The Tunnel of Love (1958)

Kelly als regisseur.

Het begint wel enigszins vrolijk, maar al snel werkt Tunnel of Love zich naar de grote vergissing toe. Het moet gezegd, het is op zich wel aardig dat het bewuste moment niet in beeld gebracht wordt, zo is er nog enige (theoretische) onzekerheid, maar daar gaat de film toch ook een beetje de fout in..

Want wat volgt is eigenlijk redelijk dramatisch, zeker naar het einde toe. Niet bepaald waar je dan op zit te wachten als je een klassieke romcom opzet. Het drama an sich werkt ook niet echt, want als kijker weet je toch wel ongeveer hoe het gaat aflopen, maar je zit er uiteindelijk wel mee opgescheept. Misschien dat het einde vroeger wel een geweldige verrassing was, tegenwoordig is dat toch eerder gewoon het verwachte verloop.

Widmark is wel geschikt voor z'n rol, maar heeft nu niet meteen het meest leuke personage. De rest van de cast vult wel aardig aan, maar de film mist gewoon in z'n algemeenheid een beetje extra luchtigheid. Al is het ook gewoon dat ik niet zo'n fan van films die steunen op misverstanden.

1.0*

hij denkt dat het echt zijn kind is maar dat blijkt het uiteindelijk natuurlijk niet te zijn , zijn vrouw verdenkt hem van ontrouw omdat de baby wel erg op hem lijkt .

het had als plot mischien wel iets beter uitgewerkt kunnen worden maar zo heel slecht vind ik het nou ook weer niet , zeker niet als je bedenkt dat deze film nu al 60 jaar oud is .
Een ander aspect van deze film die me een beetje versteld doet staan is de aanwezigheid van de nodige
(mannen zijn dom, vrouwen zijn slim ) scenes ,(toen al ?) vooral Widmark's personage moet het soms aardig ontgelden .
Ik wil niet zo ver gaan om te beweren dat dit een feministische film is ( zeker niet naar moderne maatstaven ) maar het dna is wel al aanwezig , deze film bewijst wat dat betreft wel enigsins dat de zogenaamde patriarchy theorie van tegenwoordige feministen lulkoek is .

Het titelliedje belooft weinig goeds en de eerste akte van deze romantische komedie lijkt die belofte in te lossen. August [Richard Widmark] en Isolde [Doris Day] proberen al geruime tijd tevergeefs hun gezin uit te breiden. Nu hebben ze een knoop doorgehakt en staan nu ingeschreven bij een vooraanstaand adoptiebureau. Maar ze hebben de hoop op een eigen kindje nog niet opgegeven. "We're going to exhaust every possibility", meldt Isolde hoopvol. August weet maar al te goed wat dat betekent en - excuseer mijn woordkeuze - heeft er weinig zin in, zo lijkt het. Een vreemde, aanvankelijk wat smakeloze komedie die vooral dankzij de verrassende Widmark langzaam maar zeker steeds beter wordt. Elizabeth Wilson is bovendien hilarisch als Miss MacCracken, vertegenwoordiger van het adoptiebureau. Het is even doorbijten, maar geduld blijkt in dit geval gelukkig een schone zaak.

Heel lang geleden dat ik deze film gezien heb. Ik moest zelfs de speelfilmencyclopedie er weer bij halen. Het is een bewerking van een toneelstuk. De film begint met één van de leukste liedjes van Doris Day, hoewel de rij best lang is scoorde ze, nota bene in het rock and roll tijdperk een zeer grote hit met Que sera, sera maar daarna ging ze gewoon door met zingen met deze song dus maar ook Pillow Talk, Everybody loves a lover, Send me no flowers, Move over darling.... Niet alles werd een hit (wat me altijd wel heeft verbaasd) maar ze nam ook veel elpees op in een tijd dat deze nog niet gangbaar waren en die deden het vaak goed.

Maar goed naar de film dus want daar zijn we hier voor . Nou die is eigenlijk niet veel anders dan destijds wel aardig maar toch niet meer dan dat. Aan het eind wordt het nog wel even grappig als Day haar zin niet krijgt en Jingle bells gaat zingen. Verder doet ze wel haar best daar niet van. Dat hij in zwart wit is voorspelde eigenlijk niet veel goeds, de meeste Day-films zijn in kleur. Maar ja musicals waren uit, dus dan maar dit proberen. Het is een film van MGM. Hoewel het ook vaak in de buitenlucht is opgenomen kwam het bij over als een salondrama. Futloos. Ook strak geregisseerd (door Gene Kelly). Al is het onderwerp adoptie ook niet helemaal geslaagd. 3.0