Altered States (1980)

Film begint aardig, maar loopt volldeig mis. Effecten die in die tijd al niet konden.

film met een beetje saai verhaal.. maar erg leuke special effecten.

Een wat duistere film.

dit vond ik een goede film, maar is wel lang geleden dat ik hem zag zou m graag nog een keer willen zien.

Erg boeiende en interessante film. Deed me zelfs aan 2001 denken. Waarbij in 2001 er een stap voorwaarts in de evolutie wordt genomen, wordt in Altered States terug in de evolutie gegaan. Dit gaat gepaard met special effect die zich niet kunnen meten met 2001 (al is die een stuk ouder) maar toch ook redelijk goed zijn. Verder wordt er ook prima geacteerd, vooral door William Hurt.

Er komt weer een remake aan:

Altered States: "Warner Bros. has set screenwriter Fernley Phillips to write a remake of "Altered States," the 1980 Ken Russell-directed psychedelic sci-fi thriller. Greg Shapiro will produce. The original film starred William Hurt as a psychophysiologist who uses a sensory deprivation tank to put his mind back into more primitive states of human evolution, with catastrophic results..."

De film heeft een bepaalde sfeer en een bepaalde geloofwaardigheid ik kon me helemaal verplaatsen in William en dat maakt de film zo sterk.

Dit is nu een film waarbij ik me kan voorstellen dat een remake interessant zou kunnen zijn.

Ik vond deze film echt super.Deed me sterk denken aan het het goede oude werk van kronenberg en ik vond die verouderde effecten zeer goed.

Eens kijken of die russel nog mer topwerk heeft afgeleverd.

Ik vrees van niet. Het spel van Hurt en met name Charles Haid kan amper beter als bezeten wetenschappers. De sfeer die de film uitademt zie ik niet zo in een nieuw jasje. Dat de SFX nu beter kunnen... ook dat vindt ik twijfelachtig. Juist de Psychedelische LSD-achtige trip (wat helemaal aansluit bij de experimenten die gevoerd worden) mogen wat mij betreft ver van de CGI van tegenwoordig vandaan blijven.

Nee.. dan mag Brainstorm wel een nieuwe jas krijgen...

Beetje donkere film.

Er is zeker in het begin een behoorlijk beklemmend sfeertje. De film is overigens best wel ingewikkeld en

komt op gegeven moment zelfs een beetje saai en ongeloofwaardig over.

Maar misschien was ik nog wel te jong om de film echt te snappen. Ga het nog maar eens proberen als de film uberhaupt nog te verkrijgen is.

3*

zeer vreemde film over een man die de oorsprong van de mensheid probeert te onderzoeken. goed gespeeld door hurt, maar de film laat toch wat vragen achter, wat de bedoeling wel zal geweest zijn.

het is in ieder geval een enorm visueel festijn!

Deed me denken aan The Fly dit. Maar dan een soort van opgewaardeerde The Fly, die het B-circuit verlaat en zich naar het arthouse circuit toetrekt.

Niet geheel geslaagd trouwens, aangezien ik vond dat de film zich veel te serieus nam terwijl het verhaaltje eigenlijk te lachwekkend voor woorden is.

Visueel is het bij momenten interessant. Leuke editing en soms mooie plaatjes, al zijn de special effects echt vaak te slecht voor woorden. Beetje jammer is dat wel.

De film krijgt wel nog meerwaarde vanuit een vreemde hoek. De beelden gebruikt bij het einde herkende ik uit een videoclip. Muziek die me nauw aan het hart ligt en de beelden ondersteunen mooi de climax van Xanopticon - Neurve (niet voor gevoelige oortjes btw - andere beelden komen uit Tron) . Niet meteen meerwaarde waar extra sterren aan vasthangen, maar het effect is speciaal, dan wel erg persoonlijk uiteraard.

Toch een aardige film, zo eentje waar je stiekem wat van verwacht maar denkt dat hij stevig gaat tegenvallen. Deed de film gelukkig niet.

Dikke 3*, jammer dat het visueel een beetje té goedkoop oogt.

Zoals je het schrijft lijkt het alsof Altered States de beelden uit deze video-clip gebruikt heeft, maar het is natuurlijk andersom.

Overigens... je muzieksmaak verklaart ook wel een beetje je stemgedrag...

Uiteraard is dat niet zo, maar de kracht die voor mij vanuit de beelden uitgaat komt uiteraard wel door de videoclip (vooral wanneer hij op de muren beukt). En uiteraard was die er pas veel later, maar ik heb hem wel eerder gezien.

Het is een beetje het idee dat een remix het originele nummer beter kan maken. Zoals ik al zei, 't is een erg persoonlijk gevoel, maar zonder de clip had het ik einde waarschijnlijk niet zo leuk gevonden.

Soms zegt een clipje meer dan 1000 woorden blijkbaar

Je hebt helemaal gelijk. Overigens was het einde van de beroemde clip van AHA (die met die tot leven gekomen stripheld) ook een complete rip off van dit einde.

Dat meen je toch niet echt, wel...?

SPOILER eindseq Altered states

en

A-ha...

LOL.

Misschien heb je toch wel gelijk.

Bizarre en ego-tripperige Science-Fiction van Ken Russell. Vind hem eerder ongelijk, kon mij niet 100 % overtuigen. De kineast heeft beter en slechter gemaakt. Hij is onbetwistbaar een visueel talent.

"Altered States" heeft zijn kwaliteiten, de prent kreeg in 1981 trouwens een Saturn Award en 4 Nominaties, waaronder twee voor een Oscar.

Maar het verhaal boeide mij toch een heel stuk minder dan bvb "The Music Lovers"

Ik zal hem toch nog eens moeten bekijken vooraleer ik een definitief oordeel vel.

In anticipatie van Noé’s ‘Enter the void’ #1

In Altered States probeert een wetenschapper met behulp van drugs zijn bewustzijn te onderzoeken. Hij komt erachter dat we in onze genen de bewustzijns van alle vorige generaties, tot de eerste ‘mens’ toe, bevatten en dat deze te ontsluiten zijn.

Klinkt goed? Dit gegeven is dan ook minstens 3 keer zo interessant als de film zelf. Eerst de hoogtepunten: de hallucinaties. Deze zijn aardig, vooral die in Mexico. Ze zijn een mengsel van slechte effecten, en best goede (dat vloeibare gebeuren, de zandstorm). Gek genoeg voelen ze alleen eerder bewustzijnsvernauwend, dan –verruimend aan. Net als de hele film, die bovenstaand gegeven misbruikt om er in de tweede helft een goedkope weerwolfhorror en een goedkope romcom mee te maken. Het is alsof de regisseur één stap in de zee zette en toen snel terugkeerde naar zijn badhanddoek, omdat het ‘veels te koud’ was (‘Ken didn't really understand the movie. Paddy Chayefsky understood the movie. It's Paddy Chayefsky who's the hero of that film.’ Aldus Hurt onlangs. De schrijver, Chayefsky, begreep de film inderdaad zo goed, dat hij zijn naam er niet mee verbonden wilde zien).

Het acteerwerk en de afstandelijke houding van Hurt zijn in het begin intrigerend, maar blijken alleen een setup te zijn voor de laatste (bespottelijke) scène, waarin Hurt zijn afstand laat varen en voor de liefde kiest, toch maar. Hij bereikt aan het eind van zijn ‘innerlijke reis’ een conclusie die hij ook gewoon van een wandtegel had kunnen halen, maar goed, dat is misschien ons aller lot.

2*

Ja ik vond het ook een beetje mwa mwha. Erg leuke effecten. Erg cheesy, maar wel lekker, net als kaas.

Het grootste zwaktebod is het plot wat interessanter klinkt dan dat het is. Het begint allemaal goed, met een leuke discussie over de zin en onzin van wetenschappelijk verantwoord trippen. Echter neemt de film zichzelf veel te serieus. Het tweede deel van de film probeert een rare serieuze wending aan het verhaal te geven terwijl je, als je er naar kijkt, je lach amper kan inhouden. Als je de film zou beschrijven merk je al snel dat het nog net geen psychedelica-exploitatie is in de lijn van The Trip.

De visual en editing zijn dan wel weer erg lekker. Veel kleur en knal werk. Ik vind jaren 80 FX toch wel nice.Deze visuals komen helaas niet echt optimaal uit de verf door het veel te ver doorgeslagen verhaal. Een pulp-cult-filmpje. Erg onderhoudend, maar ook niet echt meer dan dat.

Bizar filmpje dat zijn veelbelovende uitgangspunt niet optimaal weet te benutten. Erg jammer vond ik de fysieke aanwezigheid van de origine van de mens. Ik denk dat Altered States veel beter had gewerkt als dit wat in het midden werd gelaten. Nu werd het geloofwaardige wel erg op de proef gesteld met dat oermens dat los werd gelaten. De mysterie werd hiermee de das om gedaan en dat werkt in het nadeel van een film die zulke onderwerpen aansnijdt. Verder kon ik wel erg genieten van de trips van Hurts personage. De effecten waren heerlijk retro, waardoor zo'n scène als de eindscène toch best memorabel is. Toch een kleine tegenvaller.

3,5*

Trippy.

En dan is het jammer dat sommige SFX foeilelijk zijn. Andere weer wonderschoon, overigens.

Sterke cast met prachtige dialogen, maar tevens een verhaaltje dat zo tegen het einde behoorlijk uit de bocht vliegt. Helaas geen Cronenberg's The Fly, edoch sfeervol en spannend.

Goed.

Jemig, je kraakt menig muziek in films af en doet het vaak af als bombastisch of kitcherig. Morricone bijvoorbeeld bij Once Upon A Time in the West. Was altijd al benieuwd naar je muzieksmaak..

Maar wat je hier post is denk ik wel de grootste herrie wat ik ooit in m'n leven heb gehoord. Wtf is dit zeg, pure kwelling voor mijn oren Hoe kan je dit in godsnaam mooi vinden? Hoe kan je dit eigenlijk in godsnaam muziek noemen? Je stemgedrag bij vele prachtige klassiekers is in ieder geval verklaard.

Crazy breakcore, Onderhond


De eerste 10 minuten in deze film was ik gebiologeerd door het geluid. En verderop ook nog weleens (ritmisch, melodieus of orkestraal), ook weleens niet (schelle, niet passende sound).

Tot en met het bezoek aan de Indianen vond ik de film waanzinnig interessant. Ik kon mij tot daaraantoe volledig met Eddie vereenzelvigen (zijn zoeken naar waarheid, geweldig), inclusief zijn desinteresse voor de voor hem storende vrouw, maar weer niet met zijn totale desinteresse voor zijn kinderen. Daarna vond ik het verhaal lachwekkend en niet boeiend, hoewel de effecten het verder prima deden voor mij. Ik zag het tweede deel dan maar meer als een trip in plaats van als een zogenaamde werkelijkheid. In dat opzicht kon het juist goed een verdere LSD trip voorstellen, maar dus juist niet die semi-horror werkelijkheid. Ik had liever dat het in zijn geheel een hallucinante film was gebleven en dat er meer aan de fantasie was overgelaten.

De zandstorm trip was fenomenaal en ik moest denken aan de witte gezichten van de Indianen en dat deze hieraan refereerden omdat zij allemaal de gezamenlijke trip hadden beleefd.

Voor de rest ben ik het geheel met Johan1 eens, ook je laatste alinea, ook de verwijzing naar Enter the Void. Zou Gaspar de inspiratie voor zijn flitsende beelden hier vandaan hebben?

Naar Altered states heb ik merkwaardig gefascineerd gekeken. In principe zou je dit een serieuze horrorfilm kunnen noemen, een film waarin op basis van min of meer serieuze psychologische, fysiologische en filosofische hypothesen iets wordt onderzocht dat uiteindelijk leidt tot (maar niet per se draait om) gruwelijke, "horrorfilm"-achtige gevolgen. (En hoe belangrijk is het wel niet om voor deze hoofdrol een echte acteur zoals William Hurt te hebben, en niet een B-ster die dit gegeven tot het niveau van een slechte horrorfilm zou laten afdalen? En idem natuurlijk Blair Brown.)

Het is zelfs echt spannend wanneer Hurt voor zijn tweede transformatie de tank ingaat: hoe ver zou zijn regressie hem ditmaal voeren? Toch wel knap, een scène waarvan je absoluut geen idee hebt wat hij je gaat brengen, in feite kom je dat in films niet vaak tegen.

Overigens ook een bizar happy end met romantische strijkersmuziek, totaal absurd. Gelukkig eindigt de film niet met het cliché dat Brown zwanger blijkt te zijn van een wellicht genetisch gemuteerde baby van Hurt.… (En op IMDb zie ik ook dat dit het filmdebuut was van Drew Barrymore, als één van de kinderen van William Hurt en Blair Brown, maar ik had haar toch echt niet herkend. Nou ja, ook twee jaar vóór E.T..)

Ik moet hier toch even de laatste alinea van Roger Eberts recensie citeren: "Altered states is a superbly silly movie, a magnificent entertainment, and a clever and brilliant machine for making us feel awe, fear, and humor. That is enough. It's pure movie and very little meaning. Did I like it? Yeah, I guess I did, but I wouldn't advise trying to think about it very deeply."

Een aparte en unieke film, nergens mee te vergelijken, een soort "one of a kind", enig in z'n soort, net zoals een verder onvergelijkbare film als Eraserhead.

Johan1's kritiek verwoordt eigenlijk quasi perfect mijn gevoel. Ook ik stoorde me aan de breuk halverwege, toen men van het geestverruimende/trippy wetenschapsgedeelte de klemtoon verschoof naar een eerder goedkoop weerwolfachtig verhaallijntje dat niet gespeend was van een melig liefdesverhaaltje (met het wanstaltige slot als orgelpunt "I love you"...OMG....).
Helaas waren ook de special effects niet altijd even indrukwekkend, en waren vooral de hallucinaties in Mexico overtuigend en beklijvend. Sowieso was het eerste deel - ondanks de overdreven hoeveelheid aan beladen dialoog - het meest interessante, daarna zakt de film een beetje in en lijkt hij de essentie van de zaak gedeeltelijk uit het oog te verliezen.
So-so, en daarom een standaard 3*.


3*

positief: verhaal, spanning, sfeer, sterke acteerprestatie William Hurt, fotografie en FX

negatief: nachtelijk bezoek in de zoo kwam wat infantiel over

Altered States doorstaat moeiteloos de tand des tijds

Wat heb jij dan gezien of ervaren waarbij het tweede deel op het eerste aansloot?
Er zijn een aantal mensen (waaronder ik) die het verband niet zien.
Hoe sloot het eind qua verhaal en de uitwerking daarvan dus eigenlijk op het begin aan, is mijn vraag?
Ik heb maar aangenomen dat hij nog steeds aan het trippen was, maar duidelijk werd het mij niet, wat dat horror stuk erin moest.
Heb jij daar ideeën over?