Non Ho Sonno (2001)

Dario Argento wou met deze film terug naar zijn roots. Dat is maar gedeeltelijk gelukt, de stijl is er wel weer maar de film is te lang en te langzaam.

volgende keer beter.

wat vond je van 'profondo rosso'?

Briljant! Met name de muziek van Goblin, ben al jaren op zoek naar de soundtrack. Volgens mij de allerbeste van Argento, heerlijk bizar in de eerste anderhalf uur en daarna al helemaal gestoord. Onvergetelijke moordaanslagen, van hakmes tot een vergiftigd glas melk. Deze Sleepless viel

me wat tegen, hoewel ik Argento's stellingen betreffende kinderpsychologie helemaal niet zo raar vond... En ook weer een aardige soundtrack. 3.5 sterren

Mja, als dit de standaard is van Argento dan laat ik de films van die gast voorlopig mooi links liggen. Dit is namelijk niet meer dan een Friday the 13th in een dozijn horrorprutje..

Dit is juist erg afwijkend van de andere films van Argento. Ik raad je toch aan om eens Suspiria of Phenomena te gaan kijken dat zijn de echte Argento klassiekers.

Nou...

vooruit.

(nou weet ik ook wel dat die films tot z'n betere werk worden gerekend , maar de videoland om de hoek had gewoon verder totaal niks boeiends en dan moet je soms wat hè..)

Matige productie met vreselijke slechte special effects 2 *

Zag deze film vandaag voor de belachelijk lage prijs van E 2.49 bij Mediamarkt Utrecht liggen, grijp je kan als je hem wilt hebben.

ik vond dit helemaal niet eens zo'n slechte film hoor, vooral het eerste stukje in de trein vond ik aardig spannend.

Argento heeft absoluut weleens slechtere films gemaakt, maar da's ieder zijn smaak natuurlijk.

Welke effecten bedoel je? Ik heb alleen prima effecten gezien.

Ik verwachtte redelijk veel van deze film, aangezien het Argento's terugkeer naar de 'giallo' was, het genre dat hem werelberoemd maakte. Daarbij hoopte ik tevens dat de fouten van zijn vorige pareltjes zouden weggeschaafd zijn, gezien de film in een moderner tijdperk gemaakt is. Helaas: zaken zoals een zwak script, slecht acteerwerk en een pover einde vind je ook bij deze 'Non ho Sonno' weer terug.

Net zoals Kungfuzombie vind ik dat de film te lang gerekt wordt: een film van een 100-tal minuten ipv 120 minuten was verteerbaarder geweest.
De bekende Argentostijl is gelukkig hier en daar weer voelbaar, al vond ik dat het allemaal slechts een 'light'-versie was van zijn vorig werk. Wel nog enkele unieke shots, zoals bv. het shot waarbij de camera langs een tapijt op de grond glijdt dat de kijker naar een moordscène leidt.

De moorden zijn in deze film wel érg gewelddadig uitgevoerd, ik denk dat ik ze nog in geen enkele Argento-film zo rauw heb gezien. De 'headpounding' tegen de muur deed me denken aan de beruchte scène uit Irréversible en gedeeltelijk ook aan een moord uit Profondo Rosso, de vulpen in het hoofd was walgelijk goed uitgevoerd en de moord met de fluit zal me nog lang heugen: érg brutaal!
Ik zit met een dubbel gevoel: langs de éne kant ben ik blij dat er in 2001 nog zulke films gemaakt worden, met die typische eighties-touch op horrorvlak, maar langs de andere kant verwacht je toch nog nét iets meer van een moderne horrorfilm (vooral de plot en acteerprestaties zouden toch iets beter kunnen).

Er zitten aardige dingen in, maar het is geen Profondo Rosso, Suspiria of Tenebrae.
Enkel en alleen de moeite waard voor de Argento-fan die gewoon belust is op het terugzien van enkele stijlkenmerken van de grootmeester.

Mijn oordeel: 2,5*

Het is gewoon een typische Argento film, daarin verwacht ik geen top acteerprestaties en plot. De film is volgens het zelfde concept gemaakt als zijn andere giallo's, die op het einde ook niet altijd even logisch zijn. Vond de film vooral erg spannend en behoorlijk goed uit zien, met enkele prachtige scènes (het eerste halfuur is erg sterk). Maar Argento films kunnen nogal eens onevenwichtig zijn, dat zal ook vast bij zijn "moderne" films blijven.

3,25*

Niet zon mooie giallo, wel grappig is dat er veel kritiek wordt geuit over de moderne tijd (=killing). Acteerprestaties zijn ver beneden pijl en het verhaal duurt lang. Een aantal schokkende moorden maken wel wat goed voor de liefhebber. ***

Zelfs Dario Argento kan een sfeerloze film regisseren. Zonde. Het plot is zwak en onorigineel. Als kijker zie je veel gebeurtenissen ruim van te voren aankomen. Erg storend. De cast maakt het negatieve plaatje helemaal compleet door afschuwelijke prestaties neer te zetten.

Gelukkig maakt Argento een hoop goed door wederom een heerlijke soundtrack te gebruiken. De muziek bij zijn films zijn gewoon altijd zo geweldig. Net zoals de moorden, die zijn ook in Sleepless erg strak.

3*

Eén van de betere giallo's van Dario Argento. Niet één van zijn meesterwerken, maar niettemin een heel knappe poging om nog eens een fim in de richting van 'The Bird With The Crystal Plumage' en 'Profondo Rosso' op de mensheid los te laten.

Na de 2 delen van masters of horror(Jennifer, Pelts) gezien te hebben heb ik eindelijk een complete film van Dario Argento gezien.

En ik moet toegeven Dario Argento is één van de betere horror regisseurs. En het was ook mijn eerste italiaanse horror film. en ik vond hem zeer leuk. Nou nog meer films van Dario zien te krijgen!

Leuk dat je Argento zo weet te waarderen.

Mag ik je Suspiria en Phenomena aanraden? Pure magie.

Verder ook Profondo Rosso en Opera niet te missen.

Tuurlijk mag je me wat aanraden.

Suspiria en Profondo Rosso leeken me ook al heel erg leuk! Zal er binnenkort maar eens op zoek naar gaan. heb nog een italiaanse horror hier liggen: Macabro verwacht daar ook weer net zoveel van als deze. Eng en zeer goed gemaakt!

Irritant dat mijn versie is nagesynchroniseerd.

Volgens mij een puike Argento. En ook al ben ik het er volledig mee eens dat hij niet zo goed is als een Profondo Rosso of een Suspiria, toch blijft hij mijlenver boven het desastreuse Phantom of the opera of het ijzingwekkend stupide The Stendhal Syndrome. Deze film is leuk om naar te kijken, loopt over van Argento's adembenemende stijl, is spannend en bevat een grove portie gore die even goed in een Fulci film had kunnen passen ( die Engelse hoorn!!! ). Er is echter een klein mankementje : gaandeweg verliest de film zijn vaart na het spannende en creepie begin ( met als uitschieter de killer die na het bezoek van de prostituee van een zware stem naar een kinderlijke ,piepende stem gaat als hij onder de dekens in zijn bed zit te wemelen :

I killed lots of people, but they will never find me. ) En dus zal de film voor menigen soms wat saai zijn . Ook de acteerprestaties zijn ,buiten Max Van Sydow's prestatie, niet echt Oscarwinnend materiaal ook al kan dit te maken hebben met die vreselijke nachesynchroniseerde dubbing die soms toch wel van een abominabele kwaliteit is dat de personages soms toch hun geloofwaardigheid verliezen. Slechts in een enkel geval draagt de dubbing tot iets bij : de killer heeft door deze dubbing toch een soort van akelig en mystieke aura rond zich en dit draagt bij tot de sfeer die zoals zo vaak in de Argento films weer zeer aanwezig is. Maar geloof me dat deze minpunten door vele liefhebbers vergeven zullen worden door de smerige gore die deze film bevat : elke moordscène is uiterst bruut en extreem bloedig en zal de gorehounds onder ons op hun wenken bedienen en wie weet zullen sommigen wel verschieten van de expliciete methode waarmee Argento te werk gaat. Qua gore zeker een van zijn beste werken. Conclusie : de film bevat sfeer,stijl,gore en een creepy uitgangspunt ( dwergmoordenaar?! en wacht dan maar tot je dat kinderrijmpje gehoord hebt!) , maar mist wat contstante tempo en gelijkwaardige acteerprestaties onder de cast ( vooral onze goede vriend Giacomo vervalt soms in het lachwekkende). Jammer, want anders had deze film zich kunnen meten met Argento's beste Profondo Rosso maar komt hier dus nu net niet in de buurt. Desalniettemin een uitstekende Argento en een persoonlijke aanrader. Ziezo , dit was mijn eerste review op deze site...

Eerste half uur is ouderwets hard, meeslepend. Verwachtingen hoog, maar daarna is het allemaal erg chaotisch, onlogisch en zakt het allemaal toch wel erg af. Jammer, want het eerste stuk is Argento in topvorm. Vooral de muziek (die op zich zelf staand werkelijk verschrikkelijk zal zijn) ondersteund de film optimaal.

Wat een tegenvaller van Argento zeg. De opening van de film is lekker ouwbollig met een redelijke eng aanvoelende scène met daarna een dolle rit in de verlaten trein (mmmm 70's sfeer).

Hierna brokkelt de film grandioos af en worden we meegenomen in een saai en langdradig detectiveverhaal. En juist daar zit het grote probleem. Dario Argento wilt blijkbaar veel te veel zijn best doen om allemaal ingrediënten in zijn film te rommelen die gewoon niet nodig zijn. Overdaad schaadt. Ik verwachtte geen kopiekiller met alle hilariteit tot gevolg, maar een echte dwergmoordenaar, alhoewel ik wel wist dat dit te voordehandliggend was voor Dario Argento.Het kon allemaal zo spannend zijn geworden, denk maar zoals in Don't look now, een film die mij de haren overeind doen brengen als ik alleen nog maar de titel hoor.

Bij deze film valt ook het slechte acteertalent op. Niet dat het mij stoorde, maar het was wel aanwezig. In tegenstelling tot andere hier vond ik de Scooby Doo soundtrack hier echt niet passen. Het cynische hiervan is dat we ook nog eens een Scooby Doo einde krijgen, even de onrealistische en erg flauwe motieven ophelderen en klaar is kees.

Ook erg onwaarschijnlijk hoe de gepensioneerde hoofdsherrif stillaand het geheim achter het kinderrijmpje ontrafeld door gewoon een paar keer het rijmpje op te zeggen. Er worden gewoon dingen opgehelderd die letterlijk in het rijmpje voorkomen. Iets wat misschien al eerder gedaan kon worden mits je al 20 jaar aan een zaak werkt?

Deze film is slecht, alhoewel hij een redelijk spannende opening kende. Hierna is Dario Argento volledig de mist ingegaan en de verkeerde weg ingeslagen. De foute keuzes zijn een bittere pil voor de kijker die niet krijgt wat hij hoopt te krijgen. Dario Argento is geen slechte regisseur, heb nu al een aantal films van hem gezien, maar deze Non Ho Sonno is beduidend één van zijn mindere werken.

1,5 voor de moorden en de opening

Dit vond ik ook zeer slecht die speciale effecten en waarom wordt deze film in een Engelse versie uitgezonden op 2BE, onbegrijpelijk alweer.

Ik vond het nog best meevallen met de special effects, wanneer ik bijvoorbeeld denk aan de moorden met de Engelse hoorn en de vulpen.

Ik ben blij om te zien dat ik mijn eerste score van 2,5* met een punt kan optrekken: deze revisie van Non Ho Sonno leerde me dat ik het écht een goede Argentofilm vind, te omschrijven als 'een mindere versie van Tenebre'. Het concept van de dwergmoordenaar die moordt aan de analogie van een kinderrijmpje is behoorlijk eng, de moorden zijn bijzonder brutaal en het verhaal vond ik beter dan toen ik de film de eerste keer zag (misschien een gewenning aan de typische Argentostijl, 'style-over-substance'?). Acteerprestaties en muziek laten geen blijvende indruk na, maar het camerawerk vond ik weeral erg fijn om te bekijken. Misschien laat mijn geheugen me in de steek - en sowieso moet ik nog zoveel regisseurs en films ontdekken -, maar ik heb nog niet veel regisseurs ontmoet die op zo'n inventieve-excentrieke manier met de camera(beweging) omspringen.

Non Ho Sonno is een aanrader voor de mensen die reeds het standaardwerk van Argento bekeken hebben, maar vrezen dat zijn nieuwste films (vanaf de jaren '90) niet veel meer voorstellen. Met deze film krijgen ze alsnog een mooie Argento-kijkervaring voorgeschoteld, die bij momenten sterk in de buurt komt van zijn klassiekers uit de jaren '70 en '80.

3,5*

Middelmatig.

De film had verhaal, spanning en een meeslepend sfeertje te bieden. Ook het camerawerk had weer typische Argento kenmerken. Als hij gedraaid was in de '70 had hij voor mij ook beter gescoord maar voor de huidige tijd verliest hij veel op gebied van acteerprestaties en vooral FX kwaliteit.

2,5*

toch 1 van mn favoriete argentos van de laatste tijd.

En vooral max von syddow in een prachtige rol.

De eerste keer dat ik de film zag verveelde hij me geen moment, en nu een paar kijkbeurten verder nog steeds niet.

Vind hier voor een argento film ook wel een behoorlijk lucio fulci sfeertje aan hangen, die er toch om bekendt stond de boel nog iets duisterder te maken.

Vind deze film ook wel te verglijken met zijn meesterwerk, the new york ripper, ook al zo n ongeevenaard meesterwerkje, als je er van houdt.

En ok na de huidige normen van het horrorgenre schiet hij weleens iets te kort, en lijkt het net een jaren 80 horrorflick te zijn, maar dat vindt ik nu net zo weer zo mooi aan het sfeertje.

gaat hem absoluut zien deze sleeples

Uiterst matige Argento weer,en dat in zijn"eigen"genre.Aardig begin met de muziek van Goblin en de scene in de trein,maar daarna slaan de gebruikelijke Argento-idioterieen weer in volle hevigheid toe.Ik vrees trouwens dat Moretti/vonSydow een melancholiek zelfportret is van Dario:de oude meester die is ingehaald door de tijd,het weet maar intussen niet wil weten.Overigens is het geniale(kuch)gedicht over de boerderie afkomstig van de(ironie alert) grote dichteres....Asia Argento!

Mijn allereerste Argento.

En dat was goed bevallen. Lekker sfeervol filmpje met een fijne soundtrack. Een aantal aardige moorden waar er een paar behoorlijk lompe bijzitten. Een aantal mooie creatieve shots om van te genieten. Het acteerwerk is inderdaad behoorlijk zwak al vond ik Max Von Syndow wel goed spelen. Ik vind het plot wel goed al komt die natuurlijk wel een beetje uit de lucht vallen.

Al bij al genoten van dit filmpje en snel meer Argento's kijken want dit soort sfeer en muziek kan ik goed waarderen. Zoals hierboven al meerdere keren is aangegeven was het beter geweest als de lengte wat is ingekort.

3.5

Deze maar eens opsnorren.

jazekers vascago! weet zeker dat jij hem wel kunt waarderen