The Crossing 2 (2015)

In dit tweede deel van een tweeluik ligt de focus op de mensen,die al naar Taiwan gevlucht zijn of van plan zijn dat te doen. Eigenlijk is het verhaal in hoofdlijnen een kopie van het eerste deel. Deels ook met dezelfde scènes, maar de scènes aan het front zijn vervangen door belevenissen die tijdens de Chinese Burgerloog spelen onder de burgerbevolking, culminerend in de rampzalige ondergang van de Taiping in januari 1949. Waarom regisseur John Woo ervoor gekozen heeft het verhaal te verdelen over twee parallelfilms, is mij een raadsel. Ik heb het gevoel dat het samenvloeien van de beide verhaallijnen een betere, in ieder geval meer dramatische film zou hebben opgeleverd.

Deel 2.

Zowat een kopie van deel 1, al had ik hier nog meer het idee dat Woo z'n film nog eens in tweeën gedeeld heeft. Vooral apart in het begin, waar eigenlijk het einde van het verhaal al gespoilerd wordt. Maar achteraf bekeken niet eens zo vreemd, want het duurt verdomd lang alvorens het spectaculaire deel geïntroduceerd wordt.

Eerst 90 minuten gaat bijna volledig op aan drama en romantiek. Niet Woo's sterkste kant, zo blijkt maar weer. Wel mooi vormgegeven (even niet over de CG sprekend), maar het ligt er allemaal wel érg dik op. Subtiliteit hoef je van deze film niet te verwachten.

Pas na anderhalf uur is het eindelijk tijd om het bootgebeuren (toch hét event van de film) op gang te trekken. Dat valt uiteindelijk een klein beetje tegen, al doet het het tempo van de film wel veel goed. Woo zorgt met het laatste half uur dat de 120 minuten alsnog vlot volgemaakt worden, al had er wat mij betreft uit het eerste deel best 30 minuten geknipt mogen worden.

Het ziet er duur uit, toch voelt het aan als een tussendoortje in Woo's uitgebreide oeuvre. China moet verder eens een lesje CG gaan volgen in Amerika, want teveel van hun films verliezen impact door slecht gebruik van CG, dat terwijl hun cinematografen nét vaak geweldig werk leveren.

3.0*