Gamlet (1964)

Of dit de beste filmversie van Hamlet is vind ik moeilijk in te schatten, want ik zag er pas drie (vier als je The Lion King mee wilt tellen, maar laten we dat voor het gemak maar niet doen). Echter is dit wel de beste van de drie en laat het de versies met Laurence Olivier en Nicol Williamson met gemak achter zich.

Daar zijn twee belangrijke redenen voor. Ten eerste is dit de best geacteerde van de groep. De twee Britse edities hadden enkele sterke acteurs, maar even veel zwakke, inclusief Willamson zelf in de titelrol wat mij betreft. Bij de Russen werkte voor mij de gehele cast en dat is enorm essentieel bij zo'n karaktergedreven toneelstuk als Hamlet. Innokenti Smoktunovsky speelde ook min of meer hoe ik me de Deense prins altijd voorgesteld heb.

Ten tweede is dit een zeer filmische versie, die moeite onderneemt om niet te veel op een toneelstuk te lijken, waar mogelijk. De verschijning van de geest van Hamlets vader is zelfs overdonderend te noemen. Het helpt verder ook echt dat er duidelijk met een goed oog naar locatie is gekeken. De zee die altijd dichtbij lijkt te zijn voegt veel toe aan de sfeer.

Dat het Russisch is maakte mij verrassend weinig uit. Kenners lijken van mening te zijn dat Pasternaks vertaling op zichzelf briljant zijn, maar dat kan ik als iemand die niet Russisch spreekt moeilijk beamen. De Engelse ondertiteling kwam op mij getrouw aan Shakespeare over en dat was genoeg voor mij. Het enige wat mijn eindcijfer net iets naar beneden haalt is vooral het gevoel dat dit wéér een Hamlet is. Het is misschien de beste, maar na het stuk gelezen te hebben en drie versies te hebben gezien merk ik dat ik er nu wat afstandelijker naar kijken. Na zoveel versies is het gewoon iets te vertrouwd allemaal om me nog enorm mee te slepen, zelfs al heeft deze Russische versie genoeg eigen identiteit. Echter, voor de echte Hamlet-fans is dit waarschijnlijk de versie voor om voor te gaan.

3,5*

Deze Russische Hamlet verfilming maar weer eens herzien. Hij blijft mooi mede ook door de prachtige locatie aan de Estse kust. Het kasteel is niet echt als we de IMDb tenminste mogen geloven maar ziet er daarentegen best wel mooi uit. Tja, en niet te vergeten natuurlijk het toch wel uitstekende acteerwerk, de zeer mooie Ophilia en de muziek van Shostakovich, die de muziek speciaal voor deze film gecomponeerd heeft. Dat laatste heb ik nooit geweten trouwens. Dat de dialogen niet in dat Engels van Shakespeare maar in het Russisch waren stoorde mij niet in het minst.

4,0* na herziening