The Reincarnation of Peter Proud (1975)

degelijke mystery-thriller die beter had kunnen zijn als er wat meer vaart in was geweest

Erg jaren '70.

The Reincarnation of Peter Proud speelt in op een hippie thema dat in de seventies erg populair was: reïncarnatie. Echter net als tijdgenoot Audrey Rose, weet ook deze film over dit onderwerp niet tot grote hoogten te stijgen. Tegenwoordig komt het thema reïncarnatie dan ook slechts zelden terug in serieuze cinema en beperkt het zich tot komedie en horrorpulp.

Hoofdpersoon Peter Proud heeft terugkerende visioenen over een vorig leven en zijn gewelddadige dood in de jaren '40. Hij gaat op onderzoek uit en vindt na een tijdje zijn woonplaats en familie uit dat vorige leven. De eerste helft van de film dealt vooral over deze zoektocht, ziekenhuisonderzoeken en gesprekken met zijn psychiater. In mijn ogen het boeiendste gedeelte van de film. De visioenen zijn redelijk creepy en bestaan uit snel gemonteerde beelden met een eerie soundtrack eronder. Redelijk top notch voor die tijd.

De tweede helft van de film is vooral romantisch drama. Hij treedt in de voetsporen van zijn vorige leven en krijgt een relatie met zijn 'dochter'. Ondertussen wordt haar moeder (zijn vrouw uit het vorig leven) steeds achterdochtiger en begint wat te vermoeden. Het leidt allemaal tot een tragische ontknoping. Was het niet zo vreselijk gewoontjes geweest, dan had het nog leuk kunnen zijn. Maar de romance duurt minimaal een half uur en haalt enorm het tempo en de spanning uit de film. Wat mij betreft had de zoektocht langer mogen duren en de film 20 min. korter.

Bescheiden voldoende. 3***

Redelijke film waarin een man de betekenis achter zijn visioenen probeert te achterhalen. Een mysterieus verhaal. Het plot omtrent de moord en het onderwerp van reïncarnatie staan elkaar wat in de weg hier (vooral dat laatste had wat boeiender uitgewerkt kunnen worden). Ook wordt de film op een gegeven moment wat eentonig.