, de onheilspellende soundtrack en het rauwe handheld camerawerk. Iets te druk gemonteerd en af en toe een beetje amateuristisch, maar het akteerwerk kan ermee door en de aktiescenes zijn grimmig en intens. De film wordt naar het einde toe ook steeds beter. Weinig plot en sporadisch wat aan de saaie kant, maar niet verkeerd.

Goed.

Mickle weet net als in Stake Land een aardig sfeertje neer te zetten. Met heel weinig middelen slaagt hij er in om heel Manhatten af te zetten en een claustrofobische film te creeren.

De setup was goed, de acteurs vielen allen mee. Camerawerk soms een beetje slordig, maar de montage maakt veel goed en ook het kleurgebruik mag geprezen worden. Naar het einde soms iets te donker geschoten, al is dat ook maar een klein smetpuntje. Net zoals de iets te opzichtige explosie trouwens.

Verder zijn de ratten een leuke variatie op het zombiegebeuren die net genoeg vernieuwing brengen om het niet de zoveelste flauwe zombievariant te maken. Einde is ook oké, Mickle laat eigenlijk weinig tot geen steken vallen hier.

Het is geen superoriginele horrorfilm en het budget wreekt zich soms een klein beetje, maar verder toont Mickle hier veel potentieel en laat hij zien wat er met beperkte middelen mogelijk is. Aanradertje dat best wat meer aandacht verdient.

3.5*

Best een geslaagde zombie variant. Wel wat te veel schokkerig en druk camerawerk, maar de

aanpak van de regisseur die veel aandacht besteedt aan het visuele, zorgt wel voor een andere

sfeer als bij veel andere zombiefilms, en heeft de film af en toe ook lekker benauwende momenten.

De nog niet aangestoken personen worden daarbij afzonderlijk gevolgd in hun strijd tegen de

zombies. Zodat je ook aardig wat afwisseling hebt. Met een verrassend, vooral mooi slot ook.

De eerste Mickle.

Als regisseur tot nu toe aardig om te volgen, al zitten er nog geen meesterwerken tussen. Mulberry Street is de derde Micklefilm die nu zie en ondanks dat dit duidelijk tot een debuut behoort toont het als project genoeg potentie om een beetje op te vallen. Mickle probeert het namelijk met alle macht, en dat is duidelijk.

Visueel is het naar het budget. De kwaliteit van de film is bedenkelijk en alhoewel Mickle er van alles aan doet om dit niet zo te laten lijken kan de film het goedkope gevoeltje niet uit de weg gaan. Spinnende camera's en snelle montage ten spijt. Ik ben er persoonlijk niet de grootste fan van aangezien Mickle het niet erg goed kan verbergen, maar aan de andere kant kan ik het accepteren dat iedereen ergens moet beginnen.

Acteerwerk is niet bepaald bijzonder. Mulberry Street kent een beetje dezelfde formule als andere zombiefilms in dit kaliber (ik ben me ervan bewust dat dit geen zombiefilm is) en introduceert daarmee een hoop personages waarvoor er in het eerste halfuur pogingen worden gedaan om deze uit te diepen. Tevergeefs, want ik heb van geen enkel personage de naam onthouden.

Het tempo zit er uiteindelijk lekker in, maar het volledige eerste halfuur weet nergens echt te overtuigen. De opzet is leuk, de uitvoering te traag. Met zo'n goedkope look lijkt het mij de beste keuze om gewoon meteen tot je punt te komen, maar Mickle wil eerst dat het verhaal wat diepgang kent. Aangezien dit toch niet heel goed werkt had het van mij geschrapt mogen worden.

Het toont genoeg potentie en kent enkele leuke actiemomenten, maar verder vond ik het niet meer dan een aardig debuut met weinig centjes op zak. Mickle zou later een groter budget krijgen voor zijn films, maar is hiermee alvast goed op weg. Met meer budget had dit zomaar een toppertje kunnen worden, want het gebruik van de camera en de snelheid van de film zijn regelmatig erg voordelig.

De debuutfilm van regisseur Jim Mickle (Stake Land, We Are What We Are, Cold In July) is voor zijn budget niet mis! Een sfeervolle horrorfilm, gefilmd in guerrillastijl op de straten van Manhattan. De film bouwt langzaam op, waardoor we de tijd hebben om de personages te leren kennen. Onder de bewoners van een appartementencomplex aan de gelijknamige Mulberry Street bevindt zich Clutch, een voormalig bokser die op zijn dochter wacht, ze zullen alle de nacht moeten zien overleven. De handcamera's zijn uiteraard een beetje een kwestie van smaak, maar ik vond ze goed passen bij de stijl van de film. Het creëerde zo knappe opnames in de kleine appartementen, drukke bars en drukke straten. En ja erg tof....rattenmonsterzombiemensen...die hadden we nog niet gezien! Het middengedeelte had wel wat tempoproblemen maar desondanks was het een plezierige kijkervaring