Unser Täglich Brot (2005)

DAAU, oftewel Die Anarchistische Abend Unterhaltung, begeleidt de documentaire met live muziek. Kleine tour start weer bijna. Meer info: http://www.daau.com/indexf.html

En dat heb ik mogen aanschouwen!

Geniale soundtrack maar de documentaire zelf is 17 keer genialer.

Geweldig is het hoe Geyrhalter met klinische beelden een geladen thema ondersteunt en zo'n mooi gevoel heeft voor symmetrie, beeldcompositie en beelden die voor zich spreken.

Soms kwam het bij me op dat sommige plaatjes toch gemanipuleerd moesten zijn. Die eerste etende vrouw bijvoorbeeld, ofwel zijn die thermos en boterhammen zo op tafel geplaatst door de cineast ofwel is de vrouw zelf een beetje autistisch.

Trouwens, had iemand anders ook het gevoel dat de scène van het machinaal fileren (wat het was weet ik niet exact) van de vis een videoclip van Autechre had kunnen zijn?

Een zeer dikke 5* en de eerste docu die m'n top 10 binnen mag!

Zag hier gister een paar scenes van en was er erg van onder de indruk. Het werd heel strak en mooi geschoten en het productieproces is af en toe bijna hilarisch. Binnenkort maar eens gaan opzoeken deze.

Klinkt goed, lijkt de hele film op een Autechre clip? In dat geval zou ik hier wel eens intens van kunnen genieten

Zeer wonderlijke film. Alle productieprocessen van de voedselindustrie die je hier ziet zijn opzich al interessant en door de manier van filmen wordt dit proces alleen nog maar indrukwekkener. Zo strak en mechanisch wordt er gefilmd precies op dezelfde manier zoals het voedsel bewerkt wordt, althans dat idee krijg je haast.

Aardige docu die het gebruik van machines en de slachting van dieren toont. Opmerkelijk is dat er helemaal geen spraak en muziek in voorkomt. Nadeel is dat mijn aandacht niet de volledige 90 minuten aanwezig was.

Ook de werknemers worden gevolgd: welk werk zij moeten verrichten en hoe ze het al gewoon zijn om varkens open te snijden.

Geyrhalter probeert gelukkig ook aan te tonen dat die arbeiders normale mensen zijn buiten hun werk.

Wel wat zielig om te zien hoe de kuikens behandeld worden en de varkens mooi op een rijtje te zien hangen.

Gewone mensen? Nee, daar kan ik het niet eens mee zijn. Geyrhalter toont die mensen in hun normale doen, maar zij lijken de machines. Robots die van 9 tot 5 zonder enig spoortje van emotie dierenlevens eindigen of, op hun weg te zetten naar hun einde.

Maar, come to think of it, zijn wij niet allen robots?

De mensen doen hun job, maar Geyrhalter toont ze bewust tijdens hun lunch- en rookpauze, toch?

Maar viel het je niet op hoe berekend hij dat deed? Alsof ze geprogrammeerd waren: werken, eten, werken. Ook een machine moet geolied worden.

Ja, ik ben het met je eens DevendraBan. Ik had hetzelfde idee toen ik dit 'proces' zag. Vooral de manier waarop ze hun lunch- en rookpauze vullen. Geheel in stilte, zonder enige sociale interactiviteit met hun collega's, eten ze hun boterhammen op en roken ze een sigaret. Hierna gaan ze weer door in hun voorgestructureerde werkproces.

Zojuist op het IDFA zei hij niettemin dat hij mensen die dergelijk werk deed goed begreep en het geenszins verafschuwde. Ook zei hij dat ieder mens in staat is dergelijke dingen te doen.

Was die masterclass van Geyrhalter goed te doen? Ik wilde er heel graag heen, maar aanhang niet

Ik heb alleen een Q&A gezien.

Dat verstaan ze onder een masterclass bij het IDFA...

Je moest een apart kaartje voor de masterclass kopen en die werd niet gehouden in de filmzaal zelf, vraag mij dus af of dit de Q&A gewoon was..

Nee, want ik heb geen apart kaartje gekocht en dat van mij was wel in de filmzaal zelf.

Dat bedoel ik, vraag me dan af waar gotti zijn uitspraak vandaan haalt..

Indrukwekkend. Origineel. Bijzonder. Zet je aan het denken, maar is ook fotografisch wat mij betreft zeer sterk.

Vanavond te zien om 23.45 uur op Canvas. (In de programmatie onder de naam 'Virus'.)

En dat is ook precies de essentie die het bij je achterlaat.

Het is heel gemakkelijk en menselijk om te walgen en treuren van het hier getoonde. Hoe met name dieren verworden tot een soort gereedschap zonder enige emotionele lading van de kant van degene die het gereedschap gebruikt.

Aan de andere kant, en dat is misschien wat cru om te constateren, is het op deze manier ook wel een uitermate efficient proces. De bedrijven en hun productieapparaat (voornamelijk in Duitsland lijkt het) zijn allemaal zeer netjes, schoon, hygiënisch en slim ingericht.

Ze ogen niet als ranzige, gemene fabrieken met tuig dat stiekem naar buiten kijkt of ze niet gepakt worden door de Keuringsdienst van Waren of een dierenrechtenorganisatie.

Nee, het meest pijnlijke aan alles is dat dit juist de voorlopers zijn, de grote bedrijven met miljoenen aan diepteinvesteringen met de creme de la creme aan technologische ontwikkelingen die waarschijnlijk bakken aan subsidie ontvangen.

Heel mooi om de knappe productie te zien, maar tegelijkertijd uiteraard zeer confronterend hoe de medebewoners van onze aarde zo uitgekookt tot op het bot gebruikt en geslacht worden.

Wat een vreemde gewaarwording was het, toen ik in deze uiterst kritische documentaire beelden zag van kuikentjes en kippen, in een productieketen die me wel erg bekend voorkwam. Tussen mijn 14de en 17de heb ik zelf in de vakanties ook in een kuikenbroederij en kippenslachterij gewerkt, en deze beelden hadden rechtstreeks daarvandaan kunnen komen, ze waren aan de orde van de dag. Dus ja, ik ben ook schuldig, ik ben ook een klein onbeduidend orders opvolgend schakeltje geweest in deze voedselketen... en geloof me, ze hadden nog wel bizarrer beelden kunnen maken.

Maar misschien is het interessanter om me af te vragen waarom het destijds niet in me opkwam om twijfels te hebben bij deze werkwijze. Ik was simpelweg niet zo kritisch, maar het had denk ik ook te maken met het feit dat ik in geen geval de volledige productieketen kon overzien, iets waar deze documentaire beter in is geslaagd. Vooral de beelden van die volgroeide kippen die machinaal worden opgeraapt, of van de koeien die om zeep worden geholpen zijn erg krachtig in dit opzicht.

Stilistisch is er dan ook niets op deze docu aan te merken. De belangrijkste karakteristiek is de eenvoud in stijl: een puur observerende camera die allerlei schakels in verschillende voedselproductieketens vastlegt. Shots duren precies lang genoeg om je blik de vrije loop te laten, er wat over na te denken en weer 'verder te zappen'.

En het doel wordt ook echt bereikt: laten zien hoe mens, dier en machine op bijna gelijke wijze hulpmiddelen worden in de voedselproductie. Waar iets niet volledig machinaal kan worden gedaan wordt een mens in gezet langs de lijn met varkens, koeien en kippen om met de hand het karwei verder af te maken.

Er ontstaat zo werkelijk een soort vervreemding van de natuur, die nog het meest zichtbaar wordt in een op het eerste gezicht minder belangrijk fragment: dat waar kolen worden verpakt door mensen die op een rij over het land kruipen, terwijl een tractor die achter ze rijdt een overkapping vasthoudt vóór die mensen, met bakken waarin ze die kolen kunnen leggen. Zo wordt het een miniatuur-fabriekshal, met kunstmatig licht en allerlei andere elementen die strikt noodzakelijk zijn voor de productie.

Interessant dus, een aanrader.

Wordt er in deze docu helemaal niet gesproken?

Nope. In deze wel trouwens: We Feed the World (2005).

Oke, ... nu nog ergens zien te vinden.

Bol.com en FRS.nl hadden hem niet, Ook Play.com niet of Ebay/Marktplaats

te koop op dvd vanaf € 8,15 bij 9 webshops

Of bedoelde je de dvd van We Feed the World?

Begint deze docu met het schoonmaken van een varkens slachterij? Vraag me af of ik de goeie heb namelijk

yep, dat is 'm...

Net gezien ... nog even bij komen. Even nachtje slapen en dan volgt de beoordeling!

Aparte documentaire met grappige, mooie en soms schokkende beelden.

Helaas vond ik het toch moeilijk om de volle 90 minuten mijn aandacht erbij te houden. Uiteindelijk bleek het namelijk wel erg veel van het zelfde en werd het zelfs een beetje saai.

Fascinerend vond ik toch de koelbloedige werknemers en de olijvenboom 'driller'.

Dieptepuntje vond ik de omgang met de kuikens. Echt verschrikkelijk en hard verscheurend om te zien.

Ik ben dol op vlees en ben van mening dat veel dieren op deze aarde zijn gebracht om ons te voorzien van voedsel. Wel sta ik voor het principe dat de dieren tot voor hun slachting met respect moeten worden behandeld. Jammer genoeg bewijzen deze beelden dat dit niet tot nauwelijks het geval is.

Triest!