The Visitation (2006)

Afgelopen nacht gekeken, maar ik vond er echt weinig aan.

Was totaal niet spannend, erg slecht geacteerd, en het verhaal was ook niet boeiend.

Het laatste half uur werd het ook nog eens nep, dus ik kon er niet veel mee.

Ze hebben er wel hun best op gedaan, en daarvoor nog een 1,5* (geen aanrader naar mijn mening)

Aardig horrorfilmpje die inderdaad sterk deed denken aan Stephen King, en door het iets té aanwezige gelovige gezeur nog meer deed denken aan Desperation, deze film was wel een stukje beter gelukkig, maar een hoogvlieger kan ik The Visitation niet noemen.

The Visitation bevat een hoop clichés, maar ook een aantal originele gegevens. Af en toe misplaatste humor en slappe acteerprestaties, het blijft wisselvallig en nergens wordt dit filmpje eentje die je echt zal onthouden.

Na zo'n 50 minuten bevat de film een geweldige scène waar de Messias een man die al 40 jaar een bril drag, zijn hand gaf en de man kon weer zien. Geweldig gefilmd, erg sfeervol, kippenvel momentje.

Na dit hoogtepunt zakt de film echter in en blijkt het een vrij langdradig filmpje te zijn die zich herpakt tegen het einde aan. Het eerste uur was interessant genoeg, maar daarna wordt het wat saai. Het einde kan de boel gelukkig nog wel redden, en op zich was het dus wel een geslaagd filmpje. Krappe 3 sterren.

Zaterdagochtend, wakker worden na een crappy nacht, en als 'ontbijt' deze The Visitation opzetten. Ging dat wel lukken op een nuchtere maag? Ja joh.

Begon best prettig. Fijn sfeertje, af en toe een schrikmoment, interessante personages, aardig acteerwerk. Dit zijn zomaar punten die mij in het begin in mijn hoofd kwamen. Helaas werden het daarna wat minder positieve. Het werd steeds religieuzer en zoals mijn voorganger al zegt: Veel gelovig gezeur. Ook de schrikmomenten lijken op repeat te staan, weinig verrassend meer naarmate de film vordert. Ook de effecten stellen teleur. En tsja, de aanzwellende muziek ken je ondertussen ook wel.

Het acteerwerk wat in het begin prima was, zwakte af. Furlong zie ik altijd graag, guilty pleasure zullen we het maar noemen, maar halverwege de film lijkt het alsof de cast er weinig zin meer in heeft. Misschien komt dat ook omdat er enkele langdradige stukken in zitten.

Al met al toch redelijk vermaakt, mede door de eerste helft van de film en de verbetering tegen het einde aan.

Een wanna be film die werkelijk nergens orgineel en spannend wordt. Alle elementen hebben we al een keer terug gezien in diversen andere wel/niet spannende films.
De filmmakers moeten gedacht hebben als we alles op een hoop gooien wordt het vanzelf spannend, niet dus.
De acteurs overtuigen niet, het verhaal is rommelig en onlogisch en nergens geloof je dat de duivel er een hand in heeft.
Eerder een verwend jongentje die zijn zin niet krijgt met een temper tantrum die uithaalt naar diegene die hem ooit hebben verteld dat hij geen snoepje mag.
De 3 mannen/demonen/wat moesten ze eigenlijk voorstellen (The Happening?) zijn ook nergens angstaanjagend eerden veredelde figuranten. De zoon rent in paniek het maisveld in (waar hebben we dit eerder gezien) maar je geloofd er niets van, angst, paniek het is er niet. En dan die priester die plots zijn hand op iemand legt (komt het al bekend voor) roept "In de naam van Jezus verlaat dit lichaam." En voila er komen kleine vliegjes (he, dat heb ik ook ergens eerder gezien ) uit de mond en ze zijn niet langer bezetten. Tja....kan het nog erger ja hoor want zelfs de hond (Cujo wanna be) is niet angstaanjagend, terwijl de dierenarts het panisch op een rennen zet voor het beest.
Zonde van de tijd.